#derubi

Czy pamiętasz, Nieobecna, te wszystkie piosenki spisane z myślą o Tobie?

Uśmiechałaś się, Nieobecna, a my, tuż za Tobą, wymrukiwaliśmy je sobie pod nosem, by nie zbudzić sąsiadów.

Czy pamiętasz, Nieobecna, te wszystkie piosenki, które próbowały Cię zatrzymać? Zawsze dzielił Cię, Nieobecna, choćby paznokieć od naszych pazurów (a ich dłonie kurczyły się we śnie, wyrywając Ci włosy). Czy pamiętasz, Nieobecna, te wszystkie piosenki? My nauczyliśmy się ich by heart.

(Tuż przed początkiem świata. Ewa siedzi zamyślona na boskim krześle. Przy boskim stoliku. Jest bosko. Nawet cienie jeszcze się nie rzucają. Patrzy znużona na czerwone Jabłko).

EWA: Przyznaję się skrycie, że mam nudne życie. (Boski krajobraz się czerwieni. Ewa zaczyna turlać czerwonym jabłkiem po boskim stole, śpiewając przy tym piosenkę). How does it feel? A-How does it feel, to be on your own, with no  direction home, like a complete unknown, just like a rolling stone? 

(Tuż przed końcem świata. Do Ewy dołączają się Fauna i Flora. Ptaszki śpiewają swe orgiastyczne piosenki, Szum drzew tworzy tło muzyczne. Bedroom music. Ewa trzyma w prawej dłoni jabłko, lewą zaś wystukuje rytm).

Och, Adamie Adamie, podsycam swe pożądanie. Wgryzłabym się w Twoją szyję, Wyzębiłabym ja żmiję.

(Boskie drzewo próchnieje. Zaczynają tańczyć cienie).

W tym wszystkim jest tylko nic, Tak się nie da, nie da żyć!

FAUNA, FLORA, CIENIE: Go to him now, he calls you, you can't refuse When you got nothing, you got nothing to lose You're invisible now, you got no secrets to conceal.

Wczoraj wyszeptałem cię w innych ramionach.

Deszcz wystukiwał na szybie rytm disco, a ja sobie szeptałem. Szeptałem, bo szklane zasłony nie zniosłyby tego lamentu.

Wyszeptałem cię w innych ramionach. Wypełniałaś swą torbę czerwoną bielizną, a deszcz wystukiwał na szybie rytm disco.

Dziś tańczę to sobie po ścieżkach wymazanych na brudnej szybie (nie widziałem tamtego świata od miesięcy).

Dziś tańczę to sobie chwiejnych krokiem. Do zimnego pokoju. Zesztywniałej pościeli. W rytmie disco.

Dnia smutnego, bez igraszek, na chodniku łeżał ptaszek.

Straszny jest ów los wróbelka - Biedak martwe ma skrzydełka, martwe nóżki i serduszko. Teraz brzuszki syci muszkom.

Bzyczą, syczą, jęczą muszki napełniając szare brzuszki. Pośród szarej chmurki much, słychać również żądła ruch -

Osa szuka cnej słodkości, Brzęcząc wokół ptasich kości; łapką skrobie go po dziobie, w chłodne oko patrzy sobie.

Zanim ptaszek z nieba spadł, drożdżóweczkę pyszną zjadł. Tylko osa słodycz czuje, Tylko osa weń króluje.