Anneleri hep kadınlardan seçiyorlar ne ilginç. Size annemden bahsetmiş miydim? Pek konuşmazdı. Ama saçları ıhlamur kokardı. Pek kitap okumazdı ama harika çamaşır asardı. Annem gidince kalbime iyi bakamadım. Erken kurudu. Kalbimde bir sızı, bilincimde bir çatlak... Aşık olduğum ilk kadın Coğrafya öğretmenim. Karadeniz'de dağlar denize paralel uzanıyor, biz onunla yan yana uzanamıyoruz.
Televizyon hala tek kanal. Varşova Paktı, Soğuk Savaş, Nükleer tehditler. İnsanlar ölüyor. İnsanlar ölüyor, ben büyüyorum. Büyüdükçe kafam da büyüyor, ellerim büyüyor. Büyüdükçe hayallerim küçülüyor. Görüyorum insanlık kan kaybediyor. Ben insanlığa kan vermek istiyorum, kan gruplarımız uyumsuz çıkıyor. Yıkılıyorum. Her şey siliniyor. Her şey...
Tam bitti diyorum ufuktan Azizam doğuyor. Azizam... Dünyanın en güzel şiiri. Saçları, burnu, gözleri hepsi tam kafiye. Keşke az sonra ölmicek olsaydım ya. Yalan yok, içten içe hayatım boyunca ben ölmeyi istedim. Bazen durur düşünürüm, yaşıyor olmanın ne kadar saçma olduğunu fark ederdim. Size olmuyor mu ya? Yaşamak ağır gelmiyor mu? Hayat böyle sırtınızda bir kambur gibi binmiyor mu? Bana oluyor. Düşün ki altı milyar insan var dünyada. Bana ne gerek var? Bana gerek yok!
Tamam o zaman, tamam... Bırakın beni öleyim. Nasıl olsa unutuluruz be. Ne mühendisler ne doktorlar unutulmuş. Bi annem ağlar, hem de çok ağlar. Sonra daha çok ağlar. Ama sonra unutur. Hepimiz unutulmak için yaratılmadık mı? Siz yine de hemen unutmayın be. Arada resmime bakın. Söylediğim o havalı sözleri bir yere not edin. Ben unutulcak adam mıyım be?
