#lefteris

Έφαγα το γλυκό κυδώνι και με ρώτησαν ύστερα αν ο Π. είναι καλά. Ξέρω 'γω, να έλεγα για τον φίλο που τον έστειλαν μέσα όταν τον χώρισε η κοπέλα του. Να έλεγα πως ο Π. το τράβηξε αυτό και πως χθες μέσα στην θολούρα με ρώταγε αν πιστεύω ότι θα τον στείλουν μέσα. Να έλεγα πως εγώ ακροβατώ ανάμεσα στην τρέλα και στην τρέλα των φίλων μου.

“Καλύτερα είναι”, είπα και ύστερα πήγα την κουβέντα αλλού. Στο μέλλον. Μα το συζητούσαμε και αυτό χθες. Σκατά. Κάτι μουρμούρισα για την κατάσταση με το lockdown, λες και φταίει αυτό που γαμηθήκαμε. Λες και είναι η μοναδική δυσκολία ή το μοναδικό στραβό.

Τουλάχιστον ανακουφίστηκαν. Ήταν καλό το γλυκό, τόσο που με κίνησε ως το σπίτι.  

Εκεί άκουσα τον γέρο μου να κλαίει, πριν πάει δουλειά. Είχα χρόνια να τον ακούσω. Τσακώθηκε με τον μικρό και έφυγε για την δουλειά. Ωραία.

Χθες μου είπαν δυο άλλοι φίλοι πως τους κατέβασαν επίπεδο ή ώρες ή κάτι τέλος πάντων στην δουλειά. Προχθές έκλαιγα, επειδή απογοητεύω τους δικούς μου και δεν έχω να τους πάω κανά φράγκο, να τους κάνω το τραπέζι, να φάμε όπως δυο χρόνια πριν.

Τις προάλλες τα λέγαμε κάπου Φιλοπάππου. Λέει ο ένας φίλος πως ένιωθε που αφήσαμε τα πολιτικά. Ντραπήκαμε όλοι, που δεν απαντήσαμε ούτε στον εαυτό μας.

Ο Π. μου είπε πέρνα για καφέ το πρωί. Νόμιζα από το πατρικό του. Πριν στο τηλέφωνο η μάνα μου,  γκρίνιαζε για το webex. Ωραία, εγώ σκεφτόμουν τον άλλο φίλο, ντύνεται χακί και ο Κούλης δεν μας αφήνει να τον πάρουμε μια αγκαλιά. Ελπίζω να είναι καλά.

Εν τέλει δεν ήταν στο πατρικό. Ο γέρος του μου άνοιξε και η μάνα του με κέρασε γλυκό κυδώνι. Δεν ήξερα ότι ήταν τόσο ωραίο. Ο γέρος μου έκανε και το εμβόλιο, αστειεύτηκα μήπως του έβαλαν τσιπάκι, γιατί τα λέγαμε τις προάλλες όσο κάπνιζα στο μπαλκόνι.

Τα λέμε ωραία, που λέει ένα φίλος, τώρα κάνει 8ωρα videochat να στήσει ένα πρόγραμμα και εγώ χάνομαι στο τι διάολο είναι τα οικονομικά.

Little 9 year old Lefteris from Kos was diagnosed with brain cancer in February.

The Big Sad let me continiue playing ER today and I just hate Queelign so much, he's so sad and pathetic, I love him and his stupid ass fucking bowlcut.

είναι η έξοδος για το σουπερμάρκετ

και ας χορηγούνται

ενέσεις-έλεγχοι

από τους μπάτσους

σε όλους τους

αρρώστους της καραντίνας

που βγήκαν να πάρουν

την δόση ήλιου

που τους αντιστοιχεί

βάσει του μοντέλου

κατανάλωσης

των φαρμακευτικών

λαχταρούσα ένα παγωτό τέτοιες μέρες

να θυμηθώ τις άλλες μέρες

που μου έκλεψαν

με το γνωστό πρόσχημα

“δεν είναι ασφαλές

για την δημόσια υγεία”  

με έπιασε η λιγούρα γαμώτο

για ένα παγωτό

να πάω πίσω

σε κάθε προσπάθεια

να συναντηθώ

να γνωρίσω

να μιλήσω

να αγγίξω

έναν άνθρωπο

τότε την εποχή

που η αναζήτηση σκιών

δεν θυμίζει ανθρωποκυνηγητό

και οι σκιές συνήθως δεν είναι φιγούρες

που κινούνται απειλητικά

μπροστά από μπλε φάρους

και φώτα που παίζουν

αλλά

καλαμιές

που σε προκαλούν να ξαπλώσεις

μέσα στην ζέστη

και να αγγίξεις

χωρίς σταματημό

να ψάξεις την δροσιά

σε κάποιο σώμα

που περιφέρεται ξυπόλητο

και γυμνό

και πάλλεται με την ακρίβεια ενός εκκρεμούς

σχηματίζοντας

χαοτικές

επαναλαμβανόμενες κινήσεις

γύρω από ένα κέντρο

το μοναδικό κέντρο στο σύμπαν

όχι το υπογεγραμμένο κωλόχαρτο

του αστυνομικού κράτους

στην κωλότσεπη

γεμάτο σπασμένες

μουτζούρες

και ψέματα

γιατί ήταν ψέμα το σουπερμάρκετ

εγώ μια αφορμή

έψαχνα

να δω λίγο

κάτι

πέρα από τα κατά φαντασίαν

ταξίδια που κάνω

μαζί σου

ίσως κάπου

στην Ιταλία

ή την Ισπανία

-γιατί μόνο εκεί ταξιδεύουν οι άνθρωποι Α.Ν. ;-

ή ίσως κάπου που τα πάντα είναι πιο ξένα

στην Ονδούρα

στο Λεσότο

στον Άγιο Βικέντιο και τις Γρεναδίνες

αυτό ήθελα

να ξεφύγω

να βρω μια ζεστή σκιά

να χαζεύω τα πόδια σου

να φάω το παγωτό μου

να ακούω το αιώνιο εκκρεμές

που ανεπαίσθητα

σε κεντράρει  

να ξεχάσω

το γαμημένο κράτος

την γαμημένη αστυνομία

την γαμημένη στατιστική του θανάτου

το μίσος μου για μια βαθιά μολυσμένη κοινωνία

την παράνοια μου που ξέχασα να μιλώ  

έστω παροδικά

έστω

να θυμηθώ τα ωραία

τα νοήματα

που άλλοτε συνδέθηκαν

άλλοτε όχι

τις ροές των επιθυμιών  

που διαπέρασαν τον κόσμο

τις εκρηκτικές συναντήσεις

σε κάθε περίσταση

που ίσως κάτι άφησαν

να δώσουν τις εύφλεκτες ουσίες

στις επόμενες

τα αγγίγματα

που μας άφησαν εγκαύματα

κάθε θεραπεία της κοινωνίας της πανούκλας

να σαν αυτά τα ξυπόλητα πόδια

που ψάχνουν τις καλαμιές

να θυμηθώ γιατί μισώ

δεν πήρα το παγωτό