#huijer

ik zit en wacht op de woorden die niet altijd vanzelf komen jouw herinnering blijft echter als een waterval  mij verkwikken de jaren draaien door en door vergeten wil en wordt jij niet dankzij de woorden die jij reikt door ons jouw hemel te openen Denkend aan Danny Huijer | † 18 september 1994

ik hef het glas

als een glas van eerste klas beaujolais primeur liet wat wij samen deden zich destijds proeven in de jaren sedertdien werd de smaak intenser in de afdronk van alle herinnering aan die jaren bladerend nu door de geschiedenis van ons leven proef ik het palet van de vele geuren en kleuren die zich in mijn handen door het glas walsen laten als ik drink op wat die nalatenschap mij vieren…

altijd om mij heen

altijd om mij heen voel ik jouw warmte zo dichtbij ben jij in afwezige aanwezigheid mijn ogen verbeelden in gedachten jouw gezicht van toen je hier was naar het hier en nu ik beleef steeds de tijd van de momenten samen die opgeborgen in mijn hart jou in mij altijd leven laten in alles wat ik doe en laat als schild van bescherming hoor ik steeds jouw stem die in mij de ridder moedigt

Denke…

onze hoofden harten en levens waarin jij altijd aanwezig bent omarmen jou warm elke dag met een liefhebbende lach

liever zouden wij de tijd herscheppen door jouw ster aan het firmament terug naar hier te verhuizen zodat wij thuis zijn bij elkaar

Denkend aan Danny Huijer | † 18 september 1994

geen afscheidswoorden waren er geen tijd om “tot ziens” te zeggen weg was je voor wij het wisten en nog weet niemand waarom

als tranen een trap konden bouwen of herinneringen mij een weg dan zou ik naar de hemel lopen om direct jou terug te halen

ons hart pijnt nog van verdriet dat in stilte tranen stromen doet want elke dag meer dan toen ben jij ins ons hart en weten

toch zijn het de…