#lakbay

-  ✍️  Petros Asis

Ang probinsya ng Pangasinan ay isang napakagandang lugar na bisitahin upang magbakasyon o magpahinga, isa dito ang bayan ng Lingayen. Hindi na bago sa akin ang makapunta dito sapagkat ito ang lugar na aking parating pinupuntahan simula ng ako ay bata pa lamang. Kung galing sa Maynila, ang pinakamahusay na paraan upang makarating dito ay sa pamamagitan ng sariling sasakyan na inaabot ang byahe ng 3-5 oras depende sa trapiko. Maraming mga kalapit lugar na pwedeng puntahan tulad ng Lingayen beach, Veterans Memorial Park, Provincial Capitol, at ang napakagandang baywalk. Karagdagang mga lugar na matatagpuan dito sa Lingayen, Pangasinan ay ang Narciso Ramos Sports And Civic Center, at Epiphany Of Our Lord Parish. Lahat ng aking nabanggit ay mga lugar na aking napuntahan pag ako ay nandito  Lingayen, Pangasinan dahil ito ay aking masasabi na pangalawang bahay labas ng Maynila. Ang isa kong pinupuntahan upang makapaglaro ng basketball o magsaya ay ang Narciso Ramos Sports And Civic Center at makapag simba sa Epiphany Of Our Lord Parish. Noong ika 29 ng disyembre 2019, Christmas break, aking naranasan makapunta kasama ng aking mga kaibigan ang makapunta gabi gabi sa Provincial Capitol at Urduja Palace hanggang Veterans Memorial Park. Lahat ng mga istruktura labas man o sa loob ay may mga Christmas decor at bukod dito sa gitna ng lahat ang napakalaking Christmas tree at iba't ibang kulay ng ilaw na sobrang ganda pag gabi. Napakasaya ng karanasang iyon bago ako umuwi ng Maynila at magkaroon uli ng klase. 

-  📸 wordpress

Liwliwa,

saan nga ba nagsimula?

sa bawat lakad na gagawin mo hindi lahat ng kasama mo sa umpisa ay makakasama mo hanggang sa dulo, isa sa natutunan ko sa lakad na ito. nagplano na mga kaibigan ang kasama, natuloy na ako lang mag-isa. di na siguro maiiwasan sa mabilis na pag-takbo ng mundo, kailangan na siguro matuto lumakad mag-isa. kailangan matuto huwag kumapit kahit kanino upang mabuhay at maging masaya.

kailangan ko matuto na hindi sa lahat ng oras ay andyan sila para sayo. hindi ko dapat idepende kahit kanino ang bawat desisyon o kasiyahan, dahil kung ganoon ang aking gagawin patuloy at tuloy ako maghahanap ng kasiyahan.

natutunan ko palayain ang sarili. sadyang lakas lang ng loob at isang malakas na sigaw, sabay talon sa ilog na di mo sigurado kung pag katapos makaka-ahon ka pa upang makalaya sa multo ng kahapon. kailangan sumugal na humakbang palayo upang makausad.

Ako ay nag lakbay patungo sa bukang liwayway

at aking napag-tanto ang kahalagan ng aking buhay

kasabay ng pag ikot ng mundo ay ang paglimot sa ala-alang masalimuot

Elyu

masyado ata ako nalunod sa alak at nagpatangay sa alon ng dagat dahil sa pagbalik ko sa mundo ginagalawan ay maraming nagbago sa akin. di na ko bata, kailangan ko na mag-plano para sa aking kinabukasan. hindi na pwede makipaglaro kay tadhana. hindi na ko pwede sumugal sa baka, siguro, pwede, dahil wala ito patutunguhan. simulan ko na rin dapat humakbang patungo sa aking mga pangarap at humakbang palayo mula sayo. oo, palayo sayo. sisimulan ko na hilumin ang sugat mula sa nakaraan at ngayon. pakawawalan ang sarili sa rehas ng salitang pag-ibig at palalaguin ang sarili.

madami itinuro ang biyahe ito sa akin, wala naman masyado nangyari pero iba epekto ng bawat alon na sinalubong noong makipaglaro sa dagat. bawat hampas ay ginising ako sa katotoohanan. hindi lang tungkol sa pag-ibig o sayo, pero sa buhay mismo. binuksan ang mata sa kung ano dapat baguhin ko kung gusto ko maging malaya.

Ang tunay na kaligayahan, matatagpuan mo kapag natuto kang hanapin ang katahimikan sa iyong puso. Wala na ang mga sigaw na dati’y gumugulo sa isip mo, at napalaya ka na sa mga alaala ng nakaraan. Ngayong natagpuan mo na ang kapayapaan, unti-unti ay mahahanap mo na rin ang landas patungo sa kaligayahan.

Grabe rin ang utak ng tao! Mula sa lungkot, kaya nitong bumangon at minsan magpakatanga ulit (pero sana may character development na tayo, ‘di ba?). Kaya ang sarap maglakad sa museum, kalmado ang paligid, at sa bawat obra, parang hinihele ka ng mga kulay. Unti-unti, gumagaan ang iyong pakiramdam, nabibitawan ang bigat, at muling natututo kang pahalagahan ang sarili.

Laban lang! hindi tayo pinalaki ng Sexbomb para lang bumawi. Masyadong maikli ang buhay para sa konting pagkadapa. Daplis lang ‘yan, malayo sa bituka. Tatayo ka, maglalakad ulit, at babalik sa dahilan kung bakit ka nagsimula, patungo sa iyong destinasyon.