#icdokme

Kalbim çok acıyor. Ağlayamıyorum da ama çok acıyor. Sadece arkadaş olmak istemiştim. Onun hakkında demedigini bırakmayan biriyle arkadasken neden benimle arkadaş olmadı neden yani ? Bu çok kalbimi kırıyor. Onun için çok cabaladigim halde neden ? Çok çabaladım ya görmedi belki sorun değil ama neden kandırdın o zaman neden yani . Geçmiş gibi davranmaktan da yoruldum . Geçmedi işte geçmiyor hiç . Herkese geçmiş gibi gülerek anlatıyorum ama geçmedi . Bana yaptığın şeyler , söylediğin yalanlar , sonra da yalandı demen mesela hiç geçmedi geçmeyecek de . Anladım ama seni de anladım . Anlamış olmam kırgınlığımı azaltsaydı keşke. Keşke acım azıcık da olsa dinseydi . Kalbim o kadar kırıkki bağırarak ağlamak istiyorum. O günde bunu istemiştim ama sadece gülüp zaten yalan olduğunu biliyordum dedim . Ama canım çok yandığı halde gülmeyi de bana sen öğrettin. Neden öğrettinki bunu ne gerek vardı zaten hep canım yanıyordu . Zaten hep acı içindeydim. Ruhsuz olmayı öğrenmiştim ama gerek yoktu acı içindeyken gülmeye. Şimdi aylar geçtiği halde fotoğrafını gördüğüm için bu kadar üzülmem normal mi ? Canım yanıyor işte . Anlardım istemiyorum deseydin anlardım ki. Üzülürüm diye soyleyemedigini söyledin keşke uzulseydim . Böyle güvenimi kırman... Asla okumayacagini , okusan bile umursamayacagini da biliyorum . Keşke azıcık umursasaydin beni . Asla okumayacak bir insana içimi döküyorum resmen . Affedemiyorum seni belki de bu yüzden bu acı. Asla affedemiyorum . Affetmeyecegim . Affetmek istiyorum. Affedemiyorum seni ....