erenist

Tövbe estağfurullah! Elhamdülillâh; Ehl-i Sünnet ve'l-Cemâat dairesinde; fürûatta Hanefî, itikadât-ı Ehl-i Sünnet'te Mâtürîdî'yim.

Hasbünallâh! Din-i celîl-i İslam ile müşerref, neseb-i necabetlu Türk'üm. Sülale-i tahire-i Al-i Osman'ın ahfadındanım.

Meskıt-ı re'sim ve mahall-i neşvünemâm olan Asitane-i Saadet'tenim. Ve dahi bilâd-ı Kadıköy'ün sarı-lacivert renklerine dil-beste bir muhibb-i Fenerbahçe'yim.

Esmâlarını yâd ettiklerinize gelince; onlar birbirinden berî olmayıp, bilakis birbirinin mütemmimi ve zâtı itibarıyla müşterektirler. Ve fakat kulunuz cümlesinden teberri ederim; hattâ kendilerine karşı zerre-i miktar hüsnüniyet dahi beslemem. Kalb-i viranımda kendilerine zerre kadar muhabbet yer bulmadığı gibi, adem-i teveccühüm ve kerahetim dahi kendilerine lûtfumdur. Zira bu zikrettiğiniz şahıslar, nazarımda kıymetten mahrum birer laf u güzaftan ibaret olup, kendilerine karşı duyduğum bu şedit kerahet ve istihkar dahi, mevcudiyetlerini ciddiye alışımdan değil, bilakis sarı-lacivert armaya verdikleri kasavettendir!