#literari

Chapter 8 is out now!

Summary:

In the library of a large, beautiful, historic house, Rory Gilmore runs into a boy with dark hair, smoking a cigarette, Chilton tie askew. She's still growing accustomed to all the strange faces that populate the school's hallowed halls, but she's seen him before. Poring over a paperback in lunch - the spine always cracked - making some witty but intelligent remark in class, or getting in the occasional argument with Paris Geller. She's noticed him before. Now she can never forget him. 

Jess Mariano's life has taken a strange turn over the past year. His absurdly wealthy grandfather has plucked him out of the bowels of lower middle class obscurity and placed him in private school. For the first time in his life, he knows stability, equanimity, or his approximation of it, and, not for the first time of course, a profound restlessness and irritation with the stuck up brats who attend Chilton. He's not expecting Rory Gilmore. He's not prepared for her. He doesn't know if he can ever really be prepared for a hurricane.

Excerpt:

“Well, I don’t know about you, but Dostoyevsky always cheered me up,” He said, glancing at the blackboard. 

“Oh, yeah, he’s a treat.” 

“You know what they say. The Americans would die for freedom, the French for love, the British for honour, and the Russians will just die.” 

“Cheery.” 

Chapter 7 of my fic is out now!

Summary:

In the library of a large, beautiful, historic house, Rory Gilmore runs into a boy with dark hair, smoking a cigarette, Chilton tie askew. She's still growing accustomed to all the strange faces that populate the school's hallowed halls, but she's seen him before. Poring over a paperback in lunch - the spine always cracked - making some witty but intelligent remark in class, or getting in the occasional argument with Paris Geller. She's noticed him before. Now she can never forget him. 

Jess Mariano's life has taken a strange turn over the past year. His absurdly wealthy grandfather has plucked him out of the bowels of lower middle class obscurity and placed him in private school. For the first time in his life, he knows stability, equanimity, or his approximation of it, and, not for the first time of course, a profound restlessness and irritation with the stuck up brats who attend Chilton. He's not expecting Rory Gilmore. He's not prepared for her. He doesn't know if he can ever really be prepared for a hurricane.

Excerpt:

“I don’t really want to talk about it,” She said, looking out the window. He assented silently, and glanced at her, his mouth breaking into a little smile. She opened the window a little, and the breeze caught her hair and she laughed as it flew. Fuck. He couldn't breathe when she looked like that. It took every ounce of self control in him not to reach out and trace the plane of her cheek and her jaw and her neck with his fingers. Still, he couldn’t help it. He tucked a stray hair that had slipped out behind her ear, keeping his eyes focused on the road. She glanced at him, eyes wide, and his fingers accidentally grazed her nose. 

“Slipped out,” Was all he could manage. She nodded, looking down at her shoes, blushing, biting her plush lower lip. 

“What do you guys talk about?” Jess asked, finally, after a brief silence. “When you’re together.” 

“Lots of things,” She said, defensively. 

“Like..?” 

“Well, like, lots of things. I don’t know. We talk about everything. School and… everything!”

“Okay, okay.” 

“Why?” She demanded. 

“I don’t know, in the brief and hostile time that I’ve known him… he doesn’t really seem like your kind of guy,” He shrugged. 

“Well, he is my kind of guy. He’s exactly my kind of guy.” 

“Maybe I don’t know him that well,” Jes had an amused little smile, sparked by her reaction. She crossed her arms. 

“You don’t.”

“Sure, sure.” 

Ronnel B. Agoncillo Jr. | April 19, 2017

Hikab. Ugh. Ungol. Shet! Sa isip ko.

‘Mahirap kumita ng pera’, ang huling linyang narinig ko sa panaginip ko.

Dumilat ang umaga. Nag-unat ako nang mahaba-haba. Pagod. Dahan-dahan lang ang pagbukas ng mata. Nangingilala sa liwanag ng papasikat na araw na sumisingit sa mga gilid-gilid ng bintana. Pagbaba ko ng aking kamay, nasagi ko ang isang handle na bakal sa gilid ng braso ng isang babae na katabi ko sa kama. Naka-t-shirt at panty lang. Ay. Shet.

Inayos ko ang aking pagkakahiga at dinala ang aking mga mata sa kanyang mukha. Shet, ang ganda. Pinagmasdan ko ang kanyang mga mata. Nakapikit pero bahagyang nakaangat ang mga talukap, sapat para masipat ang mapusyaw na orange na kulay ng kanyang mga mata. Gustong-gusto kong pinapanuod siya habang parang natutulog. Hinaplos ko ang buhok niya. Inayos ang pagkakahimlay nito sa kanyang mga balikat. Gayundin sa kanyang mukha. Katulad ito ng mga umagang pinangarap kong kagisnan. Napangiti ako. Kinilig nang kaunti. Shet. Naisip kong kung totoong nakakatunaw lang ang titig, malamang ay umaagos na ang mukha nito sa kama. Maganda siya. Bagay kami.

Pero teka. Shet. Ano nga bang pangalan ng babaeng ‘to? Nagising na naman ako sa kamang hindi naman sa akin. Ramdam ko ang pagod sa katawan. Siguro dahil sa nangyari kagabi? Shet. Pero ayos lang. Kahit ilang beses man akong magising nang pagod sa kwartong hindi ko kilala, kung ganitong mukha ba naman ang bubungad sa akin kada umaga, aba ayos lang! Siguro magpapahinga na lang muna ako nang kaunti. Itinaas ko ang braso niya at iniikot sa aking balikat. Medyo mabigat at mahirap. Pero ayos lang. Atlis nakaunan na ako sa kanyang mga bisig. Mas malapit na ang mukha ko sa kanya. Mukha kaming legit na kopol na naglalandiang magkapulupot. Shet. Nakakakilig. Alam ko ang iniisip ninyo, tsansing ito. Galawang hokage. Ano naman? Minsan lang naman. Pagod ako.

Habang magkaulayaw ang aming mga braso sa kama na paminsang may pagsanggi-sanggi sa boobs niya (hindi ko sinasadya, pramis), parang may kung anong likidong dumaloy sa katawan ko. Mula sa taas, pababa. Hindi ko mapigilan, ganunpaman, gets ko kung ano ito. Libog. Shet. Libog nga. Hindi ko to linya pero may kung anong bumubulong sa akin. Hindi ako naniniwala sa demonyo. Pero may bumubulong talaga, ang sabi, mahirap daw kumita ng pera. Walang ilang sandali ay natagpuan ko na lang ang kamay kong humahaplos sa hita niya. Naka-t-shirt lang ‘yung babae, yung maluwag na may hello kitty na design sa harap at may suot na pink na panty na may lace ang gilid. Shet. Parang kristal ang kanyang balat. Kumislot ang nakaumbok sa short ko. Shet ulit. Gusto ko sana siyang halikan, pero naisip ko, hassle. Mag-uumaga na rin. Naglikot na lang ang aking kamay. Deretso na. Pumasok sa panty. Shet, iba ka. Tuloy ko na ‘to, hindi naman ito magigising, sigurado. Nakiliti pa nang bahagya ang kamay ko nang sumayad sa lace ng panty nito.

Kumapa. Kinapa. Kumayod.

Hinagilap ko ang nanunuyo niyang hiyas. Saka sinipat-sipat. Tinantsa ang wetness level. Shet. Hindi nagbabasa. Dating gawi. Hinugot ko ang nakabaong kamay saka dinilaan at muling ipinasok sa salawal ng babae. Kulang pa. Mga tatlong dura sa palad ay dudulas rin ito. Nang nakikisayaw na ang perlas niya sa daliri ko. Ang malayang kaliwang kamay ko naman ang umaksyon. Tinanggal ang butones ng shorts ko, bahayang ibinaba at parang palang inilubog sa hukay ang kamay sa sariling kaselanan. Shet. Basa na rin agad. Iba ka talaga, sabay sulyap sa walang reaksyon na mukha ng dalaga. Diniinan ang ari. Nilaro-laro. Kiniliti. Hindi ko hilig ang kung anong pinapasok-pasok. Kaya okay na ako. Solb na akong makipagniig ang aking daliri sa sarili kong tinggil. Ungol. Iktad. Nilabasan.

Sabi nila, pinakamalinaw daw ang pag-iisip ng tao kapag katatapos lang itong labasan. Saka mo maiisip kung tama ba ang labasan, kung tama ba lugar kung saan nilabasan at lalo na, kung tama ba ang kung kanino ka nilabasan. Ay shet. Totoo nga. Bigla akong nahimasmasan. Bakit ba ako, nagpalabas kasama ang babaeng ito. Una, hindi ko naman siya kilala (ayos lang). Pangalawa, babae siya (pero ayos lang din naman, chiks naman ‘to) Pangatlo, hindi ko dapat dinadala ang kalibugan sa trabaho (Ito hindi na ayos). Ang order lang kagabi sa akin ay isang tusok ng ayspik sa tagiliran. Sa totoo lang, dapat kagabi pa ako sumibat dito. Ang asta ay dapat basta patay na, dapat alis na sa eksena. Shet.

Sibat. Naiwan na lamang ang handel na bakal sa tagiliran.