#pyrki

Londyn nie bez przyczyny nazywany jest kulinarną stolicą europy, pomimo opinii że brytyjczycy nie umieją gotować. Fakt, z rdzennych wyspiarzy tylko Gordon Ramsey, Jamie Oliver i Nigella Lawson są mistrzami tej sztuki, ale jeśli chcemy spróbować kuchni z całego świata to najlepszym miejscem jest zdecydowanie Brick Lane Market.

W niemal każda niedzielę pasjonaci jedzenia i kucharze zjeżdżają się do Brick Lane by dzielić się wspaniałościami swoich krajów. Market znajduje się na przeszklonym parterze starej kamienicy, która może i nie jest estetyczna, ale na pewno nadaje klimatu. Jedzenie sprzedawane jest z wcześniej ustawionych straganów i mobilnych kuchni.

Kiedy wchodzi sie do Boiler House, gdzie m.in. serwowane jest jedzenie, uderza ogrom zapachów. Zaczęliśmy przemierzać alejki w poszukiwaniu tego jedynego przysmaku, jednak na szczęście nasze wysiłki w tym zakresie spełzły na niczym. Dlaczego? Ponieważ na Brick Lane wszystko kusi kolorami, zapachami i smakami, a wszyscy artyści częstują próbkami przechodniów by zachęcić ich do kupna ich kulinarnych dzieł. Dobrze wiecie jak kochamy takie miejsca, więc dla nas wybór nie był łatwy!

Poczynając od kuchni wegetariańskich z wielu krajów około-indyjskich, azjatyckich i latynoamerykańskich, poprzez ciężką wołowinę i wieprzowinę Ameryki południowej i środkowej aż po delikatne azjatyckie i europejskie propozycje drobiowe. Ciężko jest wymienić wszystkie kuchnie w tym zakątku Lonydnu. Jedno czego można być pewnym odwiedzając market jest to, że za cenę £5-£6 za danie i kolejne £2-£5 za deser można wyjść szczęśliwym z tego miejsca. Każdy znajdzie coś dla siebie.

No dobra, to na co my się zdecydowaliśmy?

Nasz wybór padł na falafela we wrapie! Kolory i pełnia zapachów z tego miejsca kompletnie skradły nasze zmysły.

Cieciorkowy kotlet smażony w głębokim tłuszczu, zwany falafelem, często z naszego doświadczenia potrafi być dość suchy i kruchy jak za mocno przesmażona wieprzowina. Na szczęście nie tym razem.

Kotlet był wyśmienicie chrupiący na zewnątrz i wspaniale miękki w środku. O pozostałych warzywach i chrupiącym wrapie nie musimy wspominać, prawda?

Panie przygotowujący nasze przysmaki to prawdziwe profesjonalistki dbające o najwyższe standardy higieny na jakie tylko pozwalają polowe warunki marketu.

Oczywiście nie obyło się bez piwka na tyłach Boiler House gdzie również często można spotkać food trucki, pokazy kulinarne na żywo, ulicznych muzyków i wiele więcej. W ten weekend musieliśmy się jednak zadowolić słońcem i zimnymi lagerkami.

Na zakończenie przedstawiamy deser najbardziej żarłocznej pyrki, który zdążył zawitać już do Poznania jako Bubble Waffle Poznań.

Tym razem bardzo gościnny The Old Spitalfields Market położony w sercu Londynu przyciągnął pyrki do siebie hiszpańskimi smakołykami… i hiszpańskim piwem!

Marka Estrella prowokuje do częstej konsumpcji złocistego trunku swoimi świetnymi wyrobami. Tak więc skuszeni obietnicami złota i strawy przygotowanej ze słonecznym zamysłem wybraliśmy się na market znajdujący się w okolicy Liverpool Street.

Sam market był wypełniony nie tylko stoiskami z jedzeniem i piwem, stolikami i bardzo przyjemnymi beczkami przy których spokojnie można było kosztować dobroci, ale i muzyką. Hiszpańskie nowoczesne rytmy wypełniały powietrze dodając klimatu imprezie.

Piwne stoisko, do którego ciągnęła w szczególności jedna z pyrek, było najwyraźniej główną atrakcją gdyż znalazło się w centrum marketu. Wokół można było spotkać wspomniane stoliki i beczki oraz pozostałe stoiska.

Powietrze wypełniał zapach wspaniałego, gorącego niczym latynoskie dziewczyny jedzenia. Popłynęliśmy, wiemy, ale jak inaczej można oddać to co czuliśmy tego dnia? Czarne i jasne risotto z owocami morza, hiszpańskie pierożki empanadillas, kanapki z oliwkami, rybami i owocami morza, kiełbasa chorizo, czy panierowane kulki z kurczakiem i serem oraz panierowane kalmary, na które się właśnie zdecydowaliśmy.

Smażone kalmary skropione cytrynką były przepyszne. Zakupione owoce morza były mięciutkie i dobrze przyprawione. O tym jak dobrze nam zrobiła panierka nie musimy chyba wspominać? W połączeniu z hiszpańskim piwem, muzyką i klimatem imprezy mieszanka stała się wybuchowa i wręcz porywała do tańca.

Jedno z piw, które można było spotkać na imprezie to była naturalnie Estrella. Nie widzieliśmy tego trunku przed przybyciem do Londynu, ale trzeba przyznać, że hiszpanie wiedzą jak robić dobre piwo. Jest to delikatny lager bez umilaczy w postaci cytrusów, które możnaby było się spodziewać po południowym piwie. Jest jednak na tyle przyciągające i ożywcze, że chętnie do niego wracamy.

Jednak na tej imprezie zdecydowaliśmy się na piwo Inedit. Głównie z tego względu, że nawet w brytyjskich sklepach nie namierzyliśmy tego smakołyku. Jest to bardzo wyraziste pszeniczne piwo słodowe warzone z przyprawami. Posiada naszym osobistym zdaniem tą samą nutkę co i Estrella, jako że oba trunki dzielą się producentem.

Tak impreza nam sie podobała, że zabraliśmy pamiątkę do domu.

Dzisiaj wasze kochane pyrki chcą wam pokazać coś zupełnie nowego, szalonego, nadzwyczajnego i wyjątkowo połechtać Wasze podniebienia prosto z Londynu!

Jedna z pyrek ma niebywałą okazję odwiedzić jedno z najciekawszych kulinarnie miejsc w wyspach. Mowa o Camden Market w Londynie.

Camden jest określane mianem jadnego z najbardziej 'hipsterskich' miejsc w mieście. Plac Zbawiciela w Warszawie ma bardzo poważnego konkurenta. Wspomniany rynek jest bardzo ciasny. Szereg straganów i sklepów wmontowanych w wąskie uliczki między kamienicami ma niezwykły klimat. Można tutaj spotkać ręcznie robione rozmaitości. Od biżuterii po najróżniejsze wyroby skórzane, koszulki, instrumenty, płyty winylowe, odtwarzacze owych płyt oraz oczywiście jedzenie z całego świata!

Rozpoczynając od kuchni hiszpańskiej poprzez włoską, brazylijską, portugalską, japońską, chińską, wietnamską, holenderską, duńską, afrykańską, meksykańską, amerykańską, litewską na polskiej kończąc! Miejsce aż kipi zapachami z każdego zakątka świata. Najbardziej co prawda się przebijał zapach smażonej cebulki od naszych rodaków prowadzących stoisko z pierogami.

Po obejściu wszystkich stoisk, przyznaję zrobiłem się bardzo głodny. Wybór był conajmniej zacny! Jednak ostatecznie skusiłem się na duńskie tradycyjne naleśniki z syropem klonowym.

Owe naleśniki mają inne ciasto niż nasze polskie. Po pierwsze są bardziej miękkie i podejrzewam, że na proszku do pieczenia, gdyż bardzo ładnie rosną. Przygotowuje się je na specjalnej płycie grzewczej, na której można zrobić 50 naleśników jednocześnie. Jest to bardzo szybki proces, więc tylko mistrzowie są w stanie ogarnąć 50 sztuk na raz. Po nalaniu ciasta do kilku wgłębień były one sprytnie obracane metalowym pręcikiem.

Można było skosztować kilku kompozycji jak np. naleśniki z owocami polane nutellą czy z masłem orzechowym. Ja zdecydowałem się na wersję z syropem klonowym. Nieźle!

Teraz zapraszam was na fotograficzną wycieczkę po tym wspaniałym miejscu. Na sam widok cieknie nam ślinka. Smacznego!

Tym razem nasze kulinarne wycieczki zapędziły nas do Covriga na ul. Półwiejskiej. Jest to punkt w sam raz dla przeciwników fast-foodów, którzy nie mogą się im od czasu do czasu oprzeć (tutaj M. rzuca ukradkowe spojrzenie D.).

Otóż Covrig nie jest takim zwyczajnym fast-foodem. Jest miejscem, którego w Poznaniu jeszcze nie widzieliśmy. Właściwie to nigdzie nie widzieliśmy.

Covrig mocno się wyróżnia na tle kiczowatych wystaw i elewacji na ul. Półwiejskiej. Nie można przejść obojętnie obok czarnej fasady z dużymi, zwracającymi na siebie uwagę, żółtymi napisami i logo precla.

Poza pięknym zapachem świeżego pieczywa (mamy nadzieje, że nie pochodził z rozpylaczy) uwagę przykuwają ładne panie w fartuszkach wyrabiające preclowe ciasto.

Jak się okazało na miejscu, oprócz klasycznego precla (0,99zł!) z sezamem, cukrem trzcinowym i cynamonem lub poprostu z makiem i solą, mamy do wyboru covri doga, czyli precla z parówką (2,99zł) lub frankfurterką (3,49zł). Dla spragnionych znajdzie się kawa w firmowym kubku na wynos, a nawet kefir i inne chłodne napoje.

Wasze pyrki skusiły się na podłużną odsłonę, z parówką w środku i serem na spodzie. Tym razem dokupiliśmy sobie ketchup, co by mieć lepsze porównanie do tradycyjnego hot doga.

Ciasto było fantastyczne! Mięciutkie, pachnące i posypane makiem. Parówka w środku, jak to parówka - smaczna i zwyczajna. D. mówi, że to nie jest zwykła parówka, bo podobno składa się w 93% z mięsa, a nie w 90% z MOM-u.  Nie mieliśmy absolutnie nic przeciwko powyższemu składowi naszej przekąski. Wszystko nam bardzo smakowało i zniknęło w naszych paszczach w mgnieniu oka.

Jeśli jesteście w biegu, a przejadły wam się drożdżówki i hot-dogi z Orlenu to biegnijcie koło Starego Browaru. Tam znajdziecie covrigowe precle za zeta. Nie pożałujecie!