#pierdololo

JAKIE TO JEST DOBRE O JEZU

Na początek może bez spojlerowe rozpływanie się nad genialnością tej kreskówki.

- Wizualnie jest przepiękna, co drugi kadr nadaje się na tapetę. Sama animacja jest też śliczna, dopracowana. Momentami pięknie nawiązuje do najstarszych animacji Disneya <3

- Muzyka jest cudowna (wcale jej nie słucham w tym momencie), piosenki i ogólnie fragmenty wokalne też śliczne

- Wood jest perfekcyjny w roli Wirt’a. Nie dało się chyba lepszego aktora dobrać do tej roli. Same dialogi też są genialne. Wymiany zdań pomiędzy dwójką rodzeństwa przeurocze i ogólnie zestawienie tak przeciwstawnych charakterów fantastycznie działa

- To jest ogólnie jednak z tych kreskówek przy których się zastanawiam, czy to serio wyszło jako coś dla dzieci. Gdy Beast pojawia się po raz pierwszy miałam ciarki.

Teraz bardziej spojlerowo.

Sama struktura scenariusza i to, że karty odkrywane są powoli bardzo mi się podoba. Aż nie chce się przestać oglądać z samej ciekawości o co właściwie chodzi. Zakończenie zostawiło mnie z otwartą buzią. Nie wiem czego się spodziewałam, chyba niczego, bo tak dość spontanicznie podeszłam do tej mini serii z polecenia znajomego.

Najszybciej nasuwa się, że The Unknown to coś na zasadzie czyśćca, sporo jest odniesień do piekła Dantego, ale nie do końca mi to tutaj pasuje. Fakt mamy tutaj na pewno martwe osoby jak Quincy Endicott, którego nagrobek widać w 9 odcinku. Gdy pokazują nam prawdziwą Beatrice, można założyć, że żyje w zupełnie innych czasach, więc też można ją uznać za martwą, ale nie jestem tego pewna co do innych postaci, które się pojawiają w The Unknown. Jest też fakt, że Wirt i Greg tylko byli blisko śmierci, bo ostatecznie zostają odratowani. Widzę tutaj trochę taką teorię, że The Unknown to takie trochę mistyczne miejsce, które łączy ze sobą wszystkie żywe istoty w każdym momencie. Brzmi to trochę głupio, ale w mojej głowie to ma sens XD

Beast widzę jako takie uosobienie złych emocji. Przekonuje mnie do tego fakt, że w momencie kiedy Woodsman pokonuje go, wraca do swojej córki, która okazuje się nie być wcale martwa. I jest też fakt, że gdy nadzieja umiera  to Beast zgarnia wtedy twoją dusze – a w końcu nadzieja to ostatnia pozytywna rzecz jaka umiera, wtedy już samo zło zostaje.

Można też wiele pozytywnego przekazu wyciągnąć z całość. Nie są to zbyt odkrywcze wnioski, jak na przykład, żeby nie oceniać ludzkiego zachowania bez poznania całości, bo to co może wydawać się złe, w rzeczywistości może być całkiem odwrotnie – odcinek 3 i sytuacja ze szkołą. Morały są proste, ale pokazane w ciekawy sposób i to bardzo cenię.

Trochę chyba nieskładne pierdolenie wyszło, ale chuj. Jestem pod ogromnym wrażeniem tej miniserii, polecam każdemu kto ma wolną chwilę, naprawdę warto zobaczyć. Niech świat ogląda tą kreskówkę!

WHERE IS MY MEDAL?! WHERE ARE MY REPARATION MONEY?

Z racji tego, że ostatnio nie widziałam, żadnego filmu, który by mnie jakoś bardzo zachwycił, albo na temat którego miała bym dużo do powiedzenia napiszę o Oscarach. 

To jest pierwszy rok, w którym udało mi się zobaczyć wszystkie filmy z głównej stawki i jestem z siebie naprawdę bardzo dumna :D Dlatego też czuję, że mam prawo do opinii na temat pewnych kategorii.

# Montaż dźwięku i najlepszy dźwięk. 

Liczyłam tutaj mocno na “Baby driver”, ale to jest na tyle techniczna i wydaje mi się ciężka do ocenienia dla zwykłego widza kategoria, że ufam wyborowi akademii. Ogólnie bardzo podobała mi się “Dunkierka”, więc mały zawód jest ale bez jakieś wielkiej dramy. 

#Montaż 

Tutaj tak samo liczyłam na “Baby driver”, bo jednak głównym atutem tego filmu był montaż, ale z drugiej strony “Dunkierka” również, zasłużyła jak najbardziej na nagrodę. Montaż w tym filmie jest bardzo istotny dla sposobu w jakim prowadzona jest historia, więc również ufam tutaj akademii i nie płaczę. 

# Długometrażowy film animowany 

Mam pewien problem tutaj z samą kategorią, bo nie do końca wiem co akademicy biorą pod uwagę. Jak każdy Polak miałam w serduszku nadzieję, że “Twój Vincent” zgarnie nagrodę, zwłaszcza jeżeli oceniana była by po prostu technika animacji. “Coco” to fantastyczna bajka, z naprawdę mądrym przekazem, ale animacyjnie się aż tak nie wyróżnia. Jak zakładam, że brane jest tutaj pod uwagę coś więcej niż sama techniczna część i w tej sytuacji moim zdaniem “Coco” zdecydowanie góruje nad “Vincentem”, w którym fabuła i ogólnie scenariusz i też samo tępo nie były specjalnie porywające. 

# Najlepsze zdjęcia 

Jeżeli Roger Deakins nie dostałby tej nagrody to w tym momencie wyłączyłabym chyba galę, wzruszyła się i wyszła. Bardzo kocham “Blade Runnera 2049″ za zdjęcia, za muzykę, powolne tępo i niesamowity klimat. Nie jestem w stanie chyba wybrać ulubionego kadru, czy ulubionej lokacji, wszystko było przepiękne i zapierające dech w piersi. I nawet Gosling mnie nie bolał w tym filmie, a nawet bardzo mi się podobał. Moim zdaniem jego twarz bez wyrazu idealnie pasuje do roli. 

# Najlepsze kostiumy 

Nagrodę dostał film “Nić widmo” i byłoby chyba dziwne gdyby film o projektancie mody nie dostał tej nagrody. Godnym nagrody moim zdaniem byłby też “Powiernik królowej”, ale jednak mnie bardziej złapały za serduszko kreacje własnie w Nici.

# Najlepsze efekty specjalnie 

Tutaj ponownie “Blade runner 2049″ i jestem zaskoczona troszkę. Dla mnie na tle konkurencji w tej kategorii wyróżniała się Wojna o planetę małp. Nie powiem, że jestem niezadowolona z wyboru akademii, bo w tej kategorii którykolwiek z filmów dostałby nagrodę to byłabym szczęśliwa, jestem po prostu zaskoczona. Jednak to co się odwala w małpach jest naprawdę niesamowite i już poprzednia część powinna była odejść z nagrodą. Liczyłam, że w tym roku nagrodzą ostatnią część i będzie to można potraktować jako taka nagroda za całość...ale niestety. 

# Najlepsza scenografia 

“Kształt wody” <3 <3 <3 Kibicowałam mocno, równie mocno jak “Blade Runnerowi”. Oba filmy miały przepiękne lokacje, które fantastycznie budowały klimat. Może jednak bardziej skłaniałabym się ku Blade, ale płakać nie zamierzam, a raczej skaczę z radości :D

# Najlepsza piosenka 

Tutaj ponownie nie wiem czy oceniany jest po prostu utwór, czy to jak działa w filmie. Zakładam tą drugą opcje i nadal nagroda dla “Remember me” boli mnie niesamowicie i z całą pewnością mogę powiedzieć, że dla mnie to największy zawód tej gali. Miałam dwa typy:

- “This is me” z “Króla rozrywki” 

- “Mystery of Love” z “Call me by your name”

Obie piosenki świetnie działały w swoich filmach, są bardzo różne i nie potrafię wybrać która bardziej do mnie trafia. Obie nacechowane emocjonalnie i moim zdaniem obie równie mocno zasługują na docenienie. 

“Remember me” podobało mi się tylko w samym filmie w wersji akustycznej i bardziej tutaj działa sytuacja z jaką jest związana, niż sama piosenka. A utwór pełny, w sensie taki promowany komercyjnie już nie jest akustyczny tylko podrasowany i kompletnie mi nie podchodzi :/ Gdyby była w pełni akustyczna to jeszcze, ale nie jest i moim zdaniem obdarło ją to z klimatu. 

# Najlepsza muzyka oryginalna

Miałam tutaj dwa typy:  Desplata za muzykę do “Kształtu wody” i  Carter Burwell za muzykę do “Trzech billboardów”. Jeżeli chodzi o Billboardy to ogólnie nie jestem wielką fanką tego filmu, muzyka to jeden z niewielu elementów, który tak w pełni mi się podobał. Doceniam bardzo ten film, ale nie potrafiłam się zaangażować w historię, nie jestem w stanie powiedzieć czemu, ale to muzyka właśnie utrzymała mnie w siedzeniu stąd moje typowanie. Wygrał oczywiście “kształt wody” i jak najbardziej zasłużenie, samej ścieżki słucham do teraz, w filmie fantastycznie buduje klimat, a przy niektórych utworach aż mam ciarki <3

# Najlepsza charakteryzacja i fryzury 

Oldman był nierozpoznawalny. Tutaj nie ma o czym mówić nawet. Charakteryzacja w “cudownym chłopaku” dawała radę, ale niestety nijak się miała do tego co zrobili w “Czasie mroku”.

# Najlepszy scenariusz adaptowany 

Jako fan filmów superhero skakałam z radości jak dowiedziałam się, że “Logan” ma nominację, ale uważam, że o nagrodzie nie było tu jednak mowy. To i tak jest duże wyróżnienie moim zdaniem. 

Za to Oscara zgarną fantastyczny “Call me by your name”. Rozwodziłam się nad fantastycznością  tego filmu w moim pierdololo, więc zapraszam tam. Moim zdaniem nie było innego kandydata do tej nagrody, aczkolwiek konkurencja była naprawdę godna. 

# Najlepszy scenariusz oryginalny 

I tutaj jest burza. 

Tak jak wspominałam nie jestem fanką “Billboardów”, ale potrafię docenić ten film i byłam przekonana, że dostanie tą nagrodę. W serduszku miałam “I tak cię kocham” oraz własnie “Uciekaj!”. Krzyczałam jak podano, że to właśnie “Uciekaj!” zgarnia nagrodę. To jest dla mnie największe pozytywne zaskoczenie tej gali. Byłam tym filmem zachwycona, porwał mnie od razu i naprawdę zaskoczył. Pamiętam, że spodziewałam się jakiegoś tam typowego horroru, a dostałam genialnie napisany manifest pod otoczka naprawdę porządnego thrillera <3

 # Najlepszy reżyser 

Nie miałam innych typów. Kocham Nolana, ale Del Toro kocham jeszcze bardziej. O samym filmie też już pisałam, więc nie będę się tu powtarzać. 

# Najlepsza aktorka drugoplanowa 

Faworytkami były dwie role matek.  Allison Janney z Ja, Tonya i  Laurie Metcalf z Lady Bird. Obie role moim zdaniem są dość podobne, ale rola Metcalf bardziej do mnie trafiła. W Ja, Tonya się zakochałam, ale rola matki była dla mnie cały film taka sama, w jednym tonie i tym samy wydaje mi się mniej wymagająca. 

# Najlepszy aktor drugoplanowy 

Rockwellowi należała się ta nagroda jak psu buda, ale w serduszku jednak był Dafoe. Tutaj ponownie na moje typowanie wpływa fakt, że Billboardy nie trafiły do mnie w 100% ale nadal Oscar zasłużony jak najbardziej.

# Najlepsza aktorka pierwszoplanowa 

Ta sama historia co wyżej. McDormand jak najbardziej zasłużenie, ale tutaj znowu w sercu naiwnie była Hawkins.

#Najlepszy aktor pierwszoplanowy 

Trochę nudne w tym roku te kategorie aktorskie. Wygrali dokładnie Ci co byli najbardziej obstawiani, zero niespodzianek. Miło było zobaczyć Oldmana ze statuetką, a  Timothée Chalamet na pewno jeszcze zawojuje <3

# Najlepszy film, a może największa drama 

Świat obstawiał “Trzy Bilboardy”, ja zresztą też no bo kto inny właściwie miał tą nagrodę dostać. Naiwnie w sercu miałam “Kształt wody” i “Call me by your name”....i tu niespodzianka. 

Del Toro odbierający nagrodę za najlepszy film, to najpiękniejsza rzecz jaką w życiu widziałam, ten szeroki uśmiech na tej okrąglutkiej buzi <3

Ponownie “Billboardy” to zdecydowanie nie mój film, natomiast “kształt wody” jak najbardziej i strasznie mnie bolą komentarze typu “jak film o ruchaniu ryby mógł wygrać Oscara”. Tak samo przecież “Bilboardy” można spłycić do filmu o kobiecie, która jest wkurwiona i robi rozpierdol.Każdy film przedstawiany w takim świetle będzie brzmiał źle i niegodnie czegokolwiek. 

Podsumowując.

Sama gala w sobie dość nudna była, podobały mi się momenty celebracji kina i fakt, że zapraszano też starszych aktorów, ale jak na 90 okrągłą gale to wyszło tak sobie. Organizatorzy powinni się zdecydować czy chcą na poważnie czy chcą śmieszki, bo jakoś to wszytko razem moim zdaniem po prostu nie działa. A moment rozdawania jedzonka “przypadkowym” ludziom w kinie to cringe lvl over 9000. 

Myślę, że spokojnie mogę powiedzieć del Toro w pełnej okazałości. Nie widziałam jeszcze wszystkich filmów tego reżysera, ale na pewno jak będę mieć czas to będę ten fakt zmieniać.

Piękna baśń o zakazanym romansie, zrozumieniu i tym jak traktuje się ludzi którzy są inni. Główną bohaterką jest tutaj niema Eliza, która zakochuje się ze wzajemnością w człekokształtnej istocie. Jej przyjaciółka jest czarnoskóra, a przyjaciel i sąsiad to gej. Dobór postaci jest tutaj zdecydowanie nieprzypadkowy. Na wielu poziomach pokazywana nam jest kwestia rasizmu i dyskryminacji . Del Toro pokazuje nam wszystkie te postacie takie jakie są, nie koloryzuje, ale też nie potępia nikogo. Pokazuje, nie ocenia i tyle. Tak jak właśnie powinno być. Widziałam opinie w Internecie, że Eliza jest niewyżyta seksualne, w kontekście tego, że się masturbuje. Wydaje mi się, że nic bardziej mylnego. Pokazana tutaj jest jej codzienna rutyna i tyle. Film nie potępia jej zachowania w żaden sposób i nie wiem czy widz w tym momencie ma do tego prawo, zwłaszcza też patrząc na przekaz. Wszyscy jesteśmy ludźmi, każdy jest inny w jakiś sposób ale to nie znaczy że jesteśmy przez to gorsi. Poza tym halo, o co chodzi z tym potępieniem masturbacji w pierwszej kwestii XD

Początek filmu tak średnio mi podszedł, ale to chyba dlatego, że dokładnie wiedziałam do czego wszystko zmierza i tylko na to czekałam, ale właściwie nie trwało zbyt długi aż się całkowicie wkręciłam w piękny klimat jakim obdarzony jest ten film. Buduje go tutaj przede wszystkim fenomenalna scenografia i ścieżka dźwiękowa. Wszystko skąpane jest w zieleni, a woda jest niesamowicie istotnym elementem całego świata. Trochę jak by wszystko się wokół niej kręciło.

Dużo też jest tutaj osobistego stylu reżysera, przebija się on w wielu scenach i dla mnie to jak najbardziej plus, bo uwielbiam gościa i miło widzieć właśnie tak dobry jego film. Zwłaszcza, że moim ostatnim filmem był Crimson peak które było nie aż tak dobre.

Fantastyczne jest też jak różnorodny jest to film pod kątem gatunku. Mamy tutaj romans, momentami nawet elementy leciutkiej komedii romantycznej, przemieszanej z elementami filmów szpiegowskich, horroru, dramatu…mam wrażenie, że każdy znajdzie tutaj coś dla siebie.

Ze scen na których mordka najbardziej mi się cieszyła to chyba taniec Elizy i człowieka ryby, ale ich wspólna scena w łazience (kto widział ten będzie wiedział dokładnie o której mówię) też jest fenomenalna. No i oczywiście zakończenie, cała finałowa walka, która od razu skojarzyła mi się z zakończeniem Labiryntu fauna i tym co właśnie było grubo przesadzone we wzgórzach krwi.

I teraz nie wiem czy nie dopowiadam sobie tutaj za dużo, ale film otwiera i zamyka narracja Gilesa, czyli to on opowiada nam całą historię, więc ostatecznie zakończenie mamy w pewnie sposób otwarte, bo w końcu to co nam jest pokazane na koniec to tylko to co Giles sobie sam dopowiedział, a nie prawdziwe zakończenie i to też dodaje mi magii do całej historii.                  

I taka luźna myśl na koniec, nie wiem czy to coś ze mną jest nie tak, czy to kunszt twórców, ale zdecydowanie bardziej kupuje miłość kobiety z potworem, niż romantyczne wątki pomiędzy ludźmi w niejednym filmie.

Mam nadzieje, że zgarnie sporo Oskarów. Na pewno się nie obrażę, zwłaszcza jeżeli chodzi o nagrodę dla Sally Hawkins.

Ciężko jest pisać o tym filmie bez spojlerów, więc to taki minipost, a później, jak będę już po drugim seansie i jak oczywiście, więcej ludzi film zobaczy i spojlery nie będą groźne, wtedy rozpiszę się bardziej, bo zdecydowanie jest o czym :3 

Przede wszystkim najważniejsze, UDAŁO SIĘ. W pełni film będzie można ocenić dopiero po wyjściu A4, ale już teraz widać, że plan jest, że wszystko trzyma się kupy i dupy. Ja jestem po ogromnym wrażeniem, bo takiego filmu jeszcze nie było! Ale warto zaznaczyć, że film jest dla fanów MCU. Nowy widz raczej się nie pogubi, jest troszkę ekspozycji, ale też chyba bardziej z myślą o osobach, które coś mogły zapomnieć z poprzednich filmów, niż takich, które nie widziały nic. Nowemu widzowi braknie tego co jest najważniejsze w tym filmie moim zdaniem - ładunku emocjonalnego. Wśród moich znajomych widać nawet różnice pomiędzy osobami, które niedawno nadrobiły wszystkie filmy, a takimi, które - jak ja na przykład - siedzą w nich od początku. 

Czapki z głów dla braci Russo i innych, którzy pracowali przy tym filmie - oficjalnie już wiadomo, że Gunn pracował przy scenach ze strażnikami i wygląda na to, że Derrickson też maczał palce w scenach ze Strangem. Działa to wszystko razem fenomenalnie, nie ma się wrażenia, że postacie jakoś na siłę wrzucone są do innego filmu. Dostajemy naszych ukochanych bohaterów, takich jakich znamy i do tego w takich połączeniach jakie chcieliśmy od dawna zobaczyć. Muzyka też robi świetna robotę. Jest bardzo dużo motywów, które znamy z innych filmów, ja te motywy na pamięć znam, więc jedna nutka i już wiem gdzie akcja zmierza, dokąd jedziemy, kto się pojawi <3

Bardzo też mi się podobał balans humoru, bo na przykład w “Black Panther” było go moim zdaniem momentami za dużo. Tutaj na początku jest dużo śmieszków, ale takich przyjemnych, a im dalej w film tym większa powaga. 

Walki wyglądają świetnie i te bardziej indywidualne pojedynki i wielkie rozpierdole. Montaż nie jest zbyt chaotyczny, wyglądają naprawdę przejrzyście, a są nawet takie bardziej statyczne mordobicia, czego się nie spodziewałam zdecydowanie. 

O postaciach pisać nie chcę, żeby spojlerem nie jebnąć. Powiem tyle, że Thanos to najlepszy zły jakiego wykreowały filmy Marvela. Najpiękniejsze w nim jest to, że to dobry facet, tylko metody ma złe. 

Ogólnie. Film sztos, biegnijcie do kina, a osobą które mają serce polecam iść z chusteczkami.