#konwenty

Pod tym linkiem znajdziecie przegląd tego, gdzie będzie można nas spotkać i posłuchać:

Halo, tumblrowcy z Polski! Czy ktoś pojawi się na tegorocznym Pyrkonie 8-10 kwietnia? Ja tak, i będę gadać.

Zapraszam na prelekcję “Życie pirata w odcinkach” (sobota, godz. 13), gdzie będę opowiadała o ekipie z Black Sails, z dużym naciskiem na Bonny, Vane’a, Rackhama, a także resztę historycznych postaci, które pojawiły się w naszym ulubionym serialu - nawet jeśli były tam tylko chwilę.

Kilka słów poświęcę także tym fikcyjnym, z “Wyspy skarbów’. W tym także pierwszemu rudemu zapalczywcowi. :)

Ecthelion: Długo czekałem na Imladris – w końcu ominął mnie sierpniowy Polcon i tym samym od ostatniego konwentu, w którym brałem udział, minęło już dobrych kilka miesięcy. Tym bardziej cieszyła mnie perspektywa bliskiej lokalizacji – nie jak dotąd w szkole w Nowej Hucie, ale dwa kroki od mojego akademika – oraz, jak przypuszczałem, ciepłej, złotej jesieni. Cóż, pomyliłem się trochę co do tego ostatniego. Drugi weekend października zimnym wiatrem obwieszczał: „Winter is coming”. Niezbyt zachęcająca pogoda i krótki piątkowy plan, w którym niewiele było interesujących mnie punktów sprawiły, że zdecydowałem wybrać się na konwent dopiero następnego dnia.

Mimo zaostrzającego się przeziębienia byłem nieugięty. Zaopatrzony w termos z herbatą oraz doktorowy cosplay, wyruszyłem sobotnim przedpołudniem w moim codziennym stroju – który przy pewnej dozie wyobraźni można by uznać za cosplay Sherlocka.  Spóźniłem się co prawda na prelekcję o Świecie Dysku, ale na steampunkowe systemy RPG już dotarłem, uważnie słuchając i skrzętnie notując wszelkie ciekawostki.

Lierre: Ecthelion nie był jedyną osobą, po której było widać, że może mieć coś wspólnego z Doktorem Who – cosplayerów wprawdzie wypatrzyłam tylko dwóch (o drugim Ecthelion wspomina poniżej), ale było całkiem sporo doktorowych koszulek, zdarzył się fez, po terenie konwentu buszowało też dwóch Daleków – w tym słynny Wędrujący Dalek, który ostatnio u nas się zatrzymał. Oba wywoływały furorę… Zwhomanizowane były też dziewczyny, które przez pierwszą połowę soboty siedziały w akredytacji, więc wszystkich fanów Doktora, którzy wchodzili na teren konwentu, czekało miłe powitanie. Przez jakiś czas dyżurował z nimi również Wędrujący Dalek. Dostał plakietkę medyka i wprowadzał alternatywne metody terapii przez eksterminację. Podobno skuteczne.

Ecthelion: Konwent odrobinę zaskoczył mnie mnogością prelekcji poświęconych Gwiezdnym wojnom – w końcu już niedługo premiera siódmego epizodu. Jako fan gwiezdnej sagi nie mogę narzekać, jakkolwiek przypuszczam, że niektórzy fani mogli czuć się trochę zepchnięci na margines: z punktów programu związanych z brytyjskimi serialami odbywał się jedynie konkurs doktorowy, z anime tylko historia studia Ghibli. Byłem na trzech gwiezdnowojennych prelekcjach – o gwardzistach Imperatora, Ciemnej Stronie w niedawno relegowanym do “Legends” Expanded Universe (never forget) oraz siódmym epizodzie właśnie i wszystkie były świetnie przygotowane, zaś dyskusja, jaka wywiązała się przy okazji ostatnich dwóch, była znakomita – przezabawna i merytoryczna zarazem. Odrobinę żałowałem, że nie zdecydowałem się wybrać na wprowadzenie do Star Treka (po Abramsowych filmach zdecydowanie by mi się przydało), ale hej, fizyka kwantowa, trzeba sobie czasem posłuchać o prawdziwej nauce. :D

Lierre: Podciągnijmy pod punkt doktorowy prelekcję o Lovecrafcie – w końcu uniwersum Cthulhu to część wszechświata Doktora Who, prawda? :D

Ecthelion: Po przerwie obiadowej postanowiłem wykorzystać trochę czasu na przejście się po stoiskach i gamesroomie. Moją uwagę poza Supreme Dalekiem w fezie (jego Reunion z Travelling Dalekiem to jeden z highlightów tego konwentu) przykuł  system Heroclix – figurkowa gra, w której ponoć mogą zmierzyć się nie tylko superbohaterowie i superzłoczyńcy uniwersów Marvela i DC, ale też np. Batman i Frodo mogą stanąć w szranki z Khanem i Draculą – cudowne koncepcje, nie uważacie?

Gdy już poprzyglądałem się erpegowym rozgrywkom oraz zaopatrzyłem w kilka gadżetów (upolować pierwszy zeszyt Guardians of the Galaxy – bezcenne), wpadłem na swoją późniejszą inkarnację, Dziesiątego Doktora vel Magneto. Nasz prasowy team OsiemDziesiąt pokręcił się jeszcze trochę przy stoiskach (wygrać dwoma losami koszulkę i przypinkę – takie rzeczy tylko Magneto), by potem udać się na herbatkę (zapomniałem wspomnieć, że straciłem głos) i wrócić na prelekcje. Ani się obejrzeliśmy, a zapadł wieczór i trzeba było dopracować szczegóły doktorowego konkursu. Było mi trochę przykro, że nie będę w stanie go poprowadzić, ale zupełnie o tym zapomniałem, kiedy tylko publiczność zaczęła się zbierać na patio i mogliśmy zaczynać.

Lierre: Na szczęście K., Gingerstorm i Magneto świetnie ogarniały. Mój wkład ograniczał się do dwóch pytań, z których tylko jedno zostało wykorzystane, i bieganiu z aparatem. I częstowania ciastkami. Mogę się tym zajmować na wszystkich konwentach.

Ecthelion: Do udziału zgłosiło się pięć drużyn, w tym dwie mieszane (jedna damsko-męska, druga damsko-dalecka). Gdy się nad tym zastanowić, konkurs mógł być dobrym wskaźnikiem tego, jak bardzo sfeminizowany jest nasz fandom (i bardzo dobrze!) – raptem jeden pan na osiem pań. W pierwszej konkurencji należało uzupełnić jeden z kilku co śmieszniejszych cytatów z ósmej serii w oryginale (nie mogło zabraknąć  budyniogłowych i lasagne), co wcale nie było takie łatwe, nawet z pomocą Smoka-tłumacza o nienagannej angielskiej wymowie.

Lierre: Ale i tak uczestnicy świetnie sobie poradzili – ciastek w fezie ubywało błyskawicznie.

Ecthelion: Druga konkurencja polegała na opowiadaniu dwuminutowych doktorowych historii z wykorzystaniem czterech wylosowanych słów. Uczestnicy roztoczyli przed naszymi oczami wyczynowe ucieczki przed Dalekami, tajemnicze zbroje będące Ciszami, planetę-cmentarz, Doktora lądującego na konwencie (i kompletnie się tam nie odnajdującego) oraz tajemnicze artefakty. Mimo presji czasu przyjazna atmosfera sprawiła, że nawet najbardziej nieśmiałe osoby dały się przekonać do spróbowania swoich sił. Opowieści uruchomiły kreatywność – większość uczestników wcielała się w towarzysza relacjonującego kolejną przygodę, ale zdarzały się także zwierzenia samego Doktora.  Zasłuchana widownia w krótkim czasie przechodziła od zaskoczenia pomysłami zawodników do salw śmiechu i gromkich braw.

Lierre: Wielkie gratulacje dla wszystkich uczestników, byliście niesamowici! Ja bym chyba stchórzyła. :D  Poradziliście sobie cudownie, wszystkie opowieści brzmiały przezabawnie. A niektórzy jeszcze wykazali się niezłymi zdolnościami aktorskimi. Może kiedyś warto byłoby zrobić konkurs w takiej właśnie formie?

Ecthelion: Na finał przygotowaliśmy coś specjalnego – dobrze znana formuła „prawda czy wyzwanie” w naszej wersji była szczególnie trudnym pytaniem bądź zadaniami wymagającymi niemałej pomysłowości.  Te ostatnie były szczególnie ciekawe – odtworzenie pojedynku Doktora z Robinem Hoodem, stworzenie na poczekaniu cosplayu Dwunastego Doktora czy powiedzenie czegoś miłego w stylu Missy (przemowa z pięknym, szkockim akcentem sprawiła, że nawet mnie, znającemu jej autorkę od dawna, kapcie spadły, a z twarzy nie schodził banan) z pewnością na długo pozostaną w naszej pamięci. W tej konkurencji otrzymałem też zaszczytną funkcję ciastkopodawcy z fezem większym w środku.

Ostatecznie konkurs wygrała drużyna numer cztery – było to o tyle ciekawe, że jedna z dwóch zawodniczek, jak sama przyznała, widziała zaledwie dwa odcinki ósmej serii – ale też twórcy nie z wiedzy przepytywali uczestników. Konkurs jednak pomógł jej w końcu przekonać się do nadrobienia zaległości. Widzicie, ile może zdziałać dobra zabawa!

Lierre: Obie uczestniczki miały w dodatku zielone włosy. Przypadek? ;>

Ecthelion: Po zakończonym konkursie udaliśmy się nieco mniejszą już grupą do sali z rzutnikiem, gdzie odświeżyliśmy sobie zeszłotygodniowy odcinek przed seansem świeżo wyemitowanej Ciszy przed potopem. Chociaż drugi odcinek zdecydowanie wymagał powtórnego obejrzenia (brak napisów utrudnia pełne rozumienie nawet anglistom), to chyba każdy był pod dużym wrażeniem. Naprawdę polecam grupowe oglądanie Doktora Who – te emocje, wspólny śmiech, zachwyt i ekscytacja są bezcenne.

Lierre: Z Gingerstorm musiałyśmy się niestety zwinąć błyskawicznie w punkcie kulminacyjnym odcinka – odkryłyśmy nagle, że mieszkamy daleko od centrum i musimy tam jeszcze dojechać. ^^ Mamy nadzieję, że nie przeszkodziłyśmy oglądającym w przeżywaniu przemowy Doktora. Żałujemy, że się nie zdążyłyśmy pożegnać, ale mamy nadzieję, że wkrótce będzie okazja znów się spotkać. Padłyśmy, zmęczone i chore, więc konwent dla nas skończył się wcześniej…

Ecthelion: Ostatni dzień był równie krótki, co pierwszy, jednak mimo jeszcze gorszej pogody zdecydowałem się wbić w cosplay (tym razem już nie Ósmy, a Jedenasty Doktor) i wybrać na kilka prelekcji. Miałem co prawda razem z Magneto wybrać się posłuchać o tym, jak zostać mrocznym władcą, a potem o X-Menach, ale nie żałuję, że ostatecznie wylądowałem na prelekcji-panelu o Przebudzeniu Mocy oraz podsumowaniu wszystkich (serio, od 1982 aż do dziś) tolkienowskich elektronicznych erpegów. Smutno było rozwiązać muszkę (którą mało kto widział – whovianie najwidoczniej zaszyli się w domu pod kocykiem z herbatką), odłożyć identyfikator na półkę i wrócić do szarej (dosłownie) rzeczywistości. Ale pociesza mnie myśl o zbliżającym się wielkimi krokami Falkonie, a zaraz potem Serialkonie. Mam nadzieję, że tam również się z Wami zobaczymy!

Niektórzy nie zdążyli jeszcze ostygnąć po targach MSPO (Międzynarodowy Salon Przemysłu Obronnego) w Kilecach, gdzie też można było zobaczyć mnóstwo sprzętu bezzałogowego, czy też po Paradzie Robotów (Droniadzie) w Krakowie, a już mamy kolejne ciekawe imprezy związane ściśle z DRONAMI!

DRON/UP w Poznaniu [26-27.09.2015]

Mowa tu oczywiście o konwencie DRON/UP! 2015, który organizowany jest wspólnie z imprezą Drzwi Otwarte ŁAWICA/CHECK-IN. DRON/UP! to m.in. konferencja, targi dronów, wyścigi dronów (tzw 250-tek), pokazy bezzałogowców oraz spotkania z wybitnymi specjalistami ze świata dronów. Konferancja naturalnie jest otwarta (czytaj darmowa), sam zaś organizator wszystkich chętnych uprzejmie prosi tylko o rejestrację online na dronup.org lub poprzez kontakt mailowy z [email protected]

Czego możemy się spodziewać po spotkaniu/konferencji?

Jak zapewnia Pan Michała Mroczkowski… „Obrady odbędą się 26.09 (sobota) w godzinach 9:30-13:00, w sali konferencyjnej Strefy VIP lotniska Poznań-Ławica. W ramach panelu dyskusyjnego w szerokim gronie specjalistów – od regulatorów i prawników przez ubezpieczycieli, konstruktorów, aż po użytkowników UAV – będziemy dyskutowali na wszystkie tematy związane z obowiązującymi regulacjami prawnymi, bezpieczeństwem i edukacją w zakresie użytkowania bezzałogowych statków latających. Porozmawiamy o przyszłości dronów w Polsce, ich roli w naszym życiu i najciekawszych zastosowaniach.

Konferencja DRON/UP w Poznaniu [26-27.09.2015]

Potwierdzonymi prelegentami będą m.in.: przedstawiciel Polskiej Agencji Żeglugi Powietrznej, p. Tomasz Rumiński, radca prawny p. Tomasz Prost (Bird&Bird), p. Przemysław Stasiak (Forum internetowe RC-FPV.pl).  Nazwiska kolejnych referentów w trakcie potwierdzania.” Organizator zastrzega sobie jednak, iż ilość miejsc jest ograniczona i obowiązuje zasada pierwszeństwa.

Konferencja DRON/UP w Poznaniu [26-27.09.2015]

Wyścigi dronów?

Tak! Jednak tylko określonej wielkości. Obowiązują także zapisy, podobnie jak z konferencją, jest także naturalnie szczegółowy regulamin i … NAGRODA – 5000zł!

– do wyścigu dopuszczone są wyłącznie drony klasy 250 (250 mm rozstawu między silnikami), maksymalny rozmiar śmigła 5” – wyścig na czas na torze z ustawionymi bramkami – zawodnicy używają instalacji FPV (First Person View): gogle lub monitor LCD – pomiar czasu za pomocą chipów z indywidualnym IP – każdy zawodnik może korzystać podczas zawodów z dwóch dronów – udział w wyścigu poprzedzony jest rundą kwalifikacyjną – udział w zawodach jest bezpłatny

Pokazy, tzw. EXPO!

Każdy, kto chce pokazać swoje bezzałogowe maszyny w czasie konwentu, może także się zarejestrować przez stronę dronup.org i zostać aktywnym uczestnikiem targów. Ekspozycje odbędą się w hali odpraw poznańskiego lotniska Ławica.

Chętni do uczestnictwa w wydarzeniach mogą się także zgłosić mailowo do Pana Michała Mroczkowskiego: [email protected] lub telefonicznie: 536 506 136 (w zakresie konferencji), do Pani Marty Jankowiak:: [email protected] lub tel.: 668 472 059 (organizacja, zawody) lub do Pani Karoliny Kończal: [email protected] lub tel: 505 043 135 (w zakresie targów/expo).

Jak trafić?

Organizatorzy podeszli do tematu profesjonalnie i przygotowali uczestnikom wszystko jak na tacy – łącznie z mapą!

Mapa DRON/UP w Poznaniu [26-27.09.2015]

Teren zawodów w szczególe wyglądać będzie tak:

Wyścigi DRON/UP w Poznaniu [26-27.09.2015]

Do wydarzenia zostało niespełna 10 dni, toteż wszyscy zainteresowani wydarzeniem muszą się sprężyć! Dodam także, że po sukcesie takich imprez jak Dron Festiwal, który tego roku odbył się w Gdyni, czy też Mazury Drone Show 2015, możemy być niemal pewni, że i Dron/UP! będzie równie ważny, udany i warty uwagi.

źródło: dzięki uprzejmości Pana Michała Mroczkowskiego, dronup.org, FB

Polskie konwenty fantastyki – instrukcja dla laika

[infobox]W ostatni weekend w Poznaniu po raz trzydziesty odbył się konwent Polcon – święto polskich miłośników fantastyki. Co roku w Polsce organizowane są dziesiątki podobnych wydarzeń.[/infobox]

Wyraz „konwent” pochodzi od angielskiego convention, oznaczającego zjazd, kongres, zlot. Istnieją konwenty poświęcone literaturze, filmowi, komiksowi, serialom, grom planszowym, fabularnym, bitewnym,…

Po raz drugi redakcja Gallifrey wysłała godną reprezentację na Pyrkon, który odbywał się w Poznaniu od 24 do 26 kwietnia. Wypatrywaliśmy tego weekendu od miesięcy i choć termin, przynajmniej dla części z nas, był mocno niefortunny, udało nam się pojawić, by szerzyć whomanizm wśród winnych i niewinnych uczestników konwentu. Z członków redakcji obecne były Dziama, Lierre, Gingerstorm, ginny358, Betty Nobbs i Raxtus, nasz najnowszy redakcyjny nabytek, a także wielu fandomowych znajomych oraz tłum whomanistów, z których udało nam się porozmawiać tylko z nielicznymi. Do nadrobienia następnym razem!

Gallifrey approves.

Zacząć musimy od podziękowań dla organizatorów – gdyby nie wejściówki medialne, relacja byłaby pewnie nieco mniej entuzjastyczna. Na szczęście Lierre i Gingerstorm otrzymały VIP-owskie identyfikatory medialne, a Dziama VIP-owski identyfikator prelegencki, więc część reprezentacji mogła się cieszyć pewnymi przywilejami, takimi jak brak kolejki i względna przestrzeń wokół karimat i materaców* [Część niestety musiała obejść się zwykłym kawałkiem podłogi na poziomie podłogi – przyp. Gin].

Zacznijmy jednak od początku. Dla Lierre i Dziamy konwent zaczął się na Dworcu Centralnym w Warszawie, a raczej w pociągu, który postanowił spędzić na nim nadprogramowe kilkadziesiąt minut. Tymczasem reprezentacja południa kraju (czyli Gingerstorm – jak się okazało w połowie drogi, w jednym pociągu z Betty Nobbs i Ecthelionem) zmierzała na północ, a autobus z Raxtus na pokładzie przemierzał pięciogodzinną trasę z Gdańska. Zabawa w przedziale dzielonym z garstką znajomych, dwójką niewątpliwych konwentowiczów w militarnych mundurach i jednym skonfudowanym starszym dżentelmenem była jednak niezła i podróż do dalekiego celu minęła dość szybko. Na dworcu w Poznaniu grupa powiększyła się o reprezentację Pomorza i Kujaw, której pociąg spóźnił się na miejsce aż o pięć minut oraz bardzo efektowny element lokalny (pozdrawiamy pana TARDIS!) i niezbyt zachwycona odkryła, że musi dotrzeć do jednego z bardziej oddalonych od dworca wejść na teren kompleksu Międzynarodowych Targów Poznańskich. Jak co roku obiekt ten zadziwia – jest ogromny i świetnie nadaje się na miejsce tak wielkiej imprezy, choć chyba Pyrkon zaczyna już z niego wyrastać… Gdy minął moment grozy na widok kilometrowej kolejki (w odniesieniu do faktu, że osoby, które zakupiły akredytację wcześniej, musiały czekać najdłużej na wejście na teren konwentu, zacytujemy ważną postać z sąsiedniego fandomu: highly illogical [Aczkolwiek nasza kolejka poruszała się bardzo sprawnie, więc czekanie w niej nie dłużyło się zbytnio – przyp. Gin]) i osoby uprzywilejowane odkryły po raz pierwszy, że są uprzywilejowane i mają osobną kasę, a więc w ogóle nie muszą czekać. Yay! Po raz drugi uprzywilejowanie odkryłyśmy w hali noclegowej, która okazała się być w piątek o 14 wypchana po brzegi, a my mieliśmy ambitny plan zagarnięcia jakiegoś rogu na whoviański fort… Nie udało się niestety, ale – reszto uczestników, nie nienawidźcie nas, proszę!** – nasze VIP-owskie identyfikatory okazały się być przepustkami umożliwiającymi nam wejście po tajemniczych schodach na półpiętro-lożo-podest, na którym miejsca było sporo. Gdy więc udało się nam rozłożyć na superluksusowej podłodze i względnie urządzić, wzbogacone o frakcję krakowsko-opolską rozeszłyśmy się w swoje strony – Lierre i Gingerstorm postanowiły zacząć od zwiedzenia hali targowej, z której wszelkie dobra aż się wylewały, atakując oczy i portfele, uległy jednak na szczęście tylko jednej pokusie (pozdrawiamy Cathię!), ulegnięcie pokusie naszej przyjaciółki Ninquelen pozostawiając sobie na później (jeśli nie załapaliście się na gallifreyańskie kolczyki i wisiorki, to trochę zostało i macie jeszcze szansę!). Raxtus tymczasem, odstawszy swoje w kolejce do akredytacji, rozkładała się z bagażami na konwentowej podłodze i zapoznawała z panami, którzy okazali się być organizatorami intrygującego nas od tygodni „konkurencyjnego panelu” – i fantastycznymi ludźmi ze wspaniałym poczuciem humoru. Następnie udała się zwiedzać halę wystawców, arenę i wioski tematyczne (wśród nich średniowieczną i postapokaliptyczną (o których istnieniu Lierre dowiedziała się dopiero z relacji, oh wellllll….)).

Po handlowym rekonesansie nadszedł czas na pierwszy z interesujących nas punktów programu – w hali gastronomicznej miało się odbyć spotkanie integracyjne dla fanów Doktora Who. Zebrała się nas spora grupa, w tym wielu pięknych cosplayerów, sama integracja jednak trochę rozczarowała Gingerstorm i Lierre, pozostawiły więc dyskutujących w kółeczku, by zdradzić ich z obiadem przy pobliskim stoliku, a następnie postanowiły uciec trochę od tłumu, by znaleźć kawę, co zmieniło się w dość długi spacer ślicznymi uliczkami w pobliżu Targów – był to moment odkrycia, że Poznań jest bardzo ładnym miastem***. Tymczasem Dziama została do końca fanowskiej dyskusji. Niestety problemy z komunikacją i hałasem hali gastronomicznej uniemożliwiały zebranym swobodne wypowiadanie się w zbiorowej dyskusji i rozmowy ogólne szybko się zakończyły. Ale za to zrobiliśmy sobie masę pięknych zdjęć w cosplayach, poznaliśmy się w mniejszych grupkach, co jak sądzę zapoczątkowało kilka nowych przyjaźni. Trzeba przyznać, że fandom rozrasta nam się wręcz rekordowo, a cosplaye z roku na rok są coraz bardziej kreatywne. Dziamę zachwyciły przede wszystkim żeńskie wersje Doktorów, szczególnie prześliczna Dziesiąta Doktor, której należą się wielkie brawa za wytrwałe pozowanie do zdjęć.

Ginny i Betty Nobs tymczasem poza spotkaniem whowiańskim, na którym była ta pierwsza dość jednogłośnie błąkały się po terenie konwentu głównie w swoim towarzystwie, zbaczając na kilka prezentacji (zachwycił je zwłaszcza pokaz animowanych krótkometrażówek w piątek o północy) i oddając się zakupowemu szaleństwu. Przy okazji spontanicznie stworzyły akcję roznoszenia po Pyrkonie jednorożców (jeśli na jakieś trafiliście, mamy nadzieję, że się wam spodobały, nawet jeśli nie pobudziły do kreatywności).

Wieczorem zachwycił nas pokaz fireshow, w którym były nawet poznańskie koziołki! Tym jednak zakończył się pierwszy dzień konwentu – trzeba było oszczędzać siły na kolejne dwa.

Sobota upłynęła pod znakiem polowania na fandomowe gadżety (Raxtus), autografy (Gingerstorm) i cosplayerów (Lierre). Podobnie jak w ubiegłym roku, pełno było muszek, fezów, trampek i garniturów, kolorowych szalików, a nawet kilka TARDIS i jeden piękny Władca Czasu – pod relacją znajdziecie galerię zdjęć. Przed południem odbywał się quiz wiedzy o erze Russella T Daviesa, na który reprezentacji Gallifrey nie udało się dotrzeć, brali w niej jednak udział nasi przyjaciele, którzy wydarzenie opisali następująco:

Uczestniczyło w nim kilkadziesiąt osób, piętnaście drużyn po 3-4 osoby. Najpierw i w dogrywce była typowa wiedzówka (czasem tricky), potem rozpoznawanie aktora i jego postaci w serialu ze zdjęcia z jakiejś zupełnie innej produkcji, gdzie wyglądali możliwie jak nie oni, a trzecia konkurencja polegała na rozpoznawaniu odcinków i kończeniu wypowiedzi z krótkiego fragmentu. Niektórzy z uczestników potykali się na zupełnych oczywistościach, ale ogólnie poziom był wysoki, a pytania często dość trudne. Nagrodą za pierwsze miejsce był stos pyrkonowej waluty, my za drugie miejsce dostaliśmy źródło potasu…

Serdecznie gratulujemy zwycięzcom. Jeśli nas czytacie, zostawcie komentarz! :)

Elementy whomanistyczne pojawiły się też na prelekcji o brytyjskim humorze, w której udział wzięła Raxtus.

Po południu odbyła się również główna redakcyjna atrakcja, mianowicie prelekcja Dziamy o tym, czy w rolę Doktora mogłaby wcielić się kobieta. W sali zebrał się nieprawdopodobny tłum – do tego stopnia, że obsługa musiała część osób wyprosić z sali, by nie łamać przepisów BHP. Bardzo nam było z tego powodu przykro! Jak się później okazało, była to najpopularniejsza prelekcja w całym bloku serialowym. Organizatorom przyszłorocznych edycji Pyrkonu zwracamy na to uwagę, bo kolejny raz był problem z wielkością sali… Nasz fandom naprawdę jest duży i to trochę bez sensu, że za każdym razem sale są za małe (choć rzeczywiście sala przypisana blokowi serialowemu była bez porównania większa od ubiegłorocznej). Kolorowa, entuzjastyczna widownia mogła posłuchać najpierw o precedensach – okazało się, że kobieta w roli Doktora to żadna nowość – a później o tym, jakie argumenty przeciwko takiemu pomysłowi pojawiają się w sieci (największe rozbawienie wywołał chyba ten powołujący się na Biblię…). Na końcu prelegentka podzieliła się własną wizją, prezentując najpierw aktorki, które jej zdaniem nadawałyby się do tej roli, a później kilka takich, które jej zdaniem nie powinny o tym nawet myśleć. Narrację wzbogacały głosy z widowni – serdecznie dziękujemy za udział! Jeśli ktoś z was był na tej prelekcji, przywitajcie się z nami w komentarzach.

Ze swojej strony Dziama chciałaby podziękować wszystkim, którzy aktywnie i mniej aktywnie wzięli udział w tej prelekcji i przeprosić wszystkich, którzy nie zmieścili się w sali. W związku z wieloma prośbami o powtórne wygłoszenie, zapewne powróci jeszcze z tą prelekcją, wzbogaconą o drobne modyfikacje i nowe argumenty, które podsunęliście jej  podczas dyskusji.

Po prelekcji i powitaniach ze starymi znajomymi nadszedł czas na późny obiad, odpowiednią dawkę kofeiny i odpoczynek na wysokościach, na wieczór bowiem zaplanowaliśmy nieoficjalną integrację, która zawierała – oprócz znajomych starych i nowych – także ciastka w fezie, śrubokręty w butelce, Cards Against Humanity i mruczącego tribble’a w ramach porozumienia międzyfandomowego.

Niedzielny poranek rozpoczął się falą braw i krzyków szokiem, że to już niedzielny poranek – po opanowaniu chaosu, który zdążył ogarnąć przysługujący nam kawałek VIP-owskiej podłogi, reprezentacja Gallifrey pomknęła na tajemniczy „konkurencyjny panel o Doktorze Who” (część z kolei poszła nauczyć się mówić jak „True Brit”), porywając po drodze fez pełen ciastek do wykorzystania jako ewentualna cukiernicza dywersja. Panel okazał się przesympatycznym spotkaniem fanowskim o charakterze radosnej grupy wsparcia. Prelegenci pokazywali swoje ulubione fragmenty nowych i klasycznych odcinków, i zapraszali widownię do dyskusji na temat ulubionych elementów Whoniversum, początków przygody z Doktorem i wyjątkowości serialu. Po sali krążyła TARDIS pełna żelek, wokół brykał jeden z prelegentów przebrany za Cybermena, a atmosfera była luźna i zabawna. Gratulujemy panom z WARconu pomysłu i wykonania – zastanawialiśmy się wcześniej, czy konkurencyjność odnosiła się do ubiegłorocznej prelekcji Lierre i ginny358, na którą nie zdołała się dostać chyba niemal połowa chętnych, która pod drzwiami zorganizowała sobie alternatywną integrację. Strasznie nam miło, że ten dość niemiły incydent – sala była wtedy tak bardzo za mała – zaowocował takim miłym spotkaniem w tym roku. Mamy nadzieję na powtórkę na następnym Pyrkonie!

A co było później? Raxtus pobiegła na autobus do domu, ginny358 poleciała na swój pociąg, a reszta redakcji – odpocząć chwilę, zrobić ostatnie zakupy na targach, pointegrować się po raz ostatni, zjeść sernik na schodach jednego z pawilonów i wreszcie każdy ruszył w swoją stronę – część na dworzec, a Gingerstorm i Lierre do hostelu, bo miały w planach zwiedzanie Poznania, ale to już inna historia. Powiemy wam tylko, że to przepiękne miasto, które warto odwiedzić nie tylko z okazji konwentu – ale na następnych Pyrkonach też z pewnością się pojawimy. Mimo ogromnej skali wydarzenia organizatorzy i obsługa stanęli na wysokości zadania. Mogłybyśmy marudzić na warunki noclegowe, zimną wodę, problem z dostaniem się na wymarzone prelekcje, skromną ofertę gastronomiczną – ale i tak było wspaniale, a taki już urok konwentów, że bywają czasami zaskakująco bliskie obozom przetrwania. ;) Jednak możliwość uczestnictwa w tak ogromnym zlocie ludzi zakręconych na różnych punktach jest wyjątkowa i drobne niedogodności nas nie zrażają. Nie mogłybyśmy przepuścić takiej okazji! Do zobaczenia na Smokonie, Polconie i wszystkich innych konwentach, na które uda nam się dotrzeć.

* Po weekendzie w warunkach konwentowych zaczyna doceniać się drobne dobrodziejstwa cywilizacyjne takie jak czajnik, łóżko, ciepła woda i KONTAKTY W ŚCIANACH!

** Serio, nie było aż tak cudownie, podłoga była równie twarda, co na dole, do pokonania od naszych miejsc do schodów na dół niemal cała długość hali, reflektor w nocy prosto w oczy… *Lierre uchyla się przed lecącym nadgniłym pomidorem* Okej, okej… Nasze demokratyczne serduszka krwawiły też, bo nie mogłyśmy zaprosić na górę znajomych, choć wolnego miejsca było sporo. Sniff.

*** I ma starwarsową kawiarnię. Nie będziemy może reklamować, ale… polecamy i serdecznie pozdrawiamy przemiłego baristę.

Galeria

W nawiasach podani są autorzy zdjęć. Dziękujemy za udostępnienie obrazkowej dokumentacji Jakubowi Boguckiemu, Sabinie Krupie, Dobrochnie Nowackiej (Made by Dobrochna), Derce, Zosi, Patrykowi Kulpokowi i Zuzie Jamie Majorek.

Pyrkonowy wszechświat kieszeniowy…

Oficjalna piątkowa integracja

Prelekcja Dziamy – czy Doktora mogłaby zagrać kobieta?

Nieoficjalna sobotnia integracja redakcji i przyjaciół Gallifrey.pl

Konkurencyjny panel o Doktorze Who

Piękni cosplayerzy

Pokusy na targach

Piękny Poznań

Pyrkon już blisko! Prezentujemy krótki przewodnik po whomanistycznych atrakcjach.

Już za dwa tygodnie w Poznaniu odbędzie się Pyrkon – największy polski festiwal fantastyki, któremu patronujemy!

(more…)