Herks çok farklıdır belki gördüğümüz hissediğimiz duygular bize aynı gibi gelebilir ama ben buna inanmıyorum "herkes geceyi yaşar ama herkezsin karanlığı farklıdır". Bu özgür bir sayfa herkes isteği ön görüyü yazabilir. Bana söyleyin nasıl hissettiğinizi nasıl bir hikayeniz olduğunu, seni asla yadırgayacak bir insan yok!! bunu okuyanlar eğer size uymuyorsa buradan hemen çıkabilirsiniz. Nasıl olduğun, ne yaptığın ırkın, çinsiyetin, önemli değil!! amacım sizlere umut ve farklı bakış açıları kazandırmakta yardımcı olmak, ama aynı şeyleri sizlerdende debekliyorum birbirimize destek çıkalım aklın yolu birdir çünkü sadece bu tarz şeyleri düşünenler beni daha iyi anlayacak bu yazdığımı fakat hepinizin anlaması saçmalık olur demi hshdhdj yani hepimiz frklıyız sonuçta neyse. Herkesin bir rabirenti vardır bizimde keşf edilmemiş öyle duygular öyle hikayeleriniz olduğunu düşünüyorum. yaa hiç çıkamadığınız duygu durumları var mı? "bazen kendimi bi anda bir olayın içinde buluyorum ve ne hissedeceğimi nasıl davranacagımı bilemiyorum ve o an o duygular o kadar karışıyor ki sanki yeni bir duygu gibi çok garip değil mi bu?" sizde hiç çözemediğiniz duygular yaşadanız mı? yada hiç tatmadığını ilk defa ruhunuzun yattığı hissetti duyguları fark ettiniz mi? . Kendimi konudan konuya atlıyormuşum gibi hissettim ama siz beni anlarsınız ya hjdjdjd (buraya kadar okuyup bana katlandıysan teşekkür ederim.😂🙈)

ATTIĞIM RESİM SİZE NE DÜŞÜNDÜRDÜ ? MERAK EDİYORUM ÇÜNKÜ HEPİNİZ FARKLISINI FARKLI GÖRÜŞ AÇILARINIZI YORUMLARA BEKLİYORUM

Bazen rüzgarın sesiyle uyanırım. Sanki dünyanın derinliklerinden gelen bir fısıltı gibidir. O anlarda, içimde bir şeyler harekete geçer. Düşüncelerimin derinliklerine çekilirim, rüzgarın taşıdığı sırları anlamaya çalışırım. Her esinti, bana bilinmeyen bir hikaye anlatır.

Doğa, insanın en eski dostudur. O rüzgar, zamanın kendisidir belki de. Geçmişin gölgeleri, geleceğin umutları o serin rüzgarın içinde bir yerlerde saklıdır. O anlarda bir şey fark ederim: Aslında ne arıyorsam, hep etrafımda, bir fısıltı uzaklığında. Sessizliği dinlemeyi öğrenenler, rüzgarın fısıldadığı sırları duyabilirler.

Yalnızlık ve dinginlik içinde, rüzgarla beraber kendimi arıyorum. Ve her arayışta, biraz daha yaklaşıyorum özümde saklı olana...

Anlamak, aslında ne kadar da ağır bir kelimedir.

Neyi anlamak? Kimi anlamak? Kimin anlamaması? Kimin anlayamamak? Ve bunun gibi daha birçok soru...

Anlamak; zaman ile eş değerli oluyor. Pişmanlık denilen şey ise tam bu arada doğar. Pişman olmamak için her neyden pişman olmak istemiyorsanız o şeyin zamanında anlamını ve değerini yüklememiz gerekiyor.

Tabii ki şunu unutmamak lazım! Başta kendini anlayamazsan, başta kendine değer vermezsen ve bunun sonucunda yaptıklarından pişman olursan senin değer verdiğin şeyin nasıl seni anlamasını, sana değer vermesini bekleyebilirsin ki?

Sen kendin ol. Bırak kendinden emin olduktan sonra seni anlamayan, sana değer vermeyen vermesin zaten böyle bir durumda kaybeden sen olmazsın ama bunu yapamazsan her şeyden önce sen, kendini kaybedersin.