#fil40

Hindi pangmasa, bakya, jologs, pampalengke, pangkalye, o pangshowbiz lamang ang Wikang Filipino

Ang Filipino ay isang lehitimo na wika. Ibig sabihin, ito’y ginagamit sa iba’t ibang konteksto. Ito’y ginagamit sa araw-araw na pamumuhay, ngunit hindi ito limitado sa mga kaswal na pangyayari. Ginagamit ang Filipino sa mga opisyal na anunsyo. Ginagamit ito sa mga pang-akademikong usapin o sulatin. Hindi naman eksklusibo ang paggamit ng Filipino.

Hindi porket Filipino ang iyong gamit sa pagbili sa isang sari-sari store ay hindi mo na pwedeng gamitin ito sa pakikipagtalastasan sa mga kumplikadong usapin.

Ang maaaring rason kung bakit may ganitong imahe ang Wikang Filipino (sa mga Filipino) ay dahil ang colonial mentality ay talamak sa ating lipunan. Ang Wikang Ingles ay pinaghihinalaang mas mataas kaysa sa Filipino. Itong klaseng pag-iisip ay kailangan natin matanggal.

Ang Wikang Filipino ay isang magandang wika, at bilang mga Filipino ay responsibilidad natin na mapabuti ang reputasyon ng ating sariling wika sa ating kapwa-Filipino.

Ang Wikang Filipino ay Wika ng Akademya sa loob at labas ng bansa. Kung gayon, ay wikang intelektwal

Ang Wikang Filipino ay hindi lamang inaaral sa loob ng Pilipinas. May mga dayuhan na unibersidad na nag-aalok ng mga kurso sa wikang Filipino. Ang mga bansang ito ay Russia, Switzerland, at Germany.

Ito’y tunay na nakakatuwa dahil makikita natin na ang ating sariling wika ay pumukaw ng interes ng mga banyaga. Ang ehemplong ito ay sumusuporta sa nakaraang pahayag, na ang Wikang Filipino ay hindi lamang pangmasa, bakya, jologs, etc., kundi ito’y wikang intelektwal din.

Maaaring nakakagulat ito sa mga Filipino, na ang ating wika ay mahigpit na pinag-aaralan ng mga banyaga, ngunit kung titignan natin, ang Pilipinas at ang Wikang Filipino ay mayaman sa kultura.

Isa sa mga rason sa pag-aaral ng banyagang wika, bukod sa pang-aliw sa mga katutubong nagsasalita, ay ang mas malalim na pag-unawa sa kasaysayan at kultura nito.

Bilang mga Filipino, kailangan natin makita ang kagandahan ng sarili nating Wika. Isang mabisang paraan upang mamulat sa ganitong pag-iisip ay ang tumingin mula sa ibang perspektibo. Kung gaano ka ka-interesado sa anime, k-pop, hollywood movies, ganoon ka-interesado ang mga banyaga sa ating kultura at wika.

Bilang konklusyon, tayo mismong mga Filipino ang dapat i-tuloy ang pagyaman sa ating sariling wika. Dapat nating ipagmalaki ang ating kultura na kinikilala ng mga banyaga. Patuloy nating ipaalam sa ating mga kapwa-Filipino at sa buong mundo na ang wikang Filipino ay maganda, malakas, at sopistikado.

"Wika ko!"

Sabi nila lumaya na tayo sa kolonisasyon. Ilang dekada na ang lumipas nang tuluyan tayong makawala sa kadenang iginapos satin ng mga dayuhan. Tatlong lahi ang gumahasa sa ating bayan— iniwanan ng bakas ang ating kultura, tradisyon, isipan at pati na ang wika. 

Lumaya na nga, ngunit bakit tila atin pang mas niyayakap ang iniwanan nilang bakas? Hindi ba dapat na natin itong kalimutan? Hindi ba’t panahon na upang pagyabungin ang siyang tunay na atin? 

Ilang daang taon tayong ginahasa, subalit ngayong kasalukuyan ay tila walang bahid ng pagtutol at paninindigan. Kaya't nais kong pakinggan niyo ang aking panawagan— buksan ang isipan at ipaglaban ang dangal ng ating sariling wika!

Sapagkat ang Wikang Filipino ay hindi wikang pangmasa, pampalengke, jologs, showbiz o pangkalye lamang—ito ay wikang intelektwal, wika ng akademya, ng karunungan at ng puso ng bawat Pilipino.

“Sa Bawat Bigkas”

(tulang pasalita ni: Cha)

“Lumaya na tayo!” yan ang hiyaw nila,

Lumipas na ang halos apat na siglong tanikala,

Natapos na ang panahon ng kadiliman,

Ngunit bakit sa bawat pagmulat ng mata, tila banyaga pa rin ang ating iniidolo?

Bakit tila sarili nating tinig, bigkas, at salita ay kinakahiya? 

tila hindi prayoridada ang wikang tunay na atin.

Talong lahi ang gumahasa sa ating bayan—

Espanyol, Ameriakano at Hapones.

Tatlong kamay ang humubog sa ating isipan

at sa huli, iniwan tayong bitbit ang mga tanong:

“Sino ka, Pilipino?”

Lumaya nga tayo—

Pero bakit bihag pa rin ang ating dila?

Bakit kapag Ingles, pinupuri at kay talino sa ating paningin,

Kapag Filipino, normal, pambiro at minsa'y tinatabunan ng hiya.

Bakit kapag wikang banyaga tila karunungan ang hatid?

Ngunit pagsariling atin parang kababaan ng uri?

Sa paaralan, wala sa limang daliri ang mga asignaturang nasa wikang Filipino,

Sa gobyerno at pamahalaan, lahat ay wikang ingles ang gamit,

Paano ito mauunawaan ng karamihan lalo na ng taumbayan?

Ngayong simula ng bagong henerasyon,

Ilang magulang ba ang ingles na ang ginagawang unang wika ng kanilang anak?

Ngunit teka---may ilan pa ring bumabangon!

May mga kabataang bumibigkas ng tula, gumagawa ng pelikula

Sumusulat ng sanaysay sa wikang nagmula sa dugo ng kanilang ninuno.

Sa bawat tula, pahina, bawat awitin,

muling nabubuhay ang ating dangal---

Ang wikang Filipino!

Sapagkat hindi ito wikang pangmasa lamang.

Hindi ito bakya, jologs, o pangkalye.

Ito ay wikang intelektwal,  wikang ng akademya,

wikang ng isip at puso ng bawat Pilipino.

Dito isinilang ang mga kaisipang kayang baguhin ang daigdig.

Dito isinisigaw ang pag-ibig sa bayan,  ang pag-asa sa bukas,

ang karapatang mamuhay nang may dangal.

Kaya’t buksan ang isipan—

huwag hayaang mamatay ang ating pagkakakilanlan.

Pagyabungin  ang wikang itinuro ng ating ina,

ang wikang unang lumabas sa ating mga labi.

 Sapagkat sa bawat titik ng Filipino,

sa bawat bigkas mo ng pantig,

may dugong umaagos,

may pusong tumitibok,

may bansang humihinga.

Kaya pakinggan  ang aking panawagan:

Ipagmalaki ang sariling wika,

sapagkat dito tayo tunay na malaya!

Tatalakayin natin na ang Wikang Filipino ay:

1. Hindi pangmasa, bakya, jologs, pampalengke, pangkalye, o pangshowbiz lamang ang Wikang Filipino.

Ang wikang Filipino ay palagi natin ginagamit tuwing nakikipag halubilo tayo sa iba’t ibang tao sa kadahilanan alam natin na ang wikang ito ay nauunawaan ng lahat at madaling ipahayag ang ating sarili. Kahit sinakupan tayo ng iba’t ibang bansa, nagkaroon tayo ng sariling pagkakakilanlan at wika, kung saan ito ay ang kumakatawan sa atin bilang mga Pilipino. Mapapansin na mas madali para sa mga Pilipino ibahagi ang kanilang mga saloobin o nararamdaman, kumpara sa wikang ingles. Ginagamit nga ang wikang Filipino sa pagbibigay ng importante na anusyo sa publiko at pagbabahagi ng mahalagang impormasyon tulad sa mga balita napapanood natin sa TV.

Ngunit karamihan sa iba ay mababa ang tingin sa ating wikang pambansa dahil sa tingin nila, ito ay pangmasa, bakya, jologs, pampalengke, pangkalye, o pangshowbiz lamang. Ang ganitong pag iisip ay produkto ng kolonyalismo o “colonial mentality” sa mga Filipino. Karagdagan ay iniisip nila na makakatanggap sila ng mga priyoridad kapag ginamit nila ito na makakapag bigay sa kanila ng mas nadaling pag-access sa mga serbisyo at iba pa; may pribilehiyo.

Kailangan natin baguhin ang gantong pag-iisip sa pamamagitan ng pagsisimula sa sarili natin. Maganda ang ating wika dahil malaya natin itong ginagamit sa iba’t ibang bagay at walang pagiging eksklusibo sa kasarian ito. Ang ating wika ay tinataglay ang ating kultura kaya bilang isang mamayanang Pilipino, kailangan nating tratuhin ito nang may mataas na pagpapahalaga dahil ito ang kumakatawan sa atin-ito ang nagpapaiba sa atin sa iba. Karagdagan, ito ay makahulugan sa ating kasaysayan, kaya dapat pinapahalagahan natin ito kasi dahil kay dating Pangulong Manuel Quezon ay nagkaroon tayo ng sariling wikang binibigkas.

2. Ang Wikang Filipino ay Wika ng Akademya sa loob at labas ng bansa. Kung gayon, ay wikang intelektwal

Kung akala natin ay ang Pilipinas lang ang nakakapag salita ng Filipino ay nagkakamali tayo. Ang wikang Filipino ay hindi limitado sa ating bansa dahil ang pambansang wika natin ay kahanga-hangang pinag-aaralan ng mga dayuhan sa iba’t ibang bansa tulad ng Rusya, Japan, Tsina, at iba pa. Nakakatuwang malaman mula sa bideo tungkol sa Wikang Filipino sa Panahon ng Internasyonal at Globalisasyon na may programa na Philippine Studies sa kanilang paaralan. Makikita natin na interesado ang mga dayuhan na pag-aralan ang ating wika at kultura, habang tayong Pilipino ay isinasatabi ito dahil tingin natin ay mababa ito. Sa katunayan, ang mga Pilipinong mananaliksik at mga guro ay naglaan ng maraming oras upang pag aralan at itaguyod ang paggamit ng wikang Filipino sa larangan ng edukasyon, politika, ekonomiya, at iba pa. Hindi natin dapat ipagwalang-bahala ang mga pagsisikap na kanilang ginawa upang mapabuti ang ating wika. Kailangan natin mahalin ang ating sariling wika at patuloy natin itaguyod ito. Kaya natin makipag sabayan sa ibang bansa dahil ang wikang FIlipino ay wikang intelektwal din. Bilang mga Pilipino, kailangan natin matuto at sanayin ang ating sarili sa pag sulat ng pormal gamit ang Filipino upang ipagtuloy natin makakamit na ang wikang filipino ay wikang intelektwal.

1. Hindi pangmasa, bakya, jologs, pampalengke, pangkalye, o pangshowbiz lamang ang Wikang Filipino

Madalas natin napapakinggan ang wikang Filipino bilang pang-araw-araw na wika kaya't ito ay naging isang wika na nauunawaan ng lahat. Bilang isang wika na nauunawaan ng lahat at wikang pambansa ng Pilipinas, aakalain na mataas rin ang kalagayan nito sa bansa. Subalit imbis na maganda ang katayuan ng wikang Filipino, ito ay naging isang wika na kapag ginamit ay tinitingnan nang mababa ng karamihan. Ito ay tinatrato na wIkang pangmasa, bakya, jologs, pampalengke, pangkalye o pangshowbiz lamang. Upang malaman natin ang rason kung bakit ito ang naging kalagayan ng wikang Filipino, kailangan natin tingnan ang kasaysayan ng Pilipinas.

Ang Pilipinas ay sinakop ng tatlong bansa bago ito nagkaroon ng kalayaan. Sa paglipas ng mga taong tayo'y nasakupan, nadebelop ang kolonyal ng kaisipan ng mga Pilipino na nagsasaad na ang dayuhan na bagay ay superyor. Dahil dito, umusbong ang wikang Ingles bilang isang wikang propesyonal at max eksklusibo kumpara sa wikang Filipino. Naging mataas ang pagtingin ng mga tao sa mga gumagamit ng wikang Ingles at naging mababa para sa wikang Filipino.

Subalit, para sa akin, ang wikang Filipino ay malayang at mas magandang gamitin para sa iba't ibang bagay. Ito ang ating wikang pambansa na dapat natin ipagmalaki sa lahat ng tao. Dahil ito ay isang wikang naunahan ng lahat, mas kapaki-pakinabang na gamitin ito. Ang wikang Filipino ay nagtataglay ng ating kultura ng ating mga ninuno kaya't dapat mataas ang pagtingin nito ng mga tao. Kaya't bilang isang Pilipino, kailangan natin ipagmalaki at tangkilikin ang paggamit ng wikang Filipino sa lahat ng bagay.

2. Ang Wikang Filipino ay Wika ng Akademya sa loob at labas ng bansa. Kung gayon, ay wikang intelektwal

Maaaring isipin ng karamihan na ang wikang Filipino ay ginagamit lamang sa Pilipinas dahil sa mababang pagtingin ng mga tao sa bansa. Ngunit, ang wikang Filipino ay hindi lamang ginagamit sa loob ng Pilipinas, ito ay ginagamit at natutunan ng mga dayuhan sa iba't ibang bansa tulad ng Russia, Switzerland at Germany. Ang pagkakaroon ng interes ng mga dayuhan sa wikang Filipino ay isang malaking bagay dahil sila ay naglalaan ng oras upang matutunan ang wika natin. Dapat natin tanggapin na maganda talaga ang wikang Filipino at hindi lamang isang wika na walang silbi. Dahil dito, dapat tingnan ng mga Pilipino ang wikang Filipino bilang Wika ng Akademya sa loob at labas ng bansa at bilang isang wikang intelektwal.

Sa mga nakaraang taon, maraming ginawang paraan ang mga iba't ibang tao na itaguyod ang paggamit ng wikang Filipino sa akademya, batas at iba pa. Ito ay kanilang ginamit sa iba't ibang pananaliksik at mga propesyonal na bagay. Dapat natin ipagpatuloy ang kanilang pagsisikap na tangkilikin ang wikang Filipino at patuloy na gamitin ang wikang ito.