#killahp

Παύλο,όταν έμαθα για εσένα και για τη δολοφονία σου,είπα πως ο κόσμος θα ξυπνήσει.Πως ήσουν η θυσία,για να αρχίζει ο κόσμος να αλλάζει.Σήμερα,5 χρόνια αργότερα,με πονάει πολύ που παραδέχομαι πως έκανα λάθος.Μέσα από τις δηλώσεις σου,τους στίχους σου και τις δράσεις σου,κατάλαβα πόσο πολύ ήθελες να αφήσεις το λιθαράκι σου σε αυτή τη γη.Πόσο επιζητούσες την αλλαγή.Χωρίς βία,χωρίς πολλά πολλά.Μόνο με τον λόγο σου.Θυμάμαι τη μικρότερη έκδοση του εαυτού μου να ρίχνει κατάρες σε κάθε φασίστα και σε κάθε αστυνομικό σε αυτή τη γη.Έχω μεγαλώσει πια.Δεν πρόκειται να ευχηθώ θάνατο σε καμία Χρυσή Αύγη και σε κανένα μπάτσο.Ο λόγος είναι πολύ απλός. Στη δική σου θέση μπορεί να ήταν ένας φασίστας που τον σκότωνε ένας αναρχικός.Μάνα και φίλοι θα τον κλαίγανε κι εκείνον.Η ζωή τους δεν θα ήταν ποτέ ξανά ίδια,όπως και πολλών δικών σου ανθρώπων.Για όλα αυτά δεν φταίνε οι πολιτικές τους ιδέες,παρά μόνο η αμάθεια και ο φανατισμός τους.Η έλλειψη παιδείας φταίει που μερικοί άνθρωποι φανατίζονται τόσο με τα πιστεύω τους,που φτάνουν σε δολοφονία.Λυπάμαι πολύ που ο δικός σου δολοφόνος αποφυλακίστηκε 30 μήνες αφού σε μαχαίρωνε με τόσο μίσος εκείνο το αιματηρό βράδυ.Το μόνο που μπορώ σχεδόν να σου υποσχεθώ,είναι πως οι άνθρωποι που φώναζαν στη μάνα σου,μέσα στο δικαστήριο,λίγες μέρες αφού έχασε το ίδιο της το σπλάχνο,"Που είναι τώρα ο Παύλος σου;" θα τιμωρηθούν.Είτε υπάρχει Θεός,είτε όχι. Καρδιά μου όμορφη,πέθανες επειδή αρνήθηκες να φοβηθείς και αυτό από μόνο του είναι τρομερά σπουδαίο.Να ξέρεις πως τα τραγούδια σου,με συντροφεύουν πάντα,μερικά δύσκολα βράδια που δε βρίσκω νόημα πουθενά.Ευχαριστώ Killah

Παυλάρα μου...

Κάθε χρόνο πονάει αυτή η μέρα ρε γαμώτο. Δε πρόλαβα να σε γνωρίσω, αλλά τα έφερε έτσι αυτή η ρημαδα ζωή που γνώρισα τους ανθρώπους σου. Και μέσα απ' αυτούς γνώρισα τι άνθρωπος ήσουν κι εσύ.

Από τον Θανάση, που στέκεται στην κύρια Μάγδα σαν δεύτερο παιδί της, μπας και της λείπεις λίγο λιγότερο. Απ' τον Θάνα που κάθε χρόνο ανάβει ένα στην υγειά σου. Απ' τον Χρήστο που έπρεπε να πίνει ένα καράβι αλκοόλ την εβδομάδα για να χωνέψει αυτό που έγινε. Απ' τον Δημάρα που πάνω που έκοψε ξεκίνησε ξανά. Κι ελπίζω ότι θα τα λέτε εκεί πάνω παρεούλα πιο συχνά. Απ' τον Νίκο που έχει την φωτογραφία σας στο δωμάτιο/στούντιο στο σπίτι του, να ακούς πάντα πρώτος τα καινούργια του τραγούδια. Να ξερες πόσο στεναχωριεται που δεν πρόλαβες να γνωρίσεις το παιδάκι του...