#kirishe

Spędza czas o niemożliwym śniąc Ta, która zna samotności łzy Każda myśl tworzy zamęt, męczy ją Musi pozbyć się ich, musi pozbyć się ich ,,Och, to nic" najłatwiej mówi to Czy nie wie jak powiedzieć ma prawdę? Pierwszy błąd, drugi błąd Jak tak dalej pójdzie, to wszystko przepadnie Znowu ściągnie ją na dno Jeszcze raz, jeszcze raz ,,Mogę także dzisiaj jak zawsze staczać się" I to właśnie tak, to właśnie tak Właśnie tak mówiła, skrywając całą prawdę ,,Czy masz dość?" ,,Jeszcze nie mam dość" ,,W końcu muszę znaleźć dla siebie dalszą drogę" ,,Teraz tylko wstrzymam swój oddech" Nadszedł czas, że ledwo znosi to Że z drżących rąk uciekają jej sny Każda myśl to jedynie nowy głos Nie rozróżnia już ich, nie rozróżnia już ich ,,Och, to nic" najłatwiej mówi to Bo nie wie, jak powiedzieć ma prawdę ,,Czy się da naprawić błąd?" ,,Cokolwiek bym zrobiła, będzie to nieważne" ,,Zawsze ściągnie mnie na dno" Ach, jeszcze raz, jeszcze raz ,,Pozwól mi też dzisiaj jak zawsze staczać się" I to właśnie tak, to właśnie tak Właśnie tak mówiła, skrywając całą prawdę ,,Czy masz dość?" ,,Mam już trochę dość" ,,Ale chyba wkrótce odnajdę dalszą drogę" ,,Teraz tylko wstrzymam swój oddech" Jeszcze raz, jeszcze raz ,,Mogę także dzisiaj jak zawsze staczać się" I to właśnie tak, to właśnie tak Właśnie tak mówiła, skrywając całą prawdę ,,Czy masz dość?" ,,Odpuść już" ,,Wszystko to naprawdę musiało być męczące" ,,Więc zatrzymam teraz twój oddech"

Przecierając oczy, żegnasz sen I anioła uśmiech wszystkim ślesz Pewnie kroczysz, mówiąc, że to czas By świat nabrał barw Nie chcę myśleć, że W samotności będę żyć Bo ktoś na pewno kocha mnie W moim istnieniu sens musi być Znowu śmiejesz się Unosząc w górę swą pierś Pokazujesz, że Mogę jak ty spełniać swoje marzenia, jeżeli chcę Przecierając oczy, żegnasz sen I anioła uśmiech wszystkim ślesz Pewnie kroczysz, mówiąc, że to czas By świat nabrał barw (Sobą bądź) Nigdy nie jest za późno, żeby zacząć podróż swą Czas pokonać strach, zrobić pierwszy krok

Na zawsze zapamiętam dzień, gdy cię spotkałam pierwszy raz Poczułam z tobą jakąś więź, bo los połączył serca dwa Dziś twoje szczęście moim szczęściem jest Gdy ja się smucę, ty się smucisz też Dzielimy to wszystko we dwoje Wciąż nie wiem, ile czasu na tym świecie pozostało mi Czy spędzę z tobą długie lata czy też tylko kilka chwil? Czy zgaśnie ogień, który łączy nas? Czy zawsze będziesz przy mym boku stać? Tak bardzo chcę poznać odpowiedź Lecz ciepło twego głosu Rozwiewa wątpliwości I nagle, w jakiś sposób W mym sercu już nie gości strach Przed nami wciąż jest kwiecisty mur Gdzie każdym kwiatem jest nasze małe marzenie Każdy z nich zawiera w sobie cząstkę nas Chcę, by się piął, by wysoko rósł Lecz czy oddzieli nas czy przybliży do siebie? To pytanie wciąż budziło we mnie strach Zrozumiałam jednak, że nie mogę przed nim wiecznie stać W końcu w oczach twoich jest cały mój wielki świat

To właśnie ty przysłoniłaś nasz świat I to na tobie tak zależy dziś nam Czy zgodzisz się Julią cię zwać? Hej!