#dag19

Verslapen, kut! Gebeurd wel vaker met deze temperaturen. Wie bedenkt het om -4 graden op de thermometer te zetten. En wie bedenkt het om zo kneiter vroeg een wekker te zetten. Zware dag, zware dag...

Wat een rot dag trouwens, drie keer m’n hoofd gestoten tegen hetzelfde ding aan. Nu ben ik de trotse bezitter van een mega grote bult boven op mijn hoofd. Niet heel fijn ofzo... Daarna lekker een 46″ TV-scherm laten vallen, lekkere barst in het skermpie. Al met al, niet veel geluk vandaag. Wel weer lekker gewerkt natuurlijk. Sommige van onze klas dan... Er zijn altijd mensen die het vertikken het vervelende werk te doen natuurlijk... of ze vertikken het gewoon om überhaupt werk te doen. Als je ze hier dan op wijst (wat ze overigens zelf als professionele eigenschap hebben opgegeven bij de klassen mentor) dan worden ze helemaal gek joh. Maar goed, de week is bijna doormidden, ik hou me maar in.

Wijselijk...

Ze heeft iedere dag een reistijd van twee keer 25 minuten, die gebruikte ze altijd graag om haar werk als rechercheur in zedendelictenzaken wat te verwerken. Uit het raam staren, proberen alles een plekje te geven, candycrush. Maar de laatste tijd werkt haar forenzenmedicijn niet meer zo goed. Ze durft niet meer god in het donker over straat. 's Nachts wordt ze in paniek wakker uit nachtmerries. Ze heeft een half uur nodig om tot rust te komen, maar dan is ze natuurlijk al wakker. Een tijdje kon ze doen alsof er niets aan de hand was maar ze is de afgelopen twee weken vier keer in slaap gevallen terwijl ze op het toilet zat.

Daarom zit ze nu tegenover de huisarts, en legt uit wat er mis is. Na haar verhaal gehoord te hebben, knikt hij langzaam. Hij duwt zijn stoel weg van het bureau, trekt zijn linkerbroekspijp een beetje op en legt zijn linkerenkel op zijn rechterbeen. Hij gaat achterover zitten. "Kijk, er start binnenkort een medische proef. Die is dus sowieso vergoed. Het is niet zonder risico, maar het zou de oplossing kunnen zijn."  Ze kijkt hem afwachtend aan. Hij leunt weer naar voren en vervolgt. "Uit onderzoek is gebleken dat mensen die wakker worden uit een coma geen PTSD hebben. Het trauma wordt in het onderbewuste al verwerkt. Er is al geëxperimenteerd met militairen een korte periode in coma houden. En, er zijn indrukwekkende resultaten geboekt." De arts begint zijn bril te poetsen. "Een volgende stap is het toegankelijk maken van een coma voor professionals die ook een emotioneel belastende baan hebben. Zoals jij." Ze duwt haar stoel wat naar achter zodat ze haar benen kan strekken. De huisarts ademt diep in en uit, ze heeft het gevoel dat hij verwacht dat zij nu iets zegt. "Ik luister." "Het idee is dat er een hogesnelheidstrein wordt ingericht met 100 comabines. Er is ruimte voor 100 professionals, zoals jij, om elke dag met deze trein op een van de vier grootste stations te worden opgehaald en afgezet. Na een uur ben je thuis, in coma geweest, en zijn al je trauma's verwerkt. In feite wordt je een coma-forens." "En wat zijn de risico's?" "God, je kunt je er vast wel iets bij voorstellen. Je zou jezelf vijf keer per week vrijwillig onder coma laten brengen. Dat is natuurlijk risicovol."

Richtlijnen tot verwarring der medemens

Dames, heren, flamingo’s,

Er wordt mij weleens een gebrek aan ambitie verweten. Er wordt gefluisterd dat ik geen enkele job lang vol houd. Dat ik de hele godganse dag maar wat op een sofa naar tv-series hang te kijken. Dat ik maar wat muziek zit te maken terwijl die ijverige mieren zich voorbereiden op de winter.

Welnu, dat is eigenlijk gewoon allemaal waar. Ik ben uitermate economisch in mijn verbruik van persoonlijke energie. Ik ben een kampioen in het conserveren van nutritionele energie. Ik ben een lichtend voorbeeld op het vlak van pacifisme. Als iedere vechtende mens op aarde nu eens gewoon thuis op z’n eigen bank zou gaan zitten met een pint en een zak chips, dan zou alles zo veel beter zijn.

Maar. Máár. MAAAAAARRRRRRRRR. Ik heb wel degelijk één grote ambitie. Één plan dat de wereld zal veranderen. Niets zal ooit nog hetzelfde zijn. Op elk plein in elke stad zal men beelden oprichten ter mijner gedachtenis. Beelden van marmer, beelden van goud, beelden van papier-maché en van kaas. En vandaag, vandaag beste mensen en grote slanke roze vogels, vandaag maak ik mijn plannen aan u bekend, aan u, mijn uitverkorenen.

Geachte aanwezigen, laat het vanaf nu geweten zijn dat ik niet zal rusten voor de algehele wereldverwarring een feit is. De toekomst zal volstrekt van de pot gerukt zijn, of zij zal niet zijn. Hef het glas met mij, en drink op het internationaal surrealisme!

Natuurlijk, mijn uitverkorenen, mijn schatjes, mijn tuinkaboutertjes van de liefde, kan ik dit allemaal niet alleen. Ik kan slechts slagen in mijn nobel streven met uw onverdeelde steun, devotie en vertrouwen. Vraag niet wat het surrealisme voor u kan doen, vraag wat u voor het surrealisme kunt doen!

Wat? Wat vraagt u? Wat u voor het surrealisme kunt doen? Blij dat u’t vraagt! Wel, geheel per toeval heb ik voor u allen een kort lijstje opgesteld van mogelijke acties waarmee u, elk naargelang eigen kunnen en durf, kunt bijdragen aan de totale waanzin. Bovenaan de lijst vindt u de kleinere ingrepen, de dagdagelijkse acties waarmee u uw steun voor de goede zaak kunt betuigen. Verder naar onder vindt u de meer uitdagende acties, acties die u de eeuwige roem, de heiligenstatus en/of een badkuip vol gezouten roomboter kunnen opleveren. Ga nu en verspreid het woord, mijn zoetzure donsdekens van heldhaftigheid! Één voor allen, allen voor pudding!

Neem op zonnige dagen ten allen tijde een paraplu mee op uw weg naar het werk of andere dagelijkse bezigheden. Wanneer u buiten komt kijkt u eerst omhoog, schudt dan meewarig het hoofd en opent uw paraplu. Weiger hier ooit met iemand over in conversatie te gaan.

Voorzie bij al uw elektrische apparaten en gemotoriseerde voertuigen een aantal knopjes van nieuwe labels. Voorbeelden: “schietstoel”, “zelfvernietiging”, “hammer time”, “ABORT”, “subsonische modus”.

Kleur al uw voedsel met smaak- en geurloze voedingskleurstoffen. Spreek hier nooit met iemand over.

Ga op publieke plaatsen van tijd tot tijd op een halve meter afstand van een muur staan, met het gezicht er naar toe gericht. Houd deze positie vijf minuten aan alvorens terug over te gaan tot de orde van de dag.

Draag altijd één handschoen.

Beantwoord elke aanspreking met “vanzelfsprekend”: “Dag Rudy!” “Vanzelfsprekend!”

Bestel vijftig kilo chicken nuggets en laat die bij een onbekende leveren met de boodschap “van een geheime bewonderaar”.

Koop een groen of geel konijnenpak en een grote hoeveelheid ramenas en/of pastinaak. Snij deze in stukken van niet-dodelijke grootte. Gooi ze vervolgens verkleed als konijn naar wandelaars op een drukke plek. Blijf hierbij kalm en beheerst en fluit een nationaal volkslied naar keuze.

Maak een beeld van mij uit een grondstof naar keuze en poneer het op een kruispunt, plein, dak of schaatspiste naar keuze.

Met groentelijke friet,

jij bent de zon, de maan, de sterren en alle planeten

Vanochtend lekker rustig aangedaan en lekker buiten gelegen.

Als lunch een deel van de visvangst van gisteren klaargemaakt. We hebben snapper gebakken, was echt heel erg lekker. De barracuda, grouper en king mackrel zit in de diepvries. Eerst even een recept voor opzoeken, want om van alles een soort kibbeling te maken is ook een beetje gek.