#o belde

Denizlerden  Esen bu ince hava saçlarınla eğlensin.  Bilsen  Melal-i hasret ü gurbetle ufk-ı şama bakan  Bu gözlerinle, bu hüznünle sen ne dilbersin!  Ne sen,  Ne ben,  Ne de hüsnünde toplanan bu mesa,  Ne de alam-ı fikre bir mersa  Olan bu mai deniz,  Melali anlamayan nesle aşina değiliz.  Sana yalnız bir ince taze kadın  Bana yalnızca eski bir budala  Diyen bugünkü beşer,  Bu sefil iştiha, bu kirli nazar,  Bulamaz sende, bende bir ma'na,  Ne bu akşamda bir gam-ı nermin  Ne de durgun denizde bir muğber  Lerze-i istitar ü istiğna  Sen ve ben  Ve deniz  Ve bu akşamki lerzesiz, sessiz  Topluyor bu-yi ruhunu guya.  Uzak  Ve mai gölgeli bir beldeden cüda kalarak  Bu nefy ü hicre müebbed bu yerde mahkumuz...  O belde?  Durur menatık-ı duşize-yi tahayyülde;  Mai bir akşam  Eder üstünde daima aram;  Eteklerinde deniz  Döker ervaha bir sükun-ı menam.  Kadınlar orda güzel, ince, saf, leylidir,  Hepsinin gözlerinde hüznün var  Hepsi hemşiredir veyahud yar;  Dilde tenvim-i ıstırabı bilir  Dudaklarındaki giryende buseler, yahud,  O gözlerindeki nili sükut-ı istifham  Onların ruhu, şam-ı muğberden  Mütekasif menekşelerdir ki  Mütemadi sükun u samtı arar.  Şu'le-i bi-ziya-yı hüzn-i kamer  Mülteci sanki sade ellerine  O kadar natüvan ki, ah, onlar,  Onların hüzn-i lal ü müştereki,  Sonra dalgın mesa, o hasta deniz  Hepsi benzer o yerde birbirine...  O belde  Hangi bir kıt'a-i muhayyelde?  Hangi bir nehr-i dur ile mahdud?  Bir yalan yer midir veya mevcud  Fakat bulunmayacak bir melaz-ı hulya mı?  Bilmem... Yalnız  Bildiğim, sen ve ben ve mai deniz  Ve bu akşam ki eyliyor tehziz  Bende evtar-ı hüzn ü ilhamı  Uzak  Ve mai gölgeli bir beldeden cüda kalarak  Bu nefy ü hicre müebbed bu yerde mahkumuz...