#hinayang

Last blog ko, Feb24, 2014, sinabi ko na napanaginipan ko si Raymond Abracosa (Abra for short) gabi ng Feb23, na magkikita daw kami...

Feb24 din na yun, pumunta yung kapatid ko sa Robinsons Malolos kasi nga daw may panonoorin daw silang mga artista dun at pinapapunta nga ako dun. De wapakels ako nung una, kasi di ko naman bet yung mga artista na sinasabi nya na nandun daw. At syempre may pasok rin ako nun sa school kaya di rin naman ako makakapunta nun sa Robinsons Malolos at inaayos pa namin yung research report at product proposal namin nun sa english.

Kinagabihan, nag-experiment kami sa physics, at inabot kami ng mga 8:10pm sa school. Paglabas ko ng room namin, tiningnan ko yung phone ko, at may text saken yung kapatid ko. Ang sabi sa text...

"Nandito si Abra"

Pagkabasa ko nun. Nanlumo ako sa sarili ko. Nagkatotoo yung panaginip ko agad-agad pero di natupad yung makikita ko sya kasi nga dahil sa lecheng experiment yan. Takte, sa sobrang panghihinayang ko, napaiyak ako bigla na may nagwawala pa ko. :(

Palabas ng campus, wala na ko halos sa sarili ko, hangga't sa nakasakay ako ng bus. Nakatulala lang ako. At nang nakauwi na ko sa bahay namin, pumasok ako ng kwarto at iniiyak na lang ang lahat. Daig ko pa ang nabrokenhearted na totoong totoo. :(

Ang galing nuh? Nagkatotoo yung panaginip ko na mapapdpad nga sya dito sa lugar namin pero di ko man lang sya napuntahan. Sayang yung pagkakataon. Maghihintay na lang ulit ako. :(

Nakakapanghinayang talaga, pero sa tingin ko nga, ayaw pa ng tadhana na magkita kami. Di pa nga siguro ito ang tamang panahon.

Ngayon lang ako nagkaganito sa tao na kailanman di ako magagawang mahalin. Sino ba naman ako? E ordinaryong tao lang naman ako. Lubos ko syang hinahangaan. Pero hanggang pantasya na nga lang talaga ako.

Dear A,

Bakit ngayon mo lang sinabi na seryoso ka sa nararamdaman mo sakin dati?   Nakakainis ka.   Alam mo ba na crush na crush kita noon?   Syet ka.  Tapos ngayon may lakas kang magsabi kung kelan may shota ka na?  Tapos ang shota mo pa ay si J?