#erwtas

Θυμάμαι τα μάτια σου να λάμπουν όταν κοιταζόμασταν στο δωμάτιο σου εκείνο το πρωινό,με ενα χαμόγελο έως τα αυτιά ήμασταν και χασκογελάγαμε με οποιαδήποτε χαζομάρα βλέπαμε στο κινητό.

Έλαμπες ,πρώτη φορά είδα άγγελο με τα μάτια μου αλήθεια και μετά φιλιόμασταν σαν να μην υπήρχε αύριο ,δεν μας ένοιαζε κανένας και τίποτα παρά μόνο εγώ και εσύ μαζί.

O,ti grafw toys peirazei

O,ti grafw mou tairiazei

Ti einai telika erwtas?

Einai oi petaloudes sto stomaxi?

Einai h eksarthsh pou niwtheis kathe fora pou den ton vlepeis kai sou leipei?

Einai oi fores pou koitazosaste xwris na peite kati?

Einai oi stigmes pou thes na ftiakseis mazi tou?

Einai to kardioxtupi otan ton vlepeis?

Μέσα στα ρυάκια χύνοντ’ οι πηγές

κι οι ωκεανοί με τα ποτάμια σμίγουν.

Στα ουράνια των ανέμων οι πνοές

η μια την άλλη αόρατες τυλίγουν.

Και τίποτα δε ζει στη μοναξιά.

Νόμος θεϊκός κάθε ύπαρξη του κόσμου

τη ρίχνει σε μιας άλλης αγκαλιά:

– Αχ, έλα πια στην αγκαλιά μου, φως μου!

Τα όρη φιλούνε τον ψηλό τον ουρανό,

τα κύματα αγκαλιάζουν το ’να τ’ άλλο,

και κάθε λουλουδάκι δροσερό

στ’ αδέρφια του έρωτα σκορπά μεγάλο.

Του ήλιου το φως φιλεί τη γη θερμά,

φιλεί η σελήνη πέλαγα αφρισμένα…

– Αχ, τι αξίζουν όλα τούτα τα φιλιά

αν εσύ φως μου δε φιλείς εμένα;