#grimaldi lines

Al via la 49esima edizione del Giffoni Film Festival, il direttore Gubitosi: “Oggi lo Stato è qui con noi” L’assessore Matera: “Giffoni dà forza alla Regione Campania”

“Lo Stato è qui con noi oggi”. Questo il saluto del direttore Claudio Gubitosi in occasione della cerimonia di inaugurazione della 49esima edizione di Giffoni. Ad assistere alla festa della creatività che da quasi 50 anni il Festival rappresenta nel mondo, l’assessore regionale al Turismo, Corrado Matera, il vicesindaco di Salerno Eva Avossa, il sindaco di Giffoni Valle Piana, Antonio Giuliano, i…

Sardenya: opinions i dades pràctiques

(Entrada publicada originalment en castellà el 17 d’agost de 2013). Aquestes vacances hem estat a Sardenya, la segona illa més gran del Mediterrani després de Sicília i de la qual havíem escoltat, i llegit, meravelles abans d’anar-hi. Aquesta és una primera entrada amb les nostres opinions i algunes dades pràctiques: aquelles coses que a mi m’hagués agradat trobar a la xarxa quan planificaba…

La nave dei libri per Barcellona. Leggere: tutti tra le rose

Dal 21 al 24 aprile la Nave dei libri per Barcellona. Civitavecchia-Porto Torres-Barcellona (A/R). Per partecipare a Barcellona alla Festa di San Giorgio, i libri e le rose organizzata dal mensile Leggere: tutti.

Oltre 3000 amanti della lettura hanno già partecipato nelle otto precedenti edizioni alla minicrociera letteraria organizzata dal mensile Leggere: tutti in collaborazione con Grimaldi…

Now

After

Op 8 oktober nog even gezwommen en ingepakt. Met de fiets naar Patras. Daar ingescheept voor de overtocht naar Brindisi. Om 5 uur ‘s middags vertrokken. Toen we wakker werden kwam de zon net op en voeren we voor de kust van de hak van Italië. Brindisi zag er weinig uitnodigend uit vanaf de boot, veel industrie en hoogbouw. Daarom vanaf de boot snel naar het station gefietst en de trein genomen naar Monopoli. Vandaar gefietst naar Polognano a mare, met een volledig gerestaureerde oude stad gebouwd op rotsen aan de zee met daaronder door het water uitgesleten grotten. Een echte touristische trekpleister bleek. Niet helemaal ons ding, maar weer wel gezwommen in een inham bij de grotten. Na 2 nachten doorgefietst naar Bari. Voor een deel over fietspaden tot onze grote verbazing en overal op het land verspreid staande trulli. 

Bari was een echte verrassing, heel sfeervolle oude stad met zware stadsmuren en burcht. Alle hotels waren volgeboekt, maar Joke vond met haar smartphone een B&B in de oude stad, waar we nog terecht konden. Mooie avond met een begrafenis in de grote kerk in de oude stad en een biodynamisch restaurant gevonden waar we heerlijk hebben gegeten, groenten in plaats van weer eens pizza. De volgende dag ontbijt op het dakterras met andere gasten uit Duitsland en VS. Toch besloten om meteen de oversteek te maken richting Rome en Civitavecchia voor de boot naar Spanje. Met onze fietsen kunnen we alleen reizen met regionale treinen, dus dat betekent een reis over Taranto, Napels, Rome en dan naar Civitavecchia over 2 dagen. In Taranto besluiten we om een tussenstop te maken in Salerno, waar we tegen de avond aankomen. Joke had in de trein al weer een B&B geregeld voor de nacht. ‘s Avonds nog even naar zee gelopen, vieze stad met ongure types rechtstreeks uit mafiafilms. Toen we onze fietsen in de hal van de flat waar de B&B was wilden stallen werden we meteen gewaarschuwd dat ze zo gestolen konden worden. Uiteindelijk hebben we de fietsen in de B&B kunnen stallen. Voor het eerst dat we ons niet helemaal veilig voelden. Geen plek om langer te blijven. Vanuit Salerno was er een bootverbinding met Valencia, maar die bleek alleen vracht te vervoeren. Dus maar weer in de trein, eerst naar Napels, vervolgens naar Rome en vandaar naar Civitavecchia. De halte voor Civitavecchia uitgestapt en in de opkomende schemering nog even een stuk gefietst. Even voor Civitavecchia spotte Joke een mooi gelegen hotel aan zee. In het hotel logeerden een kleine honderd spaanse kinderen voor een surfseminar. Heel druk en gezellig en stipt om 10 uur was alles stil. Prachtig uitzicht over de Tyreense zee.

De volgende dag naar Civitavecchia, waar de boot naar Barcelona zou vertrekken om een uur of tien ‘s avonds. De dag stukgeslagen in Civitavecchia langs de boulevard. Op zee zagen we overal zeilen, maar het duurde even voor we beseften dat dat de surfers uit ons hotel waren die wedstrijden aan het zeilen waren. Toen het donker werd de ingang van de pier opgezocht waar we lang moesten wachten, omdat de boot vertraagd was. Ons verbaasd over één van de vrouwelijke douanes met zwaar opgespoten lippen en nog wat andere verbouwingen aan haar gezicht. Het was ons al eerder opgevallen dat veel Italiaanse vrouwen, ook op tv, geacht worden zich overdadig sexy, of wat daar voor doorgaat, moeten neerzetten. 

Langzamerhand verzamelden zich steeds meer mensen om in te schepen, een Duits gezin met 3 jonge kinderen, Spanjaarden en Italianen. Vlak voordat de deuren voor de douanecontrole opengingen kwamen twee jonge spaanse vrouwen aan met een batterij koffers die ze pontificaal voor de nog gesloten deuren stalden, alsof er verder nog niemand stond. Toen de deuren opengingen ging Joke ze gedecideerd voor, “we were here first”, waar ze niet van terug hadden.

Nog wat gegeten aan boord van de boot en daarna gaan slapen in onze hut. De volgende ochtend de hele dag geen land of boot te bekennen tot het einde van de middag de kustlijn van Spanje zichtbaar werd. Op de boot geen enkel internetbereik, dus niemand met smartphone in de weer. Die kwamen met het zicht op de haven van Barcelona weer allemaal tevoorschijn. Joke regelde op de boot alweer een hotel bij de Ramblas. Vanaf de boot was het een 15 minuten fietsen, de veerhaven ligt vlak bij het centrum. Na het inchecken nog even over de Ramblas gelopen en onze eerste paella gegeten.