mislukt verhaal, who cares
Er glijt een schaduw over de muur. Ik krimp in elkaar, niet komen,niet komen, zecht een stemmetje naast me. de muur is koud tegen mn rug aan. ik ril. amon pakt mn hand vast, ‘we moeten hier weg’. ik glij met mn hand langs de muur en voel de klink van de deur ‘als er iets gebeurt , is het ieder voor zich’ fluister ik in zn richting. ‘ik zie je buiten’ zecht hij, waarna ik de deur open gooi en amon langs me schiet. ik knipper met mn ogen tegen het felle licht. aan het eind van de gang staat een bewaker, versteent. de deur achter de bewaker staat op een kier, ik zie nog net de grijze staart van amon door de gang achter de deur schieten. ik kom langzijm overeind. mijn lichaam schokt terwijl ik transformeer. nu moet ik amon achterna.
