#ontboezeming

het jongetje in mij is altijd geblevennaast stil verlegenvol met fantasiebang te falen ookin de verwachtingaltijd overal weerwaaraan hij denktte moeten voldoenhet jongetje in mijbereisd de wereldin menig avontuurnachtelijk in stiltedansend dromend van alle ondeugddie hij dan begaatmet vrienden daardie hier er niet zijnhet jongetje in mijgenoegen vindendin het altijd overaliedereen te helpendie…

De trots wint het nergens van. Het wachten levert niets op. In mijn verhouding tot anderen komt het steeds tot een optelling: wie van ons komt er het sterkste uit? Ik denk in termen van ‘beter’ en ‘macht’. Meestal wil ik koste wat het kost de bovenhand nemen: altijd bereid zijn om weg te gaan. Nu ben ik de kluts kwijt door een jongen, omdat het weggaan niet lukte. Erger nog: ik klampte hem aan. Ik ben de verliezer van dit spel.

Ik probeer niet kwaad te zijn, maar eenzaamheid maakt plaats voor zoveel dingen. Ik was vergeten dat wachten op iemand zoveel eenzamer voelt dan gewoon alleen zijn. Gewoon. Alleen. Zijn. Wanneer zal dat eens lukken? Ik ben nooit alleen, ik ben altijd alleen. 

Nou, ik geef het op! Het is lastig om via nieuwe kanalen contact met iemand te leggen als deze persoon geen idee heeft wie je bent, wat je doet en wat je wilt. Nou, daar ben ik dus op natgegaan. Omdat Jaap totaal geen idee heeft wordt het mij door Facebook onmogelijk gemaakt om direct contact met hem te leggen (de actie om m'n facebookpagina een beetje voller te laten lijken heeft hierin zeker aan aandeel gehad). Ik mag Jaap niet meer uitnodigen om vriend te worden en kan hem daarom ook geen persoonlijke berichten sturen. Wat ik volgens Facebook doe is reclame maken.. tja.. dat doet iedereen die solliciteert lijkt me.

Ik heb uiteindelijk wél alles uitgevoerd zoals ik gepland had. Elk medium, elke app die ik wilde gebruiken, heb ik gebruikt. Het vlechtwerk dat ik ontworpen had, echter, is minder vernuftig uitgevoerd dan ik had gehoopt. Ik wilde Jaap nieuwsgierig maken, een klein beetje via Twitter, ietsjes meer via Facebook en uiteindelijk, na het zien van de video die ik vandaag geüpload heb, zou hij deze week bij de brievenbus zitten wachten om mijn brief te mogen lezen.

Soms vroeg ik me af waar de grens ligt tussen stalken en promoten. Gevoelsmatig heb ik die grens niet overschreden, maar aangezien Jaap geen idee heeft is het een beetje alsof ik tegen een muur aan het ouwehoeren ben en heb ik dus eigenlijk geen idee of Jaap hier wel of niet van gediend is. Als dat niet het geval is, Jaap, excuus!