#dansdans

Brecht, een sympathieke vroege cactusganger, weet goed uit te leggen waarom hij bij Dans Dans op de eerste rij wil gaan staan. “Vooral uit respect voor het gitaarspel van Bert Dockx, echt vakmanschap”, zegt Brecht. Door op dit vroege uur vooraan te gaan staan, wil hij deze ambachtsman ook een hart onder de riem steken, zegt hij er nog bij. Ook al kent hij Bert Dockx niet persoonlijk, Brecht speelt zelf ook gitaar en spreekt duidelijk over een zielsverwant. Brecht heeft ook gelezen dat Bert Dockx meestal vertrekt van ‘een beeld’, iets visueels in het hoofd – dat is volgens Brecht wel te horen in de muziek van Dans Dans en dat intrigeert hem wel.

Dans Dans – een band waarvan je de naam vrij letterlijk mag nemen - is ‘s lands beste talenten samengeblikt in één eclectische supergroep. Bert Donckx (Flying Horseman), Fred Jacques (Lyenn) en Steven Cassiers (Dez Mona) mixten op de vorige gelijknamige plaat spacey rock’n roll met blues, psychedelica en garagejazz en kregen niets dan lof over zich heen. Op 22 april komt hun tweede album “I/ll” uit. Ook dit keer gaat het trio weer op avontuur in de wereld van de improvisatie en stoppen ze oude bekende nummers in een nieuw jasje. De band brengt covers van Tom Waits, Robert Wyatt, David Bowie, Morricone, Mingus, Ornette Coleman en Sunra, maar ook eigen nummers. Gonzo noemde Dans Dans “het meest opwindende wat een mens dezer dagen op een Belgisch podium kan zien”. En dat kunnen wij alleen maar bevestigen.

 “Alsof we losgeweekt werden uit tijd en ruimte zorgde het trio ervoor dat onze oren baadden in een klankenjacuzzi waarin verdrinken de enige optie was.” – De Morgen

______________________________________