#noeeeee

I thought I finally had it figured out, but today I realised that life is still a bitch - and that's okay.

And still the best way to pour my heart out is through a random blog post.

Gusto kong tumalikod at tumakbo palayo, hindi dahil gusto ko tumakas. Kapag hindi ko ito ginawa, dadating ang araw na sasabog na lang ako dahil hindi ko na kinaya. Masyadong masakit isipin na kung noon, naging mas matapang lang sana ako, hindi ko na kailangan baguhin ang mundo para mahalin mo ako.

Gusto kong tumalikod at tumakbo palayo, hindi dahil gusto ko tumakas. Masyado na akong matagal nananatili sa gitna ng giyerang hindi ko naman ninais maging parte. Kaya kitang ipaglaban, bakit hindi? Pero anong silbi ng tapang, ng puso at ng lakas ng loob ko, kung sa simula pa lang, isinuko mo na ako?

Gusto kong tumalikod at tumakbo palayo, hindi dahil gusto ko tumakas. Nakakapagod rin pala maglakad sa tabi mo. Dahil sa bawat hakbang, nararamdaman ko, na hindi tayo parehas ng nais patunguhan. Maaaring ngayon, nasusubaybayan ko pa ang bawat hakbang mo, pero alam ko, dadating ang araw na kakaliwa ka at kakanan ako, at kailangan na naman natin ikutin ang buong mundo para magtagpo.

Gusto kong tumalikod at tumakbo palayo, hindi dahil gusto ko tumakas. Naisulat ko na ang lahat ng laman ng puso ko, pero ni isang salita, walang nagtugma sa sakit na nararamdaman ko. Ang mga salita at mga pangakong pinanghawakan ko ay binitawan ko na rin kasabay ng pag-asa ko na may patutunguhan ang lahat ng ito.