#p.288

There are so many different matters to go into that I think I'd better address you in the form of a newspaper. In the first place,

Alle kunst is wachten.

Als een vloedgolf stijgen de golven van de menselijke middelmatigheid tot de hemel

Think mortal. Because my theory is, there's no such thing as life, it's just catastrophe.

Eenzaamheid moet ik verdienen.

De mensen vallen van de ene komedie in de andere. Zolang het volgende stuk niet helemaal voor elkaar is, overzien ze nog niet het geheel en ook niet de rol die ze het best ligt, dan staan ze met de armen over elkaar toe te zien naar wat er gebeurt, hun instincten dichtgeklapt als een paraplu, ze wankelen een beetje, want ze zijn de kluts kwijt en op zichzelf aangewezen, dat wil zeggen, op niets. Volkomen wezenloos.