#eerstekerstdag

Hoe ik het toch voor elkaar krijg mezelf telkens zo vol te vreten ondanks het kleine pannetje, weet ik niet, maar ik vind het goddelijk.

Eerste kerstdag Mijn oma, 80 jaar, had ons uitgenodigd om bij haar te komen eten op eerste kerstdag. Nou ja, zij ons? We hadden ons als familie min of meer zelf uitgenodigd. Het was al zo’n tien jaar geleden en zeker leuk om weer eens te doen. We waren er om vier uur en kregen koffie met wat er bij. Rond vijf uur kwamen er allerlei verjaardagshapjes op tafel. Rond zes uur schoven we aan en kwam er als eerst een salade op tafel. Dit werd vervolgd met soep en toen het hoofdgerecht: beenham naturel, beenham Amerikaans gekruid, zelfgemaakte appelmoes, zelfgemaakte stoofperen, doperwten met wortels, salade en jus. En tot slot een dessert. U begrijpt dat ik die avond rollend naar huis kon.

Tweede kerstdag Het enorme diner van de dag ervoor isgoed en wel verteerd of we gaan alweer bunkeren bij de gourmet. We zaten met z’n drieën bij mij thuis. Een vriendin had haar gourmetstellen meegenomen en zei dat we dat eens moesten proberen. ‘Dat is zo leuk. Lekker traditioneel op zo’n spiritusbrandertje,’ vertelde ze me. Dat viel inderdaad wel in de smaak. Normaal steek ik de stekker van mijn elektrische gourmetstel in het stopcontact en bak er flink op los, maar dit heeft toch ook wel wat. Ik had verwacht dat het enorm zou stinken, maar dat is alleen bij het aansteken en het bakte als een gek.

Ik nam me voor om niet al te veel te eten. Wat ik zeg: nam me voor. Daarbij speelde de gedachte door mijn hoofd dat het maar één keer per jaar tweede kerstdag is en negeerde dat, natuurlijk. Op eerste kerstdag had ik al teveel gegeten en was bang dat toen we op de bank gingen zitten ik uit elkaar zou barsten. Maar dat viel mee.

Goed. Het vlees, stokbrood, de salades, sausjes, satésaus, drank en bakboter staan op tafel, m’n vriendin steekt de gourmetstellen aan en we zitten er klaar voor. Ik gooi wat boter in mijn pannetje. Van dat vloeibare, weet je wel, boter waarvan je je niet moet afvragen wat er nou eigenlijk exact in zit aan E-nummers en andere enge dingen. Ik pak een stuk vlees uit het bakje dat ik bij de Albert Heijn gekocht heb en gooi het in mijn pannetje met de inmiddels gesmolten boter. Het sudderde er lekker op los en dan ineens zag ik een steekvlam. Bleek het pitje van m’n vriendin haar gourmetstel niet in de fik te staan? De spiritus lekte over het hele gourmetstel en ik was even bang dat mijn huis zou affikken, maar dat ging goed. Mijn vriend, beheerst als hij is: gauw een doek er overheen en na een boel gesis en gepruttel is het vuur gedoofd. Een ander pitje erin en we kunnen verder.

Het was gezellig, en werd nog gezelliger.En hoewel het gourmetten volgens de verhalen is overgewaaid uit Azië was daar bij ons niks van te merken. Gewoon vlees. En veel. Geen gedoe. Ik vind het altijd leuk om in die pannetjes naast vlees ook eitjes te bakken, of kleine pannenkoeken. Die vul ik natuurlijk aan met enorm veel geraspte kaas, stukjes bosui, paprika en champignons. Dat moet je eens proberen. Het vlees wisselde van plaats in mijn pannetje en ondertussen vulde ik mijn maag aan met voldoende stokbrood met daarop eigengemaakte kruidenboter.

Derde kerstdag
 Gáán we weer. Gisteren nam ik me voor niet al teveel te eten. Nou, dat is weer niet gelukt en vandaag neem ik het me niet eens voor. Over vierde kerstdag wordt nooit gesproken en het is per jaar maar één keer derde kerstdag toch?