iki yildir unutamadigim, kafamda busbuyuk yaptigim eski sevgilimin beni aramasiyla basladi hersey.
nerde oldugumu sorunca, tam da oldugu yerdeydim. goruselim dedi, tamam ama zamanim yok dedim. kabul etti.
is gorusmem oldugu icin cok kokos halimle merhaba dedim. merhaba dedi, opmedik. oturdum.
napiyosun, nediyosun konusmasindan sonra aklimi kurcalayan soruyu sordum : niye aramisti?
"arkadas kalabiliriz. seninle gorusemeyecek miyim?" dedigi anda en mal halimle patir patir herseyi anlattim. 2 yil icinde bir kere aramis, gorusmusuz ama sonra cat diye yine ortadan kaybolmus pasam.
anlattim, gunlerin nasil gectigini, onun hakkinda ne hissettigimi. "seni hayatimda hic bir yere koyamiyorum. ozluyorum, arayamiyorum. arayabilir miyim bilmiyorum. o kadar belirsiz. "
cevabi : "madem hislerin var, niye baskasiylaydin?" aci cekmeyi seviyorum, sana guvenmiyorum, o yuzden. hislerim de var mi bilmiyorum. kendi dunyamda sen yarattim, ama seninle ilgisi yokmus goruyorum.
Ama sonunda tam rahatladim sozluk, herseyi biliyor ya dunya yansa umrumda degil. Ben soyleyecegimi soyledim. Daha onceden yapaymisim ya bunu.
Ask bitmis.
