#meorme

Tarih: 03.10.2013

Saat: 22:30

Yer: Gran Vía, Madrid

Sergio ile Calle Montera'nin Gran Vía ile bulustugu kosedeki fast-food restaurantin sokaga yayilmis masalarindan birinde oturmus istahla hamburgerlerimizi disliyoruz. Yan masamizda turistler oturmus etrafi izliyorlar. Madrid'de fahise ariyorsaniz, Calle Montera gidilmesi gereken caddedir. Sergio once fahiselere sonra turistlere bakarak "ne kadar kötü bir görüntü" dedi. "Bence de" dedim. O turistik bir kent olarak Madrid'i bense adaletsiz yasam kosullarini düsünüyordum. Benim aralarinda secim yapamadigim fast-food menulerim ve insanlarin secmekten baska careleri kalmayan yasam kosullari vardi. Ben caddenin bir kiyisinda onlar ise tam ortasindaydi. Istahsizca kutudan bir patates kizartmasi daha cekerken uzaklastim birden. Masaya, kendime, Gran Vía'ya. Yukarilarda henuz kesfetmedigimiz bir evrenden asagida terasta oturmus sohbet eden bana , bize ve onlara film seyredermiscesine bakiyordum. Bu yeni evrende kötü, çirkin, sakat ve dolayisiyla yargilar yoktu. Birileri bize eger "kötü" diye tabir edilen olgu var olsa idi yasam nasil olurdu onu anlatmaya calisiyordu bu filmde. Biz ise filmi izlerken aramizda "Aaa, bu asla olmazdi, biz bunu asla yapmazdik, su soyle olmazdi, o öyle gitmezdi" diye gereksiz bir güvenle insan irkinin adilliginden bahsediyorduk.

Sergio'nun yukariya dogru kafasini kaldirip uzun sure oraya bakmasiyla dusuncelerim bölündü. Kafami kaldirip gozlerini diktigi yere baktim. Terasin aynayla kapli catisindan beni seyreden kendimle göz göze geldim.