#mzik

Ma musique préférée ❤_❤ (on Wattpad) https://my.w.tt/p25J1WFYAcb en sevdiğim yabancı ve türkçe şarkıları karşınıza getirdim 

Normalde geceleri ağlardım, Mayıs'ın güzel bir öğlesinde ağlattı bu şarkı beni.

Dün tesadüfen dinlediğimde tekrar tekrar dinlemek istedim, anında bağlandım. Ama tabii ki Fransızca bilmiyorum- bilmeyi isterdim, bilen insanlara imreniyorum, öğrenebilirim ama bunun için çok üşengecim- sözlerini anlamadım. Bugün tekrar açıp dinlediğimde, sözlerine bakacağım ne diyor acaba dedim ve BAM. Müzik gerçekten duygu taşıyor -böyle şarkı söylemek ve yazabilmek istedim, söyleyebilen insanlara imreniyorum, belki güzel şarkı söylemeyi öğrenebilirim ama bunun için çok üşengecim yine de Fransızcadan daha yakınım bu konuya- şimdi Türkçe sözleri geliyor hazırsanız:

Mr/Mme

İyi akşamlar bayım, hanımefendi

Bugün sana her şeyi söyleyeceğim

Sana "sen" demeyi tercih ediyorum

Çünkü "siz" den nefret ediyorum

Bunun sizi daha yaşlı gösterdiğini düşünüyorum

Ve ben, genç kalmak istiyorum

Mendiller ya da çığlıklar olmadan

Bu yüzden devam et, her şeyi söyleyeceğim

Yaşadığım her gün, Cehennemde

Yaşadığım yer burası

Terk etmek isterdim.

Çılgın dünyanın tümünden uzaklara kaçmak,

Ve bilmediğim bir yere gitmek...

Bu dünya beni boğuyor, eziyor

Ve yakıyor

Beni mahvediyor, baloncuğumda yaşamama engel oluyor

Bu yüzden, gitmek istiyorum

Her şeyden uzağa, sadece kaç.

Uzaklara kaçmama izin ver

Dünyayı sürgüne bırakarak

Eğer tanrı, intiharın günah olduğunu söylüyorsa

O zaman onu incitmeden nasıl gideceğimi söylemeliydi

Doktorların "deli" dediği şeye beni dönüştürmeli

Ve belki o zaman bulanıklıkta görebilirdim.

Bu yüzden, sevgili Bay T.

Bana yardım et, beni sev

Ben, bunu yapamıyorum

Gördüğüm bu dünyada

Savaşta olan bu dünyada

İnsanların sadece bir canavar olduğu

Aşkın artık hiçbir şey olmadığı

Sadece kavgalar ve anlaşmazlıklar.

Kendime bir dünya yazardım

Sadece benim için olan bir gezegen

Üzerinde kendimi hissedebildiğim bir gezegen

Yeni bir başlangıç, zincirler olmadan

Nefret olmadan

Bana kanatlar verdiğin bir gezegen

Yeni bir evren

Acıların ve göz yaşlarının sadece birer mit olduğu

Sadece lanet olası bir şehir efsanesi olduğu

Bu yüzden, bırak ayrılayım

Bana nasıl kaçacağımı söyle

Yeteri kadar soru sordum

İzin ver, hepsine bir son vereyim.

Yarattıkların arasından tek sevdiğim şey : insan

Çocuklar gibi, her gece rüya görebilen bir insan

Her ne kadar yaşlı, genç, kötü, güzel ya da çirkin olsak da

Ceplerimizde hiçbir şey olmasa bile

Hayal kurma hakkına sahibiz.

Dilenci, geceye yalvarıyorum

Umut diliyorum

Ama gece cimridir

Hanımefendi, onun morfinlerini sakla

Çünkü ben ödemedim

Ya da belki, yeterli değildi

Sefil ebeveynlerden doğdum

Bana ay'ı reddediyor

Elbette, bu dünyada

Çocuklarımızın yaramaz canavarlara dönüştüğü bu numaralarla yaşayamayız

Onları kazandığın her ay

Onları kaybettiğin her gün

Faturası katıdır.

Faturayı iade eder, cehennemi terk ederim

Bu doğru, yenilgiye uğrayabilirim

İtiraf ediyorum, sanırım

Hayat beni kötü, acı bir tat ile yiyor

Öyleyse, bağıran beni dinle

Tüm bağırsaklarımı kus

Hayatı kötümser bir şekilde anlatan bu sesle

Yalnız hissediyorum, siktir!

Hiç kimse elimden tutmuyor

Bu ihtişamı paylaşacak kimse yok, siktir

Yarını yok gibi görünen bir yolda yalnız yürüyorum

Daha hızlı gidiyorum ama sonunda beni kimse beklemiyor

Bu yüzden, her gece içiyorum,

Sarhoş oluyorum

Unutmak için.

Ve sonunda başarı seni yalnız kılıyor

Yeni arkadaşlar, yeni bir hayat

Sımsıkı kapalıyım.

Çok fazla düşman, artık dışarı çıkmak yok

Tanrım, bir yol göstericiye ihtiyacım var

Bazı soytarılar, suistimal ettiğimi, çok ileri gittiğimi söyleyecek

Ama siktir et tüm o götleri

Çünkü ben gencim ve mücadele ediyorum

Kafamda hepsi karmakarışık

Işıkları kim kapattı?

Anne, artık berrak göremiyorum

Bir ışığa ihtiyacım var

İlk önce mutluluk kalbine bir aşkı verdiğindedir

Acılarını dindiren

Talihsizliğini unutursun

Ama, sonunda, o sadece yalancılarla dolu aptallar jenerasyonunda bir yemdir

Bir kez kalp kırıldığında

Çağırmaya gerek olmadan

Yalnızlık gelir

Seni bulmak için hızlıca oraya ulaşır

Açılmanı beklemez, hayır!

Kapıyı çalmadan içeri girer

Senin hüznünün grevi

Onun için 4 saatlik bir atıştırmalık olur

Öyleyse sen, sen kimsin?

Sonunda, biliyor musun?

Çünkü ben, artık kim olduğumu bilmiyorum

Kayboldum

Tutkum büyük

Tatmin olması zor

Mutluğum acı bir lezzete sahip

Bu yüzden bayım, hanımefendi

İtiraf ediyorum, mutsuzum

Ama nasıl olsa ben çocukluğumun hayalinde yaşıyorum

Ama bu benden daha güçlü

Beni sürekli buradan, buradan ve tekrar tam da buradan ıskalıyor

Her zaman daha fazlasını

Aynen böyleyim

Bu yüzden umarım bir gün

Beni oyuna getirmeyecek, içten biriyle sevişebilirim

Geri dönüş olmamasından gerçekten usandım

"Ben" i sevmekten usandım

Ruh eşi olmadan, bu zor

Ama biliyorum, seni şereflendiren, ekrandakilerin hepsi aynı

Bu çılgın dünyadan uzakta olduğumu düşünüyorum

Çünkü bir hata yaparken, yazıyorum.

Ve dans ederken, gülüyorum.

Ve şarkı söylerken, yaşıyorum.

Ve tüm bunlar için sana söyleyeceğim şey:

Canım ağlamak istiyor. Ama belli bir konu başlığı yok.

Bu albümü ayıla bayıla dinlediğimiz zaman dün gibi. 9 yıl geçmiş. 9 koca yıl. Artık kocaman yıllar çok da kocaman kocaman geçmiyor.

Yetersizlik batağında çürüyorum. Bir stüdyoya aylık 470.000 TL verecek durumda olmamak yetersizlikse eğer. Diyetini devam ettirecek, düzenli yemek yapacak, evini sürekli temiz tutacak istikrara sahip olamamak yetersizlikse eğer. İşini gücünü yürütüp de, planlı organize bir sistem kuramamak yetersizlikse eğer. Hobilere hallenip yükselip, hiçbirine ayıracak vakit bulamamak yetersizlikse eğer. Paralize olup bomboşş arka arkaya dizileri yuvarlamak yetersizlikse eğer.

Haksızlık ediyorum kendime. Beklentilerim çok yüksek hayattan da kendimden de. Para kazandıracak bir iş kurmuş olmak ve bunu yaklaşık 5 yıldır sürekli ivmelendirerek yapmak, yeni yeni projeler yapmak, ekip kurmak ve ekibi büyütmek yetersizlik değil. Bugün evi süpürmüş olmak, bir makine çamaşır yıkayıp asmış olmak yetersizlik değil. Diziyi izlerken 2 video editleyip birini youtube a yüklemiş olmak, sd kartlardaki dosyaları isim ve tarihlendirip klasörleyip iş planı yapmış olmak yetersizlik değil.

La Vie Est Breve

Bu blogda hayat şöyle böyle diye çeşitli günlerde çeşitli girizgahlar yaptım. Ama en şanlı girizgah bugün oluyor her halde. Atam bu defa siyasetçi ya da asker olarak değil de psikolojimize katkıda bulunarak dahil oluyor konumuza.

Ben ikinci görseldeki gibi bakıyorum hayata. Tam olarak kelimesi kelimesine. Diğer türlüsüne pek şans vermiyorum, veremiyorum. Herkes için böyle sanıyordum oysa ki ilk görseldeki gibi düşünmeyi tercih eden insanlar da vardı demek ki, çözüm önerisi olarak şiire konu olduğuna göre. Bu çözümü hayatın sorunlarına karşı uygulayan insanlarımız vardı demek ki.

Şiiri paylaşmakla kalmıyor, mesajını da veriyor Atam. "Hayatı nasıl anladın sen Tuğçe?" diye soruyorum ben de kendime. Bir önceki paragrafta verdim aslında cevabı.

Ben bu hayatı oldukça yüksek bir farkındalık sebebiyle ıstırap içinde geçiriyorum. Bunun ekmeğini yiyorum çokça ama bedelini de ödüyorum yine aynı nispette. Bazen diyorum ki farkındalık sandığın şey ne kadar gerçek? Dupduru bir görü bahşedilmiş mi insanoğluna ya da bahşedildiyse sen ne kadar nasiplenebilmişsin bundan.

Bu farkındalık bir de kaygıyla kombinlenince yüksek bir kontrol arzusunu da beraberinde getiriyor. Onaylanma ihtiyacı sandığım şeyin son zamanlarda başkalarının benimle ilgili herhangi yanlış bir algıya kapılmasını engellemek, benimle ilgili ne düşündüklerini harfi harfine kontrol etme çabası olduğunu görüyorum. Aslında onaylanma değil anlaşılma ihtiyacı. Onaylamasanız da olur anlayın yeter. Ama onaylanmak, anlaşılmaktan daha kolay bir şeymiş.

Ben kendi eksiklik ve noksanlıklarımın yüzden 100000 farkındayken, başkalarının bana bakışındaki kendi noksanlıklarına, çarpık filtrelerine rağmen bana bakışlarını nasıl kontrol edebileceğimi düşünebiliyorum. Gizli narsistim herhalde diyeceğim ama bir narsist kendine asla narsist demez bunu unutmayalım.

Yazacaklarım çok da arapsaçı gibi beynimde. İpin ucunu çekebilirsem gelirim yine. Bu güzel şarkıyla kapatalım;

2026 gelmiş, artık hoş mu geldiği, nasıl geldiği hiç önemli değil...

Neyse güzel şeyler de oldu, 1 Ocak'ta çekimim vardı, çocuk hasta olmu, ertelendi, biraz daha uyudum. Sonra çok uyudum diye kendime söylenirken bir baktım her yer bembeyaz, kar yağmış. Stranger Things'in son bölümü güzel olmuş, ben beğendim, kim ne derse desin...

Bu kadar, herkesin sağlığının yerinde olması ve kimsenin ölmemiş olması dışında ciddi bir başarı var mı 2025 yılında emin değilim. Nankörlükse nankörlük edeceğim, çalıştık, başardık o ayrı. Daha iyisini yapacağıma dair inancım var o da ayrı. Ama bir anlamı var mı bilmiyorum. Beni mutlu ediyor, yeterli...

2027 de görüşürüz inşallah....

STRANGER THINGS

Vintage ergen dizisi denince de ben be. 5. sezon başladı, çıkan bölümleri izleyip final bölümlere hazırlanayım diye önceki bölümleri bir çırpıda izledim. Arka arkaya saatlerce izleyince de tabii ki kurguyla gerçek birbirine girdi. Tuvaletin lambası bozulup yanıp sönünce irkiliyorum, stüdyodaki ışık şekillendiriciyi demogorgon olarak görüyorum falan. Orta yaş krizine girdik ama ruhum ergen işte napıcan.

Aşağıdaki şarkıyı da döndür döndür dinliyorum. Spotify 2025 özetimi şimdi çıkarsa, açık ara bu şarkı öne çıkardı herhalde. Hoş o özette de kafamın karışıklığı öyle belli ki; Nova Norda ile Gökhan Özen kolkola girmiş şarkı söylüyor. Beteri yok uslanmaktan ile budala yani :D İkisi de benim canım ikisi de bebeğim, öyle deme.

Geyik muhabbetimin de pek çekilmediği bir akşamdayız. Ee sende ne var ne yok...?