Linda Carmenez Demiş ki

Seninle alelade bir günümüzü yaşamaya çok ihtiyacım var. Etrafımda bir yerlerde gerine gerine yattığın… Çok özledim, Şişka. Çok özledim.

Balkonda yapayalnız oturuyorum. Her yer sensizlik dolu.

Burda mutlu oldun mu kızım? Sen benim başıma gelen en güzel şeydin, sen ömrünü bizimle geçirdiğine memnun mu gittin?

Seni bir kez bile koklamadan, öpmeden, sıkı sıkı sarılmadan, kafamı göbişine yaslayamadan, el ele öğlen uykusuna yatmadan tam 7 ay geçirdim kızım. Sanki çok olağanmış gibi “hayatın kuralı” diyorlar bana.

Mümkün olsa sana kendi ömrümden seneler verirdim. Seve seve. Hemen. Ve dünyanın en mutlu insanı olurdum. Yeniden.

Gracias mi peque, por levantarme tantas mañanas a carcajadas.

Her gün, benim güzel yavrum, her gün.

Benim güzel bebeğim, evimize tekrar yaz geldi, arka odadaki serin kuytuda sen yoksun. Kardeşinle ben çok çok çok üzgünüz. Her gün.

Veo el mundo blanco y negro desde que fuiste, mi niña bonita.

Tek dileğim bu kabustan kalp çarpıntısıyla uyanıp “Günaydın biricik kızım” deyip seni öpebilmek.

Benim biricik minnoş kızım. Her şey seni hatırlatıyor, her şey.

Benim canım biricik güzeller güzeli kızım.

Nereye baksam kızım yok.

Sana hak ettiğin hayatı veremedim. Beni sakın affetme, kızım.