Op zoek naar nieuwe verbindingen tussen mens en natuur
Voor het project Lokale Maakplaats (LMP) werkt House of Design samen met enkele professionele ontwerpers. Zij verrichten materiaalonderzoek, kijken naar nieuwe technieken en toepassingen voor grondstoffen en ontwerpen uniek vormgegeven producten.
MAAK KENNIS MET ONTWERPER MARC PAULUSMA
Kun je jezelf als ontwerper kort introduceren?
Studio MARC is een ontwerpstudio op zoek naar nieuwe verbindingen tussen mens en natuur. Ik doe onderzoek en ontwerp een gevoel van verwondering om mensen meer bewust te maken van de impact die we hebben op onze omgeving en hoe deze ons kan beïnvloeden.
Ik experimenteer met biologische processen, reststromen en onderzoek de relatie tussen mens en natuur. Tijdens dit proces ontstaan nieuwe producten, technieken, installaties en ervaringen. Ze creëren bewustzijn door functie en verhaal te combineren en het publiek uit te dagen om mee te doen. De ‘biosphere’ bijvoorbeeld is een op planten gebaseerd waterfilter dat mensen laat zien hoe tof het is om voor een plant te zorgen terwijl ze van de plant weer schoon drinkwater terug krijgen.
Het veranderen van onze manier van doen begint met het veranderen van onze manier van denken en de beste manier om dat te bereiken is door een geweldige ervaring te creëren. Het publiek op een speelse manier uitdagen om na te denken over de natuur, onszelf en wat we belangrijk vinden.
Wat ga je onderzoeken voor LMP?
In plaats van een materiaal zal ik me vooral bezig houden met een techniek, het 3d printen. In plaats van 3d printen met plastics ga ik onderzoeken wat voor mogelijkheden er zijn met andere, natuurlijke materialen zoals klei. Deze wil ik combineren met gewassen zoals vlas of verschillende graansoorten uit de omgeving.
Waarom heb je gekozen voor die techniek?
3d printen is een modern gereedschap die ons veel nieuwe mogelijkheden geeft. Binnen de sector waar we ons mee bezig houden is er veel ruimte voor traditie en ambacht. Door 3d printen te combineren met traditionele grondstoffen, materialen en oude ambachten is er veel potentie voor nieuwe innovaties.
3d printen is een techniek die in media vaak wordt afgespiegeld als de ultieme makers-droom. Druk op een knop en je ontwerp komt eruit. In de praktijk is er voor 3d printen net als voor elk gereedschap ervaring, inzicht en kennis nodig. Er kan (en zal) veel misgaan voordat je krijgt wat je hebt bedacht. Dit komt omdat de 3d printer digitaal werkt, maar uiteindelijk nog steeds een mechanisch apparaat is. Het werken met materiaal als klei is veel minder precies dan plastics. Het wordt interessant wanneer de traditionele ambachten zoals klei boetseren, waarbij intuïtief met de handen werken belangrijk is, botsen met de digitale precisie van een 3d printer.
Door deze botsingen te omarmen ontstaan er kansen voor mooie ongelukken die interessante resultaten geven. Door het oude met het nieuwe te combineren kunnen we zien hoe een 3d printer onze traditionele ambachten interpreteert. Hiermee kunnen de verhalen van het land vertelt worden.
Hoe vind je het om te werken met het lokale waardeketenmodel, ontwikkeld door HOD?
Het model zorgt ervoor dat ik ook als ontwerper naar mijn eigen proces en rol in de productieketen kijk. Zo wordt ik uitgedaagd om te kijken naar wat de impact van mijn ontwerpkeuzes zijn en hoe ik die ook later in de levensloop van het product op kan vangen. Het is enigszins confronterend en uitdagend om die verantwoordelijkheid te nemen voor je ontwerpen, maar ook een kans voor nieuwe innovaties en verdieping van het ontwerpproces.
Wat hoop je te bereiken?
De ommeland van Groningen is een gebied met veel historie, maar tegenwoordig ook veel negatieve associaties. Leegloop, aardbevingen, vergrijzing, de ICT-boom is dan een positief punt, maar blijft vaak identiteitsloos en grijs. Veel kans dus voor verbetering! Het is een gebied wat ik langzamerhand heb leren kennen, maar waar ik mij nog steeds een buitenstaander voel. Door in gesprek te gaan met mensen die daar wonen en werken in onder andere de agrarische en ecologische sector wil ik me verdiepen in hun wereld. Wat is hun belevingswereld? Waarom zijn ze daar gaan wonen/werken of waarom zijn ze daar gebleven?
Door te luisteren hoop ik dat we kansen kunnen vinden die mens en natuur dichter bij elkaar kunnen brengen, zodat de agrarische sector niet in de weg van biodiversiteit staat en de boeren nog steeds kunnen rondkomen.
Welke elementen uit het Waddengebied gebruik je als inspiratie?
Conflicten en contrasten zijn voor mij vaak een inspiratiebron, zoals de botsing tussen de digitale 3d printer en het intuïtieve werken met klei. Op een maatschappelijk vlak zijn er ook veel contrasten te vinden in het Waddengebied. Boeren die aan de ene kant meer biodiversiteit willen creëren door de monocultuur te doorbreken, maar tegelijkertijd nog wel winst moeten halen om rond te komen is hier een goed voorbeeld van.
fotografie: Janna Bathoorn
