#może

A świat, inni ludzie … Trzeba się do nich przyzwyczajać od nowa … Głucha niemoc pragnienia wibruje dotykam palcami ust zamykam oczy i wtedy wytryskują z nich róże … Spóźniona jestem w czasie i pogodzie gorący dzień zrzuca woalkę wtedy jaśnieje kocham szaleje … Zadręczam się jesteś blisko ? Czemu w takim razie widzę innych choć czuję tylko Ciebie ? Podtrzymuję dzień jak Helios przejeżdżam niebo od krańca do krańca tylko że często zostawiam me konie na obrazach … Wykuwam zazdrość z lodowatych gór gdyż boje się że mógłbyś mówić te same słowa tak samo innej … Sprzężenie napięcia spojrzenie i dotyk tak lekki jak westchnienie nie mogę nie myśleć o tym co mogłoby nam się przytrafić … Zagubiona w ulicach wąskich czerwonych oszukując i mijając siebie walczę o szczęście … Jechałam przez łąki mijając jeziora i to co było dookoła pełne było muzyki dlaczego mocno drżało me serce dlaczego mój miły nie zapominam Ciebie ?