Wdzięczność jest dla mnie jak respirator. Nie daje życia, tylko je podtrzymuje. Oddycham, ale nie dlatego, że chcę. Życie nie jest czarne ani białe. Jest szare, pełne niedopowiedzeń, zawieszeń i zmęczenia. A ja staram się w tym wszystkim jakkolwiek odnaleźć.

🧠 : Wydaje się fajny może mu zaufamy?

Prawdopodobnie niestety nie będę nieidealne dopasowanym puzzelkiem z Tobą z którym stworzysz jedną całość bo to miejsce jest już zajęte. Ale postaram się dla ciebie po prostu być. Cała. Jako osobny puzzel ... ale cały Twój.

Sporo czasu zajęło mi postawienie muru obojętności i pogardy dla drugiego człowieka. Muru dzięki któremu byłabym w stanie nie przyzwyczajać do obecności drugiego człowieka. Odrzucam wszystkich od siebie tylko tym że nie daje się już wykorzystywać. Przez częściowy brak niektórych emocji, odczuć przychodziło mi to naprawdę łatwo. nie przywiązywałam się do nikogo.