#petraschool

De doelstelling van alle leerlingen op de Petraschool, waar ik mijn dagen sleet, was bij meneer Zoutewelle in de klas terechtkomen. Hij stond voor de zesde en dat was het laatste jaar en dat had je het maar gehad. Vóór die tijd moest je hem vermijden want hij was ook het hoofd der school en hield niet van gebbetjes. De huidige scholen kennen sowieso meer gezelligheid en tafeltjes in leuke…

Ze ging helaas na de kerst alweer van school en toen kwam juffrouw Frif, waar ik niets meer van weet, maar die ik wel moest helpen bij het cijfers geven. Die waren zo laag dat ik op mijn rapport de halfjes heb toegevoegd. Ik deed dat nadat mijn vader zijn handtekening had gezet, die ik in een moeite door overtrok. Je hoeft geen Sherlock Holmes te zijn om het te kunnen zien.

Van de vierde klas weet ik nog dat ik op dezelfde dag jarig was als Wenda Kok, die op de Van Bijnkershoekweg woonde en bij mij in de klas zat. We zongen dan twee keer achter elkaar Lang zal ze leven, waarbij zij eerst en ik daarna op een stoeltje voor de klas moest staan. Waarom geen twee stoeltjes tegelijk? Daarna gingen we samen de klassen rond. Het was ook de klas waarin ik zat toen ik op de toiletten water stond te drinken, ik drink nog altijd water het liefst direct uit de kraan, en ik van een vriendje een gemoedelijke schouderduw kreeg waarbij mijn twee voortanden beide een hoekje verloren.

Ik de vijfde klas zat ik bij meester Huizinga, die een prachtige stem had, waarmee hij heel spannend vertelde over Floris de Vijfde, der keerlen god en Bonifatius, die bij Dokkum schaatste en vermoord werd en dus nooit zijn Elfstedenkruisje heeft gekregen. Het was die stem die ik hoorde toen ik een keer door de gang liep. Hij stond even verderop met een klein meisje te praten: ‘Kijk lieve, hier werkt opa,’ zei hij teder tegen het meisje, waaruit ik opmaakte dat het zijn kleindochter was. Het voorval schoot me te binnen toen ik vorig jaar Piep meenam naar mijn werk en tegen haar zei: ‘Kijk Piep, hier werkt papa.’

Ate Vegter, 6 april 2020