#privypanda

Dalawang buwan na mula nung officially mag-start ako sa bago kong trabaho. Umpisahan ko muna sa panahong nag-aapply apply pa lang ako....

Mula nung nagresign ako sa first company ko dito sa Abu Dhabi, sabi ko sa sarili ko, sana naman engineering position ung mapasukan ko. Pero habang tumatagal, sa dami ng naaapplyan ko, napatunayan kong medyo mahirap pa din palang makapasok sa engineering field lalo na kapag medyo baguhan dito sa UAE. Ang magiging kalaban mo ay ung mga taong highly-experienced na, o kaya naman offer na sobrang baba. Nag-apply ako sa kahit anong position na makita ko na sa tingin ko eh pasok naman ang qualifications ko, at sa mga position na hindi man ako qualified pero kapal ng mukha na lang pinanghawakan ko. 😂

Sa facebook group ko nakita yung job post na naghahanap ng “female MECHANICAL engineer”. February ko pa yun nakita, pinasahan ko ng dalawang beses pero walang feedback. Eh ano pa nga ba, hindi naman kasi ako ME  😞

Mula January hanggang April, siguro mga anim na job offers na yung natanggap ko, pero hindi ko talaga feel na igrab. Though merong iba dun na ok naman, kaso yung job conditions medyo sablay. Hanggang sa nakita ko na naman nagpost ung company na naghahanap ng “Female MECHANICAL Engineer”. Syempre, naging maka-Ginebra ako ng mga panahong yun, NEVER SAY DIE ang concept ko, kaya gora! pasa lang ulit! 

Hanggang sa tinawagan nila ako for interview. Eto na nga, interview na. Talagang pang Mechanical pala yung position kasi Application Engineer for Pumps ung hanap nila. During the interview, overflowing yung confidence ko, medyo nagreview kasi ako ng konti about pumps, tapos medyo binibuhan ko yung english ko 😂 At about sa hands on naman, nakatulong din ung experience ko sa old company ko kasi costing ung pinagawa. Yung autocad naman, experience ko sa company ko sa Pinas ang nagamit ko. O diba?? Ang galing lang. 

So after nun, sabi saken nung nag-interview, pupuntahan niya daw ung General Manager to give his feedback. After few minutes, tinawag na ko nung GM at sinabing “You are highly recommended by this man. So we will give you the offer letter today to expedite the visa processing.”

Ang sarap lang sa pakiramdam. Nareceive ko yung offer letter at “Application Engineer” ang job designation ko.  😊

Sobrang blessed ko lang. Sabi pa ng mga secretary, ang swerte ko daw kasi ang daming nag-aapply na mechanical engineers pero ako yung napili.

Thank you Lord for this blessing. 😇

At ngayon nga, 2 months na ako sa company na to. Medyo challenging kasi wala talaga akong background tungkol dito dati pero with the help of my superiors, araw araw my new learnings. Hopefully maging successful ako sa field na to.  😊

Pasubok nga ulit. 

Namiss ko to. Namiss kong mag-blog. 2009 pa lang, kasama ko na tong si Tumblr sa hirap at ginhawa. Sa lungkot at saya. Nasubaybayan niya na yung ups and downs, failures and growths, at lahat ng drama ko sa buhay.

Ang laki ng impact netong tumblr saken eh. Naging kumbaga “best friend” ko to nung mga panahong wala akong matakbuhan. Yung sobrang lungkot ko pero wala akong malapitan at sobrang saya ko pero wala akong mapagsharean ng kasiyahan. 

yung naiiyak na lang ako sa sobrang homesick 😢

kelan ba kami mkakauwi? walang kasiguraduhan. Nakakalungkot. 😔

Yung nag-apply ako sa isang napakalaking inspection company. Actually lalaki talaga yung hanap nila for the position pero dahil wala pa silang makitang swak, cinonsider na yung application ko. Kahapon ininterview ako kasabay ung isang applicant na kabayan, Mechanical Engr from Petron Bataan. Edi syempre dehado na ako kasi ano ba naman yung experience ko sa pinas, puchu puchu lang kung tutuusin. Interivew, exam, interview, exam then interview uli ang scenario kahapon. Tapos wala pa akonsa bahay tinawagan na nila ako ulit to come today. At pagdating ko kanina, nalaman kong shortlisted ako at iaassess ako ni kuyang employee dun para malaman kung ok ba ako sa trabaho.

Sabi niya saken gusto daw ako nung CEO at nung department manager. Lamang daw ako kesa kay kabayan na kasabay ko kahapon. Akalain mo yun, ako pa talaga ung napili. At kanina sinabi ni kuya na okey na daw ako sa kanya. Pasado na daw ako, pero ang problema na lang eh kung papayag ba ako if maaassign sa dubai kasi dun ung client nila. At nasa contract nila na irerequire ako magwork sa Client's office if ever mahire ako. Which is, big NO para saken. Kasi nandito si bessy sa Abu Dhabi, nandito ang ate ko at hindi ako mkakasurvive ng mag-isa dun.

So, to sum it up, inform ko daw sila kung ok ba saken magwork sa dubai. At call din daw nila ako for feedback.

Bakit ganun 😢

Nakakatuwa lang na marinig na gusto niya akong bumalik kasi incomparable daw ako sa ibang employees. May mga nakatrabaho ako dun na mas matanda at mas experienced na kesa saken pero sabi niya, "No one can surpass you. Even blah blah and blah blah can't do the things you can."

Sabi niya masyado daw akong nagset ng mataas na standard. Flattered ako syempre kasi icompare ba naman ako sa ibang professionals na pagdating sa ganung business pero ako pa din yung preferred niya.

Si monai matutuloy na sa UK this coming April. Akala ko medyo aabutin pa ng 6 months pero di pala. Natutuwa ako syempre kasi matutupad na yung pangarap niyang maging nurse sa UK. After ilang years ng pagtitiis sa mababang sahod sa pinas, finally ung ideal salary abot kamay niya na. At syempre para din naman sa pamilya yun lalo sa inay at tatay. Pero at the same time nalulungkot ako kasi syempre para sa magulang, hangga't maaari gusto magkakasama ang mga anak at malapit sa kanila physically pero sa case namin, talagang hiwa hiwalay kami. Ang kuya ko at pamilya niya nasa Laguna, Si Millete at asawa nasa SG, si Michy at pamilya at ako nandito sa Abu Dhabi, tapos si Monai paalis na nga pa UK. Si Matt naman sa Sto Tomas nagwowork at weekly umuuwi. Si Mai na lang at mga anak niya tsaka si Wayne ang nandun sa bahay. Nakakalungkot lang sobra 😥 At hanggang ngayon tulo pa dun ng tulo ang luha ko.

Gusto kong bumalik sa panahong sama sama kaming lahat. Yung masaya sa simpleng buhay. Pero hindi naman pwedeng laging ganun kasi bawat isa samen may pangangailangan at hindi talaga sapat ung kita sa pinas. Haaaaaay 😔

Ang wish ko na lang sana maging maayos ang lahat. Manatiling malakas ang pangangatawan ng bawat isa samen lalo ang Inay at Tatay. At hihintayin ko na lang dumating yung araw na magkakasama sama ulit kaming lahat. ♥️