#hepsine

View On WordPress

utanıp sıkılmadan  gözlerimin içine bakarak niye gülmüyorsun  niye neşelenmiyorsun  her daim üzgünsün diyorlar  beni de kendilerine benzetmek istiyorlar  yaşantımda asla yeri olmayan  ve benimde özellikle felsefemde yer vermediğim yapaylıkları  şiar edinmemi telkin ediyorlar  dünya nimetlerinin tamamını da verseler  dediklerini yapmayacağımı bildikleri halde  hayasızca ha bire çeşitli şekillerde  mevcut düzende çok rövaşta olan yapmacıklığa  yapaylığa davet ediyorlar  sanki akıllarını ekmek peynirle yemişler  sanki hiç ölmeyecekler  sanki bu riyakarlıkların hesabını vermeyecekler  sanki ebedi dünyada da el üstünde tutulacaklarmış gibi  yazık yazık hem de çok yazık  oysa en tehlikeli insan göründüğü gibi olmayan  olduğu gibi görünmeyen değil midir  hem yalancının mumu yatsıya kadar yanar  niye bu kadar küçülüyor insan?  oysa insan  canlı mahlukatın en şereflisi en değerlisi değil mi  yazıklar olsun yapaylık atına binip  dolu dizgin dört nala gidene  yazıklar olsun  samimi insanları dışlayanlara  mizanın önündeki hal ve ahvallerini hiç mi tasavvur etmiyorlar  cehennem zebanilerinden hiç mi korkmuyorlar  kıldan ince kılıçtan keskin  sırat köprünsen nasıl geçeriz diye kaygılanmıyorlar  güneşin beyinleri fokur fokur kaynattığı o uçsuz bucaksız meydanlardaki naçarlığın tarifi mümkün olmayan sıkıntıları  niye akıllarına getirmiyorlar  yazıklar olsun  menfeati için insanları aldatanlara  içi dışı bir olanları hor ve hakir görenlere  yazıklar olsun  ehiller varken işi ehil omayanlara verenlere  er veya geç bu fani dünyadaki misafirliğin biteceğini düşünmeyene  kabrini cennet bahçelerinden bir bahçe değilde  cehennem çukurlarından bir çukur edene  yazıklar olsun  ben gibi insanlarla uğraşanlara  helal aşım ekmeğimle alay edenlere  asrın en bulaşıcı hastalığı olmuş yapaylık ve riyakarlık  ufkum daralıyor basiretime kelepçe vuruluyor  gönül bahçemdeki muhammedi güllerimi sulayan berrak sularımı bulandırıyorlar  koyun postuna bürünerek dünya malı biriktiriyorlar  hayrını görmeyeceklerini bildikler halde  şeref ve haysiyetsizliklerine hala devam ediyorlar  yazıklar olsun  hemde milyonlarca kez yazıklar olsun  ben hayatımdan şikayetçi değilim  tam aksine çok mutluyum  hatta bazen kuş misali mutluluktan uçasım gelir  önemli olan da mutlulukların içinin dolu olanı değil mi  önemli olan ebediyete aziz olarak gitmek değil mi  önemli olan uzaktan da olsa yaradanın nur cemalini temaşa etmek değil mi  ve önemli olan habibullah ile komşu olmak değil mi  benim çizgim belli  bende riyaklık yapaylık ve yapmacıklık olmadı  ve bu can bu tende konuk oldukça da olmayacak  sevenlerime ve bu yolun yolcularına sözüm var  önemle duyurulur.