#missing mindanao

braving Asia’s Highest Zipline.

Lake Sebu, South Cotabato

Tacurong, Sultan Kudarat

my LOVE.

photos were taken on our last night and last day here. 

isa to sa mga pinaka mamahal kong area namin kasi naging close kami sa mga BNS (ladies who work for the brgy health center) namin. well, i was just teary eyed seeing these photos. 

wala naman kami gaano ganap sa mismong lugar. kung hindi kami tambay sa quarters, luluwas kami ng bayan para mag ikot ikot. mejo malayo yung bayan sa kanila, kaya ang mahal ng trike. minsan wala naman talaga kaming mga bibilhin mag lakad lakad lang. and we always enjoy that. 

sa bayan, merong malapit na maliit na shopping mall. kapag mainit don kami muna mag iikot ikot, minsan may nabibili. pero kapag nag hapon na don na kami sa streets. 

mga aligaga kami, maybe kasi nga bundok kami sa Lanao for almost 2 weeks. 

sobrang warm ng feeling kasama mga tao dito. though most of our Mindanao brgys eh ganon naman but there is really something that sets New Passi apart from the others, 

naimbitahan kami dito sa isang Pagislam, ayun yung somehow yung Muslim counterpart ng binyag. bago yung araw na yun kinikwentuhan kami ng mga brgy officials namin, about sa Muslim foods na pwede namin matikman sa handaan. isa pa to sa mga nahawakan namin na brgy na almost 50-50 yung Muslim- Christian population pero malapit sila sa isat isa, given na walang Muslim na tiga brgy. nung aarw ng celebration, may inutusan yung brgy chairman namin para icheck kung may pagkain pa daw. for sure daw kasi madami tao, and ayaw niya na pumunta kami tapos wala na makakakain. so it turned out na limited na yung food, kaya pinadalhan nalang kami ng family. nakakahinayan kasi first time ko sana makapunta sa isang Muslim gathering, pero nakaka touch yung brgy. chairman namin pati yung Muslim family na nag invite. :)

napaka usual lang ng place na ito, its town and the brgy where we stayed but its people makes it special sa amin. <3

its been long since I last updated my MMK (buhay field researcher) page. 

hindi ko na nga natapos yung mga pagkukwento ko tungkol sa 2nd Mindanao Area ng team- Banisilan, North Cotabato.

last time, nakapag share na ako ng picture namin ni kuya walt ngayon naman with kuya Rod, isa ko pang buddy dito.

unlike kuya walt, nakasama ko si kuya Rod since Luzon leg. and more of kuya talaga siya than kuya walt. isa siya sa gustong gusto ko nang makita ulit na kaibigan. ang dami ko gusto sabihin at itanong sa kanya sa mga pinagdaanan ko for 3 years, siya kasi yung kaibigan na saksi sa pag sisimula namin ni J,

Bumbaran, Lanao del Sur

its almost 4 years ago, but a part of my heart will always stay in places Ive been to in Mindanao. 

isa to sa dahilan ng aking personal blog. 

i know i dont have the best photos to share, since the only camera I have on the trip got damaged (photos are from my team mate’s cam fones). pero yung mga kwento ko tungkol sa mga lugar at karanasan ko dito, ay yung PINAKA MAGAGANDA (so far) na meron ako sa buhay,

sinasabi ko to ngayon kasi after ng pagiging inactive ko dito since this year, pinag iisipan kong mas mag update nalang nung page dedicated to “my 2013″. 

basta, depende pero malamang ganon na nga mangyari. kaya kung sakaling mapadpad kayo sa blog ko, just bear with it- karamihan dito 2013 THROWBACK PHOTOS, :)

@ team’s 2nd Wao brgy. with its OFFICIALS  (sorry nakalimutan ko na talaga kung ano name)

one day collection lang kasi kami dito dahil wala pa atang 5 families ang subject namin, so yun.. 

Takurong City, Sultan Kudarat, 2013

packed our samples para ibigay sa team ni Pee, kasi sila ang assigned magpadala sa Manila. 

hindi ko naman talaga kailangan sumama, matigas lang ulo ko, gusto ko gumala.

why I loved this job. 

Kidapawan City, 2013

habang naka stay kami sa M’lang, North Cotabato naisipan mag side trip ng team sa Kidapawan City.

wala naman, nag ikot ikot lang kami doon.

may pinuntahan kaming maliit na mall, tapos yung girls nag tingin tingin ng mga damit. habang ako hindi talaga masyado. 

naghahanap kasi ako ng earphones na may mic para hindi mahirap kapag magkausap kami ni Jhay sa fone. di naman ako nabigo, nakabili ako. :))

next naming pinuntahan ay yung munisipyo ng Kidapawan. wala naman, mejo naki usyoso lang.

tanda ko pa, nung pumunta kami eh ang daming tao sa park, meron pang mga estudyante na nagppractice ng sayaw.

tapos binisita namin yung toursim office nila para malaman kung saan saan kami pwede pang pumasyal kung may pagkakataon.

at doon ako nainspire na akyatin ang Mt. Apo. nag post agad ako sa FB tungkol doon. hihi. :)) 

ang totoo, akala ko kasi talaga magkakaron kami ng chance na pumunta doon bago man lamang matapos yung buong Mindanao Leg kaso wala pala, :/

gayunpaman. BASTA GOALS PA DIN ITO! :))

ayun. we had a fun trip around Kidapawan city naman kahit hndi talaga namin naikot ng buo, 

When in Cotabato, 

its been mos since my last entry sa MMK stories (researcher days ko) sobrang busy kasi sa lab..