#lifewithdennis

HAPPY 15th MONTH, Babe! 

458 days na tayo babe. Naalala ko nung andito ka pa at hindi ka pa umaalis. Hindi lumilipas ang araw na hindi natin naccelebrate. May ibang magsasabi na ang monthsary ay corny na para sa highschool lang pero hindi para sa atin. Kahit 28 ka na at 22 lang ako, oops sorry. Na cecelebrate parin natin yun. Sa mga simpleng bagay at sa mga simpleng paraan natin. Katulad na lang kapag nasa bahay lang tayo, sinecelebrate natin yun while watching netflix and eating junks, minsan ipagluluto mo ako or kakain tayo ng streetfoods. O kaya naman nakahiga lang tayo nagkwekwentuhan habang nakasandal ako sayo (miss na kita dennis).  Kung para sa iba corny, para sa akin sweet yun. Minsan naman nakakapag celebrate tayo, pumupunta tayo sa mall. Kakain at mamasyal lang. Sa ganun lang masaya na tayo, kahit walang regalo, napapasaya na natin ang isa't isa.

Dumating na nga yung sisira sa tradition natin, yun ay yun LDR, mahirap pala sya. Depressing and stressful. Pero sinusubukan ko kayanin, ay mali, kailangan ko pala kayanin para sa relasyon natin. Hanggang sa dumating na nga yung unang monthsary natin ng di magkasama, inisip ko kung paano kita mapapasaya or kung paano ko ipapakita sayo na magcecelebrate ako. Hanggang sa ayan na nga, yung cake na nilagyan ko ng kemerlu, heheh. Sana nagustuhan mo, alam kong oo kase mabait kang tao, at pag di mo nagustuhan magagalit ako. Pinicturan ko na lang sya kase hindi ko inakala na magkakaroon tayo ng chance mag skype. Nakain ko na lang yung cake di ko pa naipakita sayo sa skype. Sa simpleng bagay na nagawa ko alam kong napasaya na kita, kase kahit malayo ka gusto ko iparamdam sayo ang pagmamahal ko (corny haha).

Hindi ko naman sinabi or hindi ko naman hiniling na suklian mo ang mga ginagawa ko. Di ko din naman sinabi na kailangan gawin mo din yung ginagawa ko. Kase pag nagmamahal ka hindi mo kailangan ng kapalit. Hanggang sa umuwi ako galing trabaho, sumalubong sa akin sa kwarto yung bulaklak na galing sayo. Ang lakas maka haba ng hair babe, pakiramdam na kaligayahan na walang katapusan. May parteng malungkot ako kase alam kong magkalayo tayo. Pero masaya ang puso ko kase hindi mo kinalimutan ang araw na to. Maraming salamat sa pagtyatyaga mo sa akin at sa ugali ko. Maraming salamat sa walang sawang pagpaparamdam mo sa akin ng pagmamahal mo. Sobrang swerte ko. Sana ikaw na hanggang sa huli. 

9 MONTHS

Sabi mo 9 months ka lang mawawala. 9 months ka lang magtatrabaho at pumapalaot sa barko. Pero bakit ang 9 months na sinasabi mo e parang habang buhay na hihintayin ko. Ibig sabihin pala nito 9 months din akong magiisa. 9 months ko sasanayin ang sarili ko na wala ka. 9 months ko gagawin mag isa ang mga bagay na palagi natin ginagawang magkasama. 9 months ako kakain ng almusal magisa, 9 months maliligo magisa at 9 months matutulog sa kama ng wala ka. 9 months akong maghihintay ng first trip sa pagpasok. 9 months akong uuwi magisa at mag ttrike magisa. 9 months akong mag iisaw sa plaza magisa. 9 months akong pupunta kila kap para magpansit magisa. 9 months akong manonood ng paborito nating palabas magisa. 9 months akong magtitiis na wala ka para ipagluto ako kapag gutom ako. 9 months na walang supply ng paborito kong popcorn. 9 months akong pupunta ng sm magisa. 9 months akong walang mag gagayak ng mga gamit ko. At syempre 9 months ako walang aawayin. Hindi ko na kayang isa isahin kase sa tuwing iniisip ko kung ano ang gagawin ko magisa e sobrang sakit pala. Sobrang nakakaiyak sobrang sakit talaga. Yung parang pakiramdam na 9 months akong walang boyfriend, walang bestfriend, walang partner, walang buddy, walang kapatid, walang parent, walang papa, walang lolo, walang kapitbahay, walang kaibigan, walang dancer, walang singer, walang chef, walang magician, walang shopping partner, walang kain together, walang kape sa umaga, walang lugaw pag malamig, wala yosi, walang alcohol parang lahat nawala. (Totoo babe, di to drama, eto talaga nararamdaman ko babe.)

9 months akong magiging matapang para sayo at para sa atin. Kase ang hina hina ko, lalo na kapag wala ka sa tabi ko. Ikaw ang nagpapasaya sa akin sa tuwing nalulungkot ako. Ikaw lang ang kakampi ko sa tuwing may problema ako. Ikaw yung nagtatama ng mali ko. Ikaw na bumubuo sa araw ko. Di ako sanay ang di ka makita. Nalulungkot nga ako sa 1 araw lang na hindi kita makasama, ang 9 months pa kaya? Di ko kaya babe, sa tuwing gigising ako sa umaga at iisipin na nasa malayo ka, bigla akong nalulungkot. Pero masaya ako kase makakapag save ka na ng sarili mong pera. At andito lang ako na hihintayin ka at mamahalin pa ng sobra kahit malayo ka. Sabi nga nila hindi ako dapat umiyak kasi uuwi ka rin naman. Pero yung mahigit isang taon tayong magkasama, magkabuntot, magkadikit na dinaig na din natin ang magasawa mahirap yung bigla ka na lang aalis. Sa mga panahong kailangan ko ng karamay kase pakiramdam ko nagiisa lang ako at nakikitira lang ako, anjan ka parati. Ikaw na pamilya ko, dinaig mo pa ang papa ko sa pag aalaga sa akin. Isa pa yun, wala ng magaalaga sa akin. Wala ng yayakap sa akin kapag nilalamig ako, miss na miss na kita babe. Sa sandaling pag alis mo e parang habang buhay na paghihintay ko. Hindi ko na makikita yung pag mamake face mo para mapatawa ako. Yung bigla ka na lang sumasayaw tapos ipagluluto mo ako. Lalo na yung pamamaga ng muka mo kapag umiinom ka ng gamot na allergic ka. Lahat ng imposible sa akin naging posible ng dahil sayo. Miss na miss na kita agad babe. Gustong gusto na kita makita uli.

Ngayon aasa na lang ako sa skype at sa mga chances na pwede kang magka signal ng internet. Pero hindi ako maiinip at magsasawa sa pag asang yun. (Ang darama akala mo 10 years mawawala.) Yung mga simpleng ginagawa natin araw araw makakasanayan ko na ring gawin yun ng magisa kasi alam ko na nasa malayo ka na. Naiiyak ako ng sobra sa tuwing sa skype lang kita makikita. Mamimiss ko ang araw araw at walang humpay mong mga yakap na mahigpit. Yung paulit ulit mong sasabihin na mahal mo ako. Mamimiss ko yung bigla ka na lang lilitaw sa gate ko. Mamimiss ko yung araw araw na paghatid at pagsundo mo sakin. Mamimiss ko yung pagmumuka mo sa aking kakatawanan. Yung pag papasaya sa akin sa maliliit na na bagay. Ikaw na yung partner ko ups and downs babe. Mahal na mahal kita babe.