Dziś po raz pierwszy jechałam drezyną.

Gdyby ktoś nie miał pomysłu jak symbolicznie można zacząć wakacje, to podsuwamy mosińską propozycję (oczywiście oprócz marszu elgiebetow w Poznaniu!).

Wbrew pozorom drezyna cieszy nie tylko dzieci. Zaryzykowałabym nawet stwierdzenie, że to pewnego rodzaju ulga po korzystaniu z usług PKP...

Staniszczańska Kolej Drezynowa Jest pierwszą w województwie opolskim koleją drezynową. Rozpoczęła swoją działalność w 2021 roku oferując pięć drezyn napędzanych siłą nóg poprzez pedałowanie, mieszczących od 6 do 8 pasażerów. Trasa kolei liczy 6 km, ale właściciele planują ją wydłużyć. Trasa rozpoczyna się i kończy na stacji kolejowej w Staniszczach Wielkich. Drezyny poruszają się po zachowanym fragmencie linii kolejowej nr 175. Ten niegdyś istotny szlak kolejowy rozpoczynający się na posterunku odgałęźnym Kłodnica był szlakiem pierwszorzędnym. Na części trasy od Strzelec Opolskich do Kluczborka był zelektryfikowany. Obecnie ruch odbywa się tylko ze Strzelec Opolskich do Rozmierki. Na odcinku Strzelce Opolskie - Kluczbork wiele lat temu została zdjęta trakcja, torowisko zlikwidowana na odcinku Kłodnica - Strzelce Opolskie oraz Rozmierka - Staniszcze Wielkie. Od Fosowskiego do Kluczborka czynny jest tylko jeden tor a infrastruktura jest w złym stanie technicznym. W 2022 roku SKD otrzymała wyróżnienie podczas XIII edycji Opolskiej Regionalnej Organizacji Turystycznej na Najlepszy Produkt Turystyczny Województwa Opolskiego: https://kolonowskie.pl/10177/9591/colonnowska-2022.html

GAZ-12 ZIM powstał pod koniec lat 40-tych jako samochód dla urzędników niższego szczebla. Miał być czymś pomiędzy ZiS-em-110 przeznaczonym dla najwyższych rangą urzędników a GAZ-em M20 Pobieda, będącym najbardziej ekskluzywnym samochodem cywilnym w ZSRR w owym czasie.

Prace nad GAZ-em-12 ruszyły w 1948 roku a prototyp gotowy był w 1950 roku. Podobnie jak w przypadku innych radzieckich samochodów, także i tym razem nadwozie było inspirowane amerykańskimi samochodami z lat 30-tych i 40-tych.

GAZ-12 ZIM

ZIM (tak potocznie nazywane był te samochody) posiadał sześciocylindrowy silnik GAZ-12 o mocy 90 KM. Przy masie własnej 1940 kg i długości 5,5 m samochód mógł rozpędzić się do 120 km/h (przyśpieszenie od 0-80 km/h wynosiło 37 sekund, a zużycie paliwa przy prędkości 50-60 km/h wynosiło 15,5 l/100 KM).

W latach 1950-1959 zbudowano ponad 21 500 samochodów tego typu. Później ZIM-y zastąpiono samochodami GAZ-13 Czajka. Z czasem wycofywane z użycia samochody rządowe trafiały w ręce prywatne oraz do różnych przedsiębiorstw gdzie poddawano je licznym modyfikacjom.

Drezyna GAZ-12 ZIM

Przykładem takich modyfikacji są drezyny budowane na bazie ZIM-ów. Przebudowa polegała na przebudowie podwozia, przy zachowaniu oryginalnej karoserii. Ze względu na to, że przeróbek dokonywano w różnych warsztatach, każda z drezyn wyglądała inaczej.

Wiele ZIM-ów przerobiono również na taksówki. Warto dodać, że w latach 50-tych GAZ-12 ZIM był dostępny nie tylko dla funkcjonariuszy państwowych. Dysponując sumą 40 000 rubli mógł go nabyć każdy Rosjanin. Ze względu na wygórowaną cenę (Pobieda kosztowała 16 000 rubli) oraz wyraźne skojarzenie z partią, mało kto kupował te samochody.