#reberapo

La réduction à l’état de femme au foyer est la source de toutes les formes d’esclavage

Le sexisme est l’idéologie de base du pouvoir depuis le bond en avant accompli par l’ordre hiérarchique. Il est lié de près à la division de classes et l’exercice du pouvoir. L’autorité de la femme ne se base pas sur le produit de surplus ; au contraire, elle prend sa source dans la fertilité et la productivité et renforce l’existence sociale. Fortement influencée par l’intelligence émotionnelle, elle est liée de près à l’existence communale. Le fait que la femme n’ait pas de position visible dans les guerres de pouvoir basées sur le produit de surplus est dû à sa position dans l’existence sociale.

Il nous faut signaler une caractéristique institutionnalisée au sein des sociétés civilisationnelles, c’est-à-dire la tendance de la société à se prêter aux rapports de forces. Tout comme la réduction à l’état de femme au foyer était nécessaire à la recréation de la femme, la société devait être préparée afin que le pouvoir puisse garantir sa propre existence. La réduction à l’état de femme au foyer est la plus ancienne forme d’esclavage. L’homme fort et son entourage vainquirent la femme-mère et tous les aspects de son culte par des luttes longues et globales. L’institutionnalisation de la réduction au statut de femme au foyer intervint lorsque la société sexiste devint dominante. La discrimination de genre n’est pas une notion limitée aux rapports de forces entre homme et femme ; elle définit les rapports de forces présents à tous les échelons de la société. Elle est indicatrice du pouvoir étatique ayant atteint sa capacité maximum avec la modernité.

Les caractéristiques de la société sexiste et hiérarchique

La discrimination de genre a eu sur la société un effet doublement destructeur. Premièrement, elle a ouvert la société à l’esclavage ; deuxièmement, toutes les autres formes d’esclavage ont été modelées d’après la réduction à l’état de femme au foyer. Celle-ci ne vise pas seulement à recréer l’individu en tant qu’objet sexuel ; elle ne résulte pas d’une caractéristique biologique. Il s’agit d’un processus intrinsèquement social, qui vise l’ensemble de la société. L’esclavage, la soumission, l’assujettissement à des insultes, les sanglots, le mensonge habituel, le manque d’affirmation de soi et l’affichage ostentatoire de sa personne sont tous des aspects reconnus de la réduction à l’état de femme au foyer et doivent être rejetés par la morale de la liberté. Il s’agit, en effet, de la fondation d’une société dégradée, la véritable fondation de l’esclavage. C’est la fondation institutionnelle sur laquelle furent établis tous les types d’esclavage et d’immoralité, des plus anciens aux plus récents. La société civilisationnelle reflète cette fondation dans toutes ses catégories sociales. Pour que le système fonctionne, l’ensemble de la société doit être soumis au statut de femme au foyer. Le pouvoir est synonyme de masculinité. Ainsi, la soumission de la société au statut de femme au foyer est inévitable, car le pouvoir ne reconnaît pas les principes de liberté et d’égalité. S’il les reconnaissait, il ne pourrait exister. Le pouvoir et le sexisme partagent la même essence au sein de la société.

D'autres points importants qu’il nous faut évoquer sont la dépendance et l’oppression de la jeunesse établies par les anciens expérimentés au sein de la société hiérarchique. Alors que l’expérience renforce les anciens, l’âge les rend faibles et impuissants. Ceci pousse les anciens à enrôler les jeunes, ce qu’ils font en gagnant leurs esprits. Cette façon de faire renforce considérablement le patriarcat. Grâce à la force physique de la jeunesse, ils peuvent en effet réaliser tous leurs desseins. Cette dépendance de la jeunesse a été continuellement perpétuée et approfondie. La supériorité de l’expérience et de l’idéologie ne peut être facilement défaite. La jeunesse (et même les enfants) sont soumis aux mêmes stratégies et tactiques, à la même propagande idéologique et politique et aux mêmes systèmes d’oppression que la femme – l’adolescence, comme la féminité, n’est pas une réalité physique, mais une réalité sociale.

La contre-révolution la plus vile

Ceci doit être bien compris. Ce n’est pas par hasard que la première autorité puissante établie fut l’autorité sur la femme. La femme représente le pouvoir de la société organique, naturelle et égalitaire qui n’a pas encore fait l’expérience des relations d’oppression et d’exploitation. Le patriarcat n’aurait pu être victorieux si celle-ci n’avait pas été défaite ; qui plus est, le passage à l’institution étatique n’aurait pu avoir lieu. Briser le pouvoir de la femme-mère revêtait donc une importance stratégique, ce qui explique que le processus se soit révélé si ardu et compliqué.

Sans analyse du processus par lequel la femme fut vaincue socialement, il est impossible de comprendre les caractéristiques fondamentales de la culture sociale à dominante masculine qui s’ensuivit. Il sera même impossible de parvenir à une simple conscience de l’établissement sociétal de la masculinité. Sans comprendre comment la masculinité s’est formée socialement, on ne peut analyser l’institution étatique et, donc, on ne peut définir de manière juste la culture du pouvoir et la guerre liée à l’État. Je mets l’accent sur ce point car il est essentiel que nous mettions à jour les macabres personnalités quasi-divines qui se développèrent en résultat de toutes les divisions de classe survenues par la suite, ainsi que tous les différents types de meurtre et d’exploitation commis par ceux-ci. La soumission sociale de la femme représente la contre-révolution la plus vile qui ait été menée.

L’État-nation représente le pouvoir porté à sa capacité maximum. Il tire principalement sa force du sexisme, qu’il répand et renforce en intégrant les femmes dans la force de travail, ainsi que par le nationalisme et le militarisme. Tout comme le nationalisme, le sexisme est une idéologie génératrice de pouvoir et constructrice de l’État-nation. Le sexisme n’est pas fonction de différences biologiques. Pour le mâle dominant, la femelle est un objet destiné à être utilisé dans la réalisation de ses ambitions. Dans la même lignée, suite à la réduction de la femme au statut de femme au foyer, les hommes devinrent eux aussi des esclaves ; par la suite, les deux formes d’esclavage s’entremêlèrent.

En résumé, les campagnes visant à exclure les femmes et à produire une révérence pour la structure de l’autorité du mâle guerrier et conquérant étaient étroitement liées. L’État en tant qu’institution fut inventé par les hommes et les guerres de pillage représentaient quasiment son seul mode de production. L’influence sociétale de la femme, fondée sur la production, fut remplacée par l’influence sociétale de l’homme, fondée sur la guerre et le pillage. Le lien entre la captivité de la femme et la culture sociétale guerrière est étroit. La guerre ne produit pas, elle capture et pille. Bien que la force puisse être décisive pour le progrès social, sous certaines conditions exceptionnelles (ainsi, la résistance à l’occupation, à l’invasion et au colonialisme permet d’ouvrir la voie vers la libération), elle est, plus souvent qu’à son tour, destructrice et négative.

La culture de la violence intériorisée par la société est nourrie par la guerre. L’épée de la guerre brandie dans la guerre interétatique et la main de l’homme sur la famille sont deux mêmes symboles d’hégémonie. La société de classes toute entière, des couches supérieures aux couches inférieures, est coincée entre l’épée et la main.

La question que je me suis toujours posée est la suivante : comment le pouvoir détenu par la femme a-t-il pu tomber aux mains de l’homme, qui n’est ni très productif, ni très créatif ? La réponse se trouve bien sûr dans le rôle joué par la force. Lorsque l’économie fut, elle aussi, dérobée à la femme, une captivité atroce s’ensuivit de manière inévitable.

-Eylül 2019 Rêber APO

- www.twitter.com/sterkaciwan_

- www.instagram.com/sterkaciwan_

- https://soundcloud.com/user-507642333/sets/sterka-ciwan-09-2019

- https://anchor.fm/sterka-ciwan/episodes/Ucuz-iliski-nedir—-Sterka-Ciwan–Eylul-2019—Reber-APO-e56e2g

- https://open.spotify.com/episode/0vGEhup3U15KghuL0VyHqE

Ucuz ilişki nedir?

Geriliği davet eden, özgürlüğü engelleyen ilişkilerdir. Bu ilişkiye kul köle olmayı esas alanlar, "vazgeçemeyeceğim anam, babam, kardeşim, eşim var" diyenler, bu düşüncelerin ağır etkisi altında olanlar hiçbir zaman özgür bir devrimci olamazlar, yurtseverleşemezler, demokratlaşamazlar, sosyalistleşemezler. Bu ilişkilerin üzerine çıkmasını bilmek, eşit, özgür ilişkilerin, toplumsal gelişmenin ve siyasal faaliyetin önünde engel olmaktan çıkarmak ve devrimin hizmetine uygun ilişkilere dönüştürmek gerekiyor. Bu konularda kendinizi gözden geçirmeli, ilişkilerinize bu temelde çekidüzen vermeli ve ilişkilere bu doğru temellerde yaklaşmalısınız. Demek ki, her şeyden önce bu konudaki muazzam çocukluğu, bizi geriye iten ilişki anlayışını, içine düşürüldüğümüz ya da düşmek üzere olduğumuz durumları görerek, bundan kurtulmayı başarmamız önem taşıyor. Geleneklerin ağır etkisi altında kalmış olabilir, iradeniz dışında bazı dayatmalar sonucu arzu etmediğiniz bazı durumları yaşamış olabilirsiniz. Bunlara karşı verilecek cevap mücadeledir. En kötüsü, kişinin kendini kaderciliğe terk etmesidir. "Oldu artık, kalkamam, bir şey yapamam" denilmemelidir. Bu, köleliğin kabul edilmesidir, kabul edildiği yerde de devrimcilik gelişmez.

Vatandan kopmakla aile kurtulur mu?

Özgürlüğe hizmet etmeyen hiçbir ilişkinin değeri yoktur. "Yürekçiğimde şöyle bir sevdam var, kafamda vazgeçmeyeceğim şöyle düşüncem var" dememelisiniz. Bunların hepsi birer hikayedir ve gerici hastalık belirtileridir. Bu duygular, bağlar ve kutsal bildiğiniz şeyler, sizleri geliştirmeyeceği gibi doğru da değildir. Tam tersine büyük yanılgı ve köleliğe giden yoldur. Bunu önemle belirtiyorum. Çünkü, yeni ve vatansever bir neslin gelişmesi buna bağlıdır, bizim bütün ailelerimiz ilişkilerini vatana bağlılık temelinde halletmek zorundadırlar. Dünya uluslarının çoktan hallettiği, ama bizim yeni yeni tanımaya başladığımız çok normal bir yaklaşımdır bu. Son zamanlarda bütün ülke boşaltılıyor. Bunun altında bile ailecilik ve sözde aileyi kurtarma sevdası yatıyor. Ama vatandan kopmakla aile kurtulur mu? Tam tersine bu bitiş ve tükeniş sürecine giriştir. Bizdeki aile anlayışı, günü kurtarmaya dayanır. Ama kurtarma dediği nedir? Kendini metropollere atmıştır, her türlü rezilliğin içine itilmiştir, ama ona göre bu yeterlidir. Bu, aile reisliğinin en büyük sorumsuzluğudur. On çocuğu dünyanın en ücra köşesine atıp, sonra da "ben reislik görevimi yaptım, aileyi kurtardım" diyor. Bu suçtur. Neden suçtur? Çünkü vatandan kopmuştur, doğru mücadele yolundan kopmuştur. Bu adam iflah olmaz.

Elbette biz buna karşı çıkacak, bunun doğru bir gidişat olmadığını söyleyeceğiz. Elbette, bizim aileye doğru sahip çıkışımız ve çocuklara doğru bir gelecek sağlamamız böyle olacaktır. Bu, Parti çizgimizin doğal bir sonucudur. Fazla tartışmaya da gerek yoktur. Akıllı olanlar, kendiliğinden bu sonucu çıkarırlar. Bu konuya tekrar değinmenin nedeni sizin bazı geri ilişkileri ısrarla yaşamanızdır, geleneklerin ağır etkisinde kalmanızdır. Hepinizin üzerinde bu etkilerin olmasını yadırgamıyorum, ama bunlarla mücadele etmesini bilmek gerekiyor. Mesele yaşlı veya genç olmak da değil, doğru bir görüşe varmaktır. Doğru görüş temelinde durumunuzu düzeltmektir.

Bu konuda muazzam çocukluğu, düşürülmüşlüğü ve ilişkilerdeki sağlıksızlığı görmek, pratik olarak ne anlama gelir? Gençlerimizi bu hastalıklardan kurtarmak için devrimi dayatmak, onları devrimle beslemek, devrimci ilişkilerle kişilik kazanmalarına yol açmak, onları özgür ilişkiler içerisinde tanıştırmak ve özgür ilişkilere dayalı aile geliştirmek anlamına gelir. Parti içinde bu konuda iç eğitimi geliştirmeliyiz. Sadece olumsuzlukları aşmayla yetinmemeli, eşit özgür ilişkilerdeki olumlu yanlarımızı da geliştirmeliyiz. Yoldaşça ilişkiler egemen kılınmalıdır. Buna cesaret etmeliyiz. PKK, bu konudaki özelliğini yetkinleştirmelidir.

Sahte erkeklik, sahte kadınsılık

Kadın gerçekliğine yaklaşım, bizde güçlü devrimci bir çözüme kavuşturulmuştur. Bunu uygulamak, sahte erkeklik anlayışı ile mücadele etmek gerekir. Erkekliliğin bizdeki oluşumunu, kölelikle ilişkisini iyi görmek gerekiyor. Kadınsılığın nasıl ki kölelikle ilişkisi varsa, ben daha önce onu açmıştım, erkekliğin de ilişkisi var. Kadınsılık sadece cinsellikten ibaret değildir.

Kadınca hareketin, kadınsılığın geliştirilmesi, kadının yüzyıllardan beri her türlü ekonomik, sosyal, siyasal faaliyetin dışına itilerek sadece cinselliğe dayalı alışkanlıklara, ahlaka veya ahlaksızlığa düşürülmesi sonucudur. Bunların da normal özellikler veya cinse bağlı özellikler olduğunu söylemek fazla gerçekçi değildir. Kadınsılığın cinsellikten ziyade, sınıfsal ve toplumsal bir yönü vardır. Kadınlar yüzyıllardan beri egemenlik altında tutulmalarının bir sonucu olarak bu duruma düşürülmüşlerdir. Biliyorsunuz kadınsı erkekler de vardır. Demek ki kadınsılık, boyun eğdirilmişliğin, kişi yerine konulmamışlığın, sürekli düşürülmüşlüğün bir sonucudur.

Erkeklik olayına da böyle yaklaşmak gerekir. Erkeklik de, yalnız cinsel bir olaydan ibaret değildir. Erkeklik, özellikle bizim toplumsal koşullarımızda, diğer ülkelerde biraz aşılmıştır, çok sahte, yapay bir özellik olarak karşımıza çıkıyor. Ben bunu da daha erkenden fark etmiştim. Bizde, erkekliğin en zayıf ve en sahte özelliklerinden birisi de şudur: Toplumda iflas etmiştir. Sağlıklı siyasi ilişkilere sahip değildir. Ekonomik temeli çok zayıftır. O buradaki düşürülmüşlüğü ve bunalımı, sahte erkeklik gösterilerine girişerek gidermek ister. Gerçek erkeklik, cinse bağlı bazı olumlu ve güçlü yanlar varsa ki bu kadın da olabilir, onun da kendine göre güçlü ve olumlu yanları vardır, bunların gereklerini yerine getirmektir. Bu da vatanseverlik yapmaktır, bunun için kuvvet oluşturmaktır. Köleliğe karşı iyi başkaldırmaktır, gerçek erkeklik biraz da budur.

Klasik anlayış belki hep şunu söyler: Kadın deyince %99,9 benim duygularım, benim bakışlarım, benim namusum. Benim, benim, benim olmalıdır! Bu felsefe çok tehlikeli. Çünkü %99 her şeyiyle senin olan kadın, toplumda neye yarayacak, vatanseverlikte ne yapacak? Vatanseverlik için, özgürlük için, örgüt için, hatta savaş için, hatta ekonomik-sosyal yaşam için yapılacak bir şey bırakmamışsın ki. Avucunun içine almış, sıkmış bir limon gibi veya bir içki bardağı gibi hep içiyorsun. Gerçekten kadın da böyledir. Bu kadının topluma, ulusa vereceği hiçbir şey yoktur. Erkeğin de vereceği bir şey kalmamıştır.

Erkeğin özellikle kendini cinsel boyutuyla, cins boyutuyla kendini erkek sandığı ve onun üzerine inşa ettiği hayallerden, ahlaki değer yargılarından hatta düşünce demeyeceğim düşüncesizliğinden kendisini kurtarması gerekiyor. Ölüm budur. Yani yeni yaşama başlangıç yapmak için ölmek denir buna. Kadın için bu daha fazla geçerlidir. Mevcut kadınlıkla bu haliyle hiçbir şey kurtarılamaz. Hatta bana göre kadın mevcut kadınlığı da, mevcut erkekliği de en çok vurması gereken bir kişidir. Çünkü başına bela yağdırmaktan öteye hiçbir değeri yoktur. Her şeyi anlamsız kılıyor, güçsüz kılıyor. Kadınlığı başına bela olmuş, korkunç bir işkence haline dönüşmüş. Erkekliğe sunduğu kadınlık, erkeğe de felaket getirir. Giderek yalnızca tüm topluma, kaba anlamda soy sürdürür.

Bizde gerçek mertçe, erkekçe bir konumu bir erkek yaşamadıkça sahtesine bürünür. Sahtesi ise bıyığına, boyuna posuna, pazu kuvvetine dayanarak güçlülük gösterisinde bulunmasıdır. Erkeklik böyle icra edilmemelidir. Kaba kuvvet, zayıflığın bir belirtisidir. Bununla ancak sahte erkeklik duyguları kamçılanabilir, gerçek erkeklik ve mertlik gösterilemez. Böyle tutumlardan uzak durmak gerekiyor. Kadın kadınsı olmaktan, erkek de sahte erkeklik özelliklerinden kurtulmalıdır. Eğer böyle olursa, daha dengeli ilişki durumu ortaya çıkar. Buna ise, ancak doğru mücadele içinde ulaşılabilir. Doğru mücadele içinde mertçe savaşım, kadın erkek ilişkilerinde sağlıklı bir gelişmeyi yaşamak demektir. Bu, hepinizde ilkesel bir yaklaşım olmalıdır. Bu ilkenin gereklerini yaşamınıza uygulamalısınız. Eşinize dostunuza, yoldaşça bağlı olabildiğiniz gibi, bütün insanlarımıza karşı da bu anlayışla hareket etmelisiniz. Devrimi temsil etmek, ancak böyle olmakla mümkündür.

Doğru aile anlayışı

Evlilik, aile diyorsunuz, ben de size şunu söylüyorum; aşksız veya sevgisiz yaşam olur mu? Olmayacağına veya katledildiğine göre biz bunu nasıl yaratacağız? Erkeklerimiz ve kadınlarımız nasıl düşünüyor? Ben bundan acı duyuyorum, hatta iğreniyorum. En başta kendi ailemi de eleştirdim. Bu temelde anamla da, babamla da kavga ettim. Bu nasıl bir ailedir dedim. Ve sonra baktım ki bu tamamen toplumun hikayesidir. Ama buna boyun mu eğelim; yaşamdan, yaşamın tutkusundan, aşkından vaz mı geçelim? O zaman nasıl olacak? Tarihe bakıyorsun, yaşam tümüyle elinden alınmış, ama günümüzde yaşamak istiyoruz. Büyük tutkuları olan, büyük güzellik arayan bir kişiyim. Büyük bir güzellik arayıcılığım da var. Fakat nasıl elde edeceğim, nasıl yaşayacağım? Bunu kaba anlamda, maddi anlamda söylemiyorum. Bu, başlı başına bir ideolojik sorundur.

Aile içindeki yetişme tarzı, bugün bu kişilikleri bir çırpıda imhaya götürüyor. Tabii ki bu büyük bir acıdır. Bir ana, bir oğlu veya kızı için ağlıyor, oysa benim dağ gibi binlerce yoldaşlarım var. Bunları sadece yürekte yaşatmak da yetmiyor, bunları beyinde çözmek ve ömürlerini uzatmak gerekiyor. Bu çok büyük bir sorun. Bunun içinde erkeği bu kadar bitik, bu kadar zayıf kılan nedir? Düşünemiyor, bunun ötesindeki tehlikeyi göremiyor. Bunu biraz aile ile bağlantılı kılıyorum. Bir savaş ihtiyacını çözebilmek için bunu yapıyorum. Burada daha birçok husus var. Benim derdim şüphesiz tüm aileleri kurtarmak değil veya hepiniz gelin ailelerinizle birlikte savaşa katılın demek de değildir. Bu mümkün de değil, gerekmiyor da. Ama kavramı, öncüyü geliştireceğiz, öncü kadını ve erkeği ortaya çıkaracağız. Kadınlara son zamanlarda şunu söyledim; ben de dahil, bize karşı kendinizi iyi örgütleyin. Çünkü kendi gerçekliğimizde erkeği tehlikeli görüyorum. Henüz erkek değişmiş, dönüşmüş değildir. Eşit, özgür, saygılı ve biraz da sevgiyle yaklaşabilecek bir konumda değildir. Yani ben çeyrek bir erkeğim dedim. Bunu her zaman söylüyorum. Ne yapayım kendimi bu kadar geliştirebiliyorum. Eşit ve özgür yaşaması gereken bir kadın için, kendimi çeyrek adam durumunda görüyorum. Yaşımı başımı almış gidiyorum, ne yapayım böyle birisiyim. Önder, Başkan diyorsunuz, ama benim gerçeğim budur. Kadınların hayallerini, umutlarını ve dünyalarını fazla süsleyemem. Bu kadar savaşmama, kadınlar için bu kadar büyük çaba harcamama rağmen bunu ancak bu kadar yapabilirim. Onun için duygularınıza hükmedin dedim. Mümkünse örgütlenin, mümkünse bu erkeği değiştirmek için gücünüze biraz güç katın.

Bir çelişki çıkıyor. Kopuş, yeniden katılım, yeniden paylaşım olacak mı? Olacaksa, erkek kendini bilinçli, özgürlükçü, iradeli ve zaferli yaratmak zorunda. Hep şu örneği de veriyorum. Kuş yuvalarına dikkat etmişseniz, göreceksiniz ki bir insan eli o yuvaya veya içindeki yumurtaya değerse o kuş yuvayı terk eder. Bizim işgal edilmemiş tek bir yerimiz, bir karış toprağımız bile kalmamıştır. Bir kuş beyni kadar beyin olsa, herhalde bu yuvada böyle namuslu aile kurulamaz. Bunu bilmeniz gerekir. Bu gerçeği söylersek diyecekler ki “vay yaşamayalım mı?” Yaşayalım, ama bu gerçeği de görelim ve çözelim. Çözemezsek ne olur? İşte Kürt, toprağında duramıyor, işte herkes ağlıyor. Kürdistan tümden boşaldı. Kürdistan’da “ben Kürt’üm, ben özgür yaşamak istiyorum, ben onurluyum” diyen neredeyse tek bir kişi bile kalmamıştır. O zaman kendi kendimizi inkar etmeyelim, özgür yaşayalım, ama gerçekler karşımızdadır. Buna çözüm gücünüz olmazsa, ülkemizde kalmakta, eşit ve özgür ilişkilerde bilincinizle, iradenizle ısrar edemezseniz.

Eylül 2019 Rêber APO

- www.twitter.com/sterkaciwan_

- www.instagram.com/sterkaciwan_

- https://soundcloud.com/user-507642333/sets/sterka-ciwan-09-2019

- https://anchor.fm/sterka-ciwan/episodes/Ucuz-iliski-nedir----Sterka-Ciwan--Eylul-2019---Reber-APO-e56e2g

- https://open.spotify.com/episode/0vGEhup3U15KghuL0VyHqE