kochani, ja tutaj nie chcę za specjalnie hejtować w tym temacie, no ale kurwa mać, mówię jak jest!

Polak, Polakowi wilkiem. I czy wilk ten koczuje za wielką wodą, czy przy ujściu Wisły - zarówno jeden jak i drugi, pozostawia dotkliwe ślady po ugryzieniu przede wszystkim na naszej DUSZY, bo jak powszechnie wiadomo (dzięki wspaniałej wideo produkcji, którą możecie zobaczyć tutaj na YT https://www.youtube.com/watch?v=tHqCEQOME_8 ), to DUSZA jest najważniejsza. A resztę chuj bombki strzelił, do wesela się zagoi!

Ci, którzy mnie znają, wiedzą że staram się być w porządku do wszystkich, no ale po ludzku nie jest to wykonalne. A to dlaczego? A no dlatego, że zbawce świata to już my mieli. Ja nie będę nadstawiać karku i dupci za grzechy nasze i wasze.

PIERDZIELE.

Za dobro dobrem odpłacam a co w sytuacjach kiedy nie jestem w stanie pohamować emocji, bo chamstwa zdzierżyć nie mogę? Zarzucam maskę na twarz i kokodżambo, a cała złość kumuluje mi się w środku jak bąbelki w  jebniętej o ziemię butelce coca coli.

DZIZYS KURWA JA PIERDOLE. 

Czemu po prostu tak otwarcie nie umiem wtedy wykrzyczeć tej typiarze czy typowi prosto w twarz, że to co robi, w jaki sposób się do mnie zwraca, jest po prostu nie fajne. Czemu zamiast po ludzku “wyjebać komuś z pół obrotu”, spuszczam głowę w dół i bez sensu przytakuję, bo druga strona obrała sobie mnie zwyczajnie za kozła ofiarnego. Bo może.  Przecież “Nie pyszczę”, nie stawiam się, po prostu słucham i daję sobie wjechać na banię. A później chodzę sfrustrowana i się nakręcam, sama w czterech ścianach.

Co ja komu zawiniłam? Staram się... a przynajmniej próbuję być jak najbardziej OK w stosunku do drugiego człowieka, a i tak dostaję po nosie. Wiem - to nie są tylko problemy osób na emigracji ale w Warszawie chociaż mogłam złapać równowagę, bo na dwóch zjebów przypadało obcowanie z trzema super ziomeczkami i zawsze wychodziłam na plus <3.

Wiem, że sporo osób wyznaje filozofię: “miej wyjebane a będzie Ci dane” ale czemu ja tak nie potrafię? Przejmuję się słowami osób, które nie będą stanowić w moim życiu, żadnych istotnych filarów. Wiem, że są tu i teraz i kiedyś zapewne zapomnę o ich istnieniu... ale! No właśnie, jak sobie umilić ten czas oczekiwania na lepsze dni?

Staram się nie odpowiadać brzydko na brzydkie, staram się zatykać uszy i spuszczać wszystko po gumce w majtkach... a  i tak mnie to gryzie. No bo w końcu wilk po to zęby ma, nieprawdaż?

No I jeszcze życie życiem innych. Ja rozumiem - ploteczka, mniam. Skłamałabym mówiąc, że sama tego nie robię. Ludzką rzeczą jest pokomentować. Ale miejmy jakieś granice! Ni chuja, jak śpiewał nasz wybitny słowik Michał Wiśniewski - KEINE GRENZEN - ŻADNYCH GRANIC.

Obsesyjne wpychanie się z butami w życie innych, insynuacje, stalking, obgadywanie, oszczerstwa. To szara rzeczywistość na emigracji.

Nowi lokatorzy - nowe bodźce, nowe historie, brudy, dramaty - crème de la crème. PALCE LIZAĆ.

Eh, dzisiaj musiało mi się trochę ulać *szkoda, że nie tłuszczyku* ale chociaż w taki sposób mogę deko odreagować smutki dnia codziennego.

O alko polaczkach i przypałach z nimi związanych, będzie w następnej notce!

Bo w tym temacie jest DUŻO do napisania...

SPADAM W KIMONO, bo z rana hotel.

doei doei