#peorty

to be

asleep

but instead i

am on

~Paradise~️

Napadaan akó nang mag-isa sa kawalan sa pamantasan sa gitna ng kadilimang may angkop na ilaw at kawalan ng mga presensiya ng mga táong gagambala sa ninanais kong mga pagninilay-nilay.

Ngunit habang paparating sa tarangkahan ay narinig ko ang tugtog ng mga tambol, ng mga dakilang mananambol para sa ikasisigaw ng lahat.

Nilakad ko ang kadilimang may kakarampot na tanglaw at tumingin-tingin upang pagmasdan ang pag-iisa habang papalapit sa mga dakilang mananmbol ng pamantasan.

Habang papalapit, naiisip ko na lumapit pa sa kanila, at daanan ang gilid ng kanilang espasyong nahuhulma ng tugtog ng mga dakilang tambol.

Habang papalapit, dali-dali kong nararamdaman, na kasabay ng lakas ng ingay ng mga tambol at masinop na pagpapatugtog ng mga ito ang aking puso na sa kaniya lang din nagiging ganito. Naramdaman ko ang tug-tug-tug -- malalakas na hampas na nahahanapan ng musika, ritmo, at matinding simbuyo.

Sa gilid ng kanilang espasyo, tu-tug-tug-tu-tug-tug ang narinig ko at doon akó nakaranas mabingi mula sa lakas ng hampas sa kanilang dakilang tambol habang nag-aalala sa kanila kung nakaririnig pa rin ba sila sa kabila ng kanilang ginagawa.

Habang hinihinuha ko ang sagot doon, napagtanto ko na kakaiba nga talaga ang dagundong sa puso ko no'n at doon unang humanga sa kanilang dala-dalang tugtog na siyang hampas ng simbuyo para sa pamantasan. Doon ko naramdaman ang bawat larong ating sinasalihan at ang hiyaw ng bawat Atenista sa MOA't Areneta att kahit sa pang-araw-araw na pakikipagsapalaran.

Back when separate nights were a crime

And this city didn't look so pretty when it would be tucked in at night

Our room was silent with comfortable darkness

And i let you see that

But its like a thousand bricks now

seen with tears

tiny petty showers of glimmer from afar

I push things through my mouth That get filtered through my ears