Ja.. Beginnen met een antwoordende op een gesprek, afvragende waar dit naar toe zal leiden. Leidende tot een gesprek van ongemak, of afwijkend naar een interview. Een interview van interesse. Wat ik daar mee wil zeggen is dat ik interesse in jou heb. Maar. Jouw interesse in mij is voorlopig voor ons allebei een punt van ongemak.
Samen kunnen we namelijk lachen, samen kunnen we praten over al onze interesses, behalve deze. Als onze interesses elkaar kruisen om schande te spreken over anderen, oef, de drama. De drama is iets dat we zoeken om ons ongemak mee aan de kant te schuiven. Zodra het over iets anders gaat dan ons, dan gaan we los. Vergeten we het hier en nu en duiken we samen terug in herinneringen. Leven we in gebeurtenissen waar we samen van hebben genoten, maar met name samen flinke ergernis aan hebben gehad, want daar genieten we het meest van.
Wat dit nu is tussen ons is het beginn van weer een ongemakkelijk gesprek. Waar ik je tot op de dag van vandaag nog aan probeer te herinneren, in de meest subtiele manieren die ik me maar kan veroorloven. Maar omdat ik niet durf. Niet durf verder te gaan op het feit dat mijn interesses in jou een punt ongemak is. Gaan we in op alle andere herinneringen die wij samen delen. Lach ik het maar weer weg want ik wil die ongemakken voorkomen, zodat we samen kunnen blijven lachen, samen kunnen blijven praten, samen kunnen blijven, samen kunnen zijn.