#giderim

Alıştım artık yalnızlığa.

🎵ŞAFAK TÜRKÜSÜ 🎵

Beni burada arama

Arama anne

Kapıda adımı

Adımı sorma

Saçlarına yıldız düşmüş

Koparma anne ağlama

Kaç zamandır yüzüm traşlı

Gözlerim şafak bekledim

Uzarken ellerim kulağım kirişte

Ölümü özledim anne

Yaşamak isterken delice

Ah.... verebilseydim keşke

Yüreği avucunda koşan

Her bir anneye

Tepeden tırnağa oğula

Ve kıza kesmiş

Bir ülkeye armağan

Düşlerimle sınırsız

Diretmişliğimle genç

Şaşkınlığımla çocuk devrederken sırdaşıma

Usulca açıverdi yanağımda tomurcuk

Pir Sultanı düşün anne,Şeyh Bedrettin'i

Börklüce'yi Torlak Kemal'i insanları düşün anne

Düşün ki yüreğin sallansın

Düşin ki o an güneşli güzel günlere inanan

Mutlu bir Yusuf'cuk havalansın

Yani benim güzel annem

Alaşafağın da ülkemin yıldız uçurmak varken

Oturup yıldızlar içinde kendi buruk kanımı içtim

Ne garip duygu şu ölmek

Öptüğüm kızlar geliyor aklıma

Bir açıklaması vardır elbet

Giderken dar ağacına

Geride masa üstünde boynu bükük kaldı kağıt kalem

Bagışla beni güzel annem

Oğul tadında bir mektup yazamadım diye

Kızma bana

Elleri değsin istemedim

Gözleri değsin istemedim

Ağlayıp kokluyacaktın belki bir ömür taşıyacaktın koynunda

Yaşamak ağrısı asıldı boynumda

Oysa türkü tadında yaşamak isterdim

Ölmek ne garip şey anne

Bayram kartlarının tutsaklığından aşırıp bayramı

Sedef kakmalı bir kutu içinde

Vermek isterdim çocukların eline

Sonra benim güzel annem

Damdan düşer gibi vurulmak isterdim bir kıza

Gecenin kıyısında durmuşum

Kefenin cebi yok koynuma yıldız doldurmuşum

Koşun çocuklar koşun

Sabah üstüme üstüme geliyor

Kısacası güzel annem

Bir çiçeği düşünürken ürpermek yok

Gülmek ümit etmek özlemek

Yada mektup beklemek

Gözleri yatırıp ıraklara

Ölmek ne garip şey anne

Artık duvarları kanatırcasına tırnağımla

Şaşkın umutlu şiirler yazamayacağım

Mutlak bir inançla gözlerimi tavana çakamayacağım

Baba olamayacağım örneğin

Toprak olmak ne garip şey anne

Uçurumlar ki sende büyür

Dağdır ki sende göçer

Ben bayrak derim çiçek derim

Çam diplerine açmış kanatlarını kozalak derim

Gül yanaklı çocuğa benzer

Yine de oğlunu yitirmek

Ne garip şey anne

Her kavgada ölen benim

Bayrak tutan çarpışan her kadın

Toprağı tırnaklayarak doğurur beni

Özlem benim, kavga benim, aşk benim

Bekle beni anne

Bir sabah çıka gelirim

Bir sabah anne bir sabah

Acını süpürmek için açtığında kapını

Adı başka sesi başka nice yaşıtım

Koynunda çiçekler

Çiçeller içinde bir ülke getirirler...

Söz: Nevzat Çelik

Müzik: Ahmet Kaya