#devamet

O kadar yorgunum ve o kadar devam etmek zorundayım ki

Anlamam nedenini üzmüşler bebeğimi...

Kendini kusmak*

Bazen rüzgarın saçımı dağıtmasına, yağmurun yüzümü ıslatmasına, birilerinin kalbimi kırmasına izin veririm. Sonra: Saçımı toplarım. Şemsiyemi açarım. Kalbimi kapatırım. Hepsi bu.

Benim bu dünyadaki varlığım bile belli değil, yoksa ben varlığı bile olmayan biri miydim ? Yoksa herkesin gözünde ölü gibi birimiydim. Her insan bulanır, her insan uzun yokuşlar tırmanır, her insan düşüp kalkar. Ama ben bu sefer yokuş aşağıya tepe taklak düştüm. Tutanım yoktu, tutunacak dalım yoktu. Saatlerce yuvarlandım ben o yokuşta. Yokuşun bittiği yerde kocaman bir boşluk vardı. Hayallerim vardı, merak ettiğim duygular vardı. Hepsi birden bir gecede yok oldu. Dikkatlice tırmandım o yokuşu defalarca fakat her seferinde defalarca düştüm. Bıkmadım devam ettim, bıkmayacağım devam edeceğim...