#lynharris

Vetiver notası eskiden pek ilgimi çekmezdi. Hatta parfüm severlerin yere göğe sığdıramadıkları vetiver parfümleri de. Ana akım parfüm pazarında adına tasarlanmış parfüm sayısı pek fazla değil. Guerlain’in Vetiver parfümünden sonra ilgi görmüş ama fikrimce bu parfüm en çok niş parfüm sektörüne yaramış. Ana akım içinde eski parfümlerin için (neredeyse hepsinde) vetiver kullanılmış ve meşe yosunu gibi vazgeçilmez bir notaymış. Ama bir süper star olamamış. Parfümde kullanılan ham maddeleri hayatımız içinde görebiliyoruz. Gül, yasemin, sedir ağacı ya da portakal gibi. Ama vetiver için bu durum pek söz konusu değil. Ancak bloglarda kokusuna, görüntüsüne dair bilgiler ediniyoruz.

Vetiver adına ilk kokladığım parfüm Guerlain Vetiver. Oldukça ferah, yeşil şahane bir yaz parfümü. Tabii biraz eski kafa haliyle. Hayal kırıklığı demek istemem ama benim istediğim daha çok vetiverin isli, topraksı karanlık tarafıydı. Bahsettikleri gibi vetiverin isli, dumanlı, topraksı karakterinden oldukça uzak bir parfüm Guerlain Vetiver. Bir de kokusal yolculuğumun başlarında arzuladığım ve aradığım ormanın nemli, puslu kokusu var bir taraftan. O dönemlerde vetiver içerdiği için heyecanla Terre d’Hermes’i denedim. Hermes’in parfümlerini çok seviyordum ve aradığım parfüm bu olabilirdi. Ne yazık ki bir hayal kırıklığı oldu. Çünkü aradığımdan yine fersah fersah uzak bir parfüm ve ne yalan söyleyeyim içinde bulunan kükürt bileşenlerinden midir hala sevemedim bu parfümü. Jardin serisi güzel ama benim için fazla hafif. Paco Robanne, Chanel, Guerlain ve aklıma gelmeyen birçok markanın eski erkek parfümleri meşe yosunu, geranium ve vetiver kokularıyla bezenmiş birer şaheser ama eski kafa her biri.

Niş sektörünü üniversitede keşfettim. Ben daha çok amber, tütsü, gül gibi notalarla bezenmiş, daha mistik, oryantal, reçineli parfümlerle ilgileniyordum. Öylesine başımı döndürdü ki bu notalar vetiver yine arka planda kaldı. Daha sonra parfümeride Lalique’in Meşhur Encre Noir isimli parfümüne rastladım. Siyah, köşeli ağır şişesi ilgi çekmeyecek gibi değildi. Heyecanla parfümü denedim. Heyecanımı perçinleyen parfüme yapılan övgülerdi. Encre Noir’a bayılmıştım! Aynı aradığım isli ve yoğun açılışa sahip parfüm geriye oldukça taze odunsu notalar bırakmıştı tenimde. Sonra Chanel’in Sycamore parfümünü kokladım ve hayran kaldım. Vetiveri gittikçe daha çok sevdim. Serge Lutens’in Vetiver Oriental parfümünü kokladığımda ise oldukça ilginç buldum. Fredeic Malle’in Vetiver Extraordinaire parfümü ile aşka düştüm neredeyse. Derken Miller Harris’in VetiVert isimli parfümünü denedim ve tek kelimeyle BAYILDIM! Kesinlikle yoğun değil ama taze başlangıcın ardından geriye kalan oldukça isli, konforlu bir karaktere sahip. Lyn Harris bu parfümü “şık Fransız erkeği” olarak tanımlıyor ama kokuya dair birçok şeyi Fransızlara ithaf etmeye bayılan parfüm sektörünü ve aman aman şık olmayan Fransız erkeklerini bir kenara bırakırsak VetiVert bir İstanbul beyefendisi için güçlü bir koku adayı benim için.

Benim asıl büyük şokum vetiveri saf olarak kokladığım zaman olmuştu. Yani benim aradığım her şey zaten vetiverin saf halinde mevcutmuş ve kendisi başlı başına bir parfüm kompozisyonuymuş. Üstüne üstlük günlerce tende kalıyor ama oldukça pahalı. Sadece bir kez koklama şansına sahip olduğum için bilemiyorum tabii ama Lyn Harris vetiver kokusunun kökeni ve yetiştiği yere göre farklılık gösterdiğini söylüyor.

Sisli, nemli yeşil bir orman düşünün. Nemli toprağın üzerinde yürüyorsunuz ve hava oldukça soğuk. Bütün kokuları zevkle içinize çekiyorsunuz ve bu kokuları teninizde hissetmek istiyorsunuz. VetiVert bu isteğinizi karşılayacak mükemmel bir parfüm. Ve tüm gün ormanın soluğu teninizde…