#recorvery

We rennen. Sneller, harder, verder. De volgende ervaring, de volgende kans, het volgende bewijs dat we alles uit het leven halen. Maar houden we écht bij waar we gelukkig van worden? Of jagen we achter een zorgvuldig samengestelde illusie aan? Een beeld dat gefilterd, bewerkt en gepolijst is, zodat het lijkt alsof iedereen volop leeft behalve jij.

Hoe vaak kijk je om je heen en denk je: ik loop achter. Alsof je niet genoeg doet, niet genoeg beleeft, niet genoeg geniet. Alsof je altijd nét te laat bent voor het echte leven. Maar hier is de echte vraag: wat betekent ‘voluit leven’ eigenlijk? Wat zijn we allemaal aan het najagen? En misschien nog wel belangrijker: wat denken we dat ‘het’ ons zal brengen, dat we niet al hebben?

Als geluk, vervulling en eigenwaarde altijd verbonden zijn aan iets in de toekomst, iets buiten onszelf, iets dat we nog niet hebben wanneer is het dan ooit genoeg? Of blijven we de lat verleggen, onszelf voorhoudend dat het échte leven, de werkelijke voldoening, altijd net voorbij de horizon ligt?

Misschien is de sleutel niet om steeds meer te doen, maar om eerlijk naar onszelf te zijn. Wat hebben we nu al? Wat brengt ons écht vreugde? Jagen we iets na dat ons rust en voldoening zal brengen? Of houden we onszelf gevangen in een eindeloze cyclus van ‘nooit genoeg’?

Sta eens stil. Voel. Kijk om je heen. Misschien leef je al het leven dat je altijd wilde, maar heb je jezelf nog niet toegestaan om dat te zien.

I feel everyone should make a daily goal list depending on what they want or need in their life. I’m currently working on my list, and I’ll show it as an example of a basic list!

DAILY GOALS: - Have two meals (At least one veg per meal) - Start snacking on healthy foods - Walk for at least twenty minutes - Write two pages for one of my books - Work on finishing at least one character sheet/design - Work on art for at least three hours - Take three mental health breaks - Plan out a concept work - Start gathering contact information - Shower every two days

Mensen met een groot hart vallen altijd het hardst. Hoe meer je zorgt, hoe meer pijn het zal doen, maar ook hoe meer je gelukkig zult zijn. Als ik zou zeggen dat alles op het einde in orde zal zijn, dan zal ik liegen. Niets in het leven is zeker. Je zult neergehaald worden, maar dat is een deel van het proces om weer op te staan. Zie het maar als leren lopen toen je klein was. Je staat op en valt weer op je kont en je zult hard beginnen te huilen, maar je zult opstaan en steeds opnieuw vallen. Anderen zullen er altijd zijn en je proberen te helpen, ze houden je handen vast en begeleiden je op weg. In het einde ga je staan en zul je zien dat je het op eigen benen kan. Wat ik eigenlijk probeer te zeggen is dat je je eigen lot maakt. Je kunt blijven stilstaan bij het verleden en bij de dingen die niet werkten, of je kunt verder gaan. Ja, het is mogelijk om weer opnieuw te beginnen. Liefde bestaat niet alleen in je hart, maar ook in je geest. Als je denkt dat dingen kunnen gebeuren, dan zal dat waarschijnlijk ook gebeuren. Tenminste die hoop heb ik.

I’m not fixed. I don’t know if I ever will be.

But I wake up everyday and make the conscious decision to be better.

I choose to be the best version of myself for myself. I’m a survivor and a battler and I’m in recovery. I always will be. I will never glorify the life I lived. There’s nothing sexy or fun or wild about being In active addiction.

I’ll never ever say the way I did things was the right way, I’ll never make myself seem brave or that it was easy. I chose the hardest possible path to my clean life.

I stopped saying yes to others, to putting myself In dangerous situations, stopped saying yes to people who didn’t care, I stopped saying yes to bad and unwanted sexual experiences, I stopped saying yes to another night awake and another day baking. I started saying no.

Get help. Reach out. These demons don’t discriminate.