Mijn eerste maand bij Zeeuwse Gronden zit erop. Na vier weken terugkijken, kan ik zeggen dat ik blij ben dat ik de stap naar de communicatie/ bedrijfsjournalistiek gemaakt heb! Gelukkig maar, stel je voor dat het tegenvalt. Zo is het fijn te weten hoe de sfeer op kantoor is, hoe het koffieapparaat werkt, dat ze een fruitabonnement hebben en niet te vergeten dat de super lieve kantoorhond Daisy er ook regelmatig rondloopt (en hangt).

Ik heb Zeeuwse Gronden als organisatie nu wat beter leren kennen. De collega’s blijken ontzettend betrokken bij alle cliënten en hun familie. Maar ook andersom is Zeeuwse Gronden voor cliënten vaak ook ontzettend belangrijk. Die bevlogenheid is prachtig! 

Evenementen en schrijven Voor mij als communicatiemedewerker ligt er de schone taak om iedereen intern op de hoogte te houden van wat er allemaal te doen is in deze groeiende organisatie die graag in beweging blijft. Zo zijn er naast genoeg verslagen ook zeer regelmatig nieuws- en Facebookberichten te schrijven.

Maar er zijn ook allerlei evenementen te organiseren de komende maanden. Onder andere een netwerkontbijt, Kijkje in de keuken-dag, Dialogue Dinner, familiebijeenkomst, kerstborrel, etc. Ook werken we achter de schermen hard aan een nieuwe editie van Grondwerk, het bedrijfsmagazine van Zeeuwse Gronden.

Inwerken en kennismaken Ik heb overigens nog maar twee weken om alle basisvaardigheden en systemen verder voldoende onder de knie te krijgen, want mijn directe collega gaat over twee weken al met zwangerschapsverlof! Dan sta ik er vier maanden ‘alleen’ voor als communicatiemedewerker. Gelukkig helpen de andere collega’s op kantoor me waar nodig. Ik word zo wel meteen in het diepe gegooid: spannend maar misschien ook wel goed.

Om de organisatie verder nog beter te leren kennen, mag ik met een aantal collega’s meelopen. Bijvoorbeeld met een psycholoog/psychiater, begeleider en/of equitherapeut. Ook is er een algemene introductiedag voor alle nieuwe medewerkers.

De helft van de woon- en dagbestedingslocaties heb ik inmiddels bezocht, zodat ik de collega’s daar ook even heb kunnen zien en weet wie waar werkt en wat er allemaal te doen is. Zo heeft Zeeuwse Gronden maar liefst 500 cliënten (ambulant of op een van de woonlocaties) en heb ik zo’n 235 collega’s. Al met al blijkt het tot nu toe een grote, warme, bevlogen club mensen die immer in beweging blijft: heerlijk om voor en mee samen te werken!

Ja, je leest het goed: ik ga de communicatie in! Enkele weken geleden heb ik mijn contract mogen tekenen bij Zeeuwse Gronden, een relatief jonge en groeiende GGZ-instelling met meerdere woon- en dagbestedingslocaties in Zeeland én met de ambitie om uit te breiden buiten de provincie. 

Vanaf september mag ik daar de functie van communicatiemedewerker vervullen. Ik krijg voornamelijk de interne communicatie en het organiseren van evenementen onder mijn hoede: een mooie uitdaging waar ik ontzettend veel zin in heb! De afslag bedrijfsjournalistiek heb ik dan na vier jaar werkervaring bij de PZC en Omroep Zeeland toch eindelijk genomen. 

Nieuwsbericht

Omroep Zeeland heeft vandaag een artikel gepubliceerd over Zeeuwse Gronden. Eén van de vroegere cliënten van Zeeuwse Gronden vertelt onder andere over de geestelijke gezondheidszorg: "Klinische behandelingen, afstandelijk. Ze zien niet jou, maar alleen jouw ziekte, aandoening." Ze vertelt ook wat haar wel hielp: "Gezien worden, ik als mens, als Cynthia. Kijken wat ik wel goed kan en thuis geholpen worden waar nodig. Dat vond ik hier in Terneuzen, bij Zeeuwse Gronden." Het lijkt me prachtig hier aan bij te dragen door voor zo’n organisatie te werken!

Psychiatrie

Ik verwacht als communicatiemedewerker weer lekker veel te gaan schrijven, plannen, organiseren, mensen te spreken en de psychiatrie van dichtbij te zien. Interessant! Zeker omdat ik ooit overwogen heb psychologie (naast binnenhuisarchitectuur, Nederlands en communicatie) te gaan studeren. Psychiatrie is natuurlijk weer wat zwaarder en gaat dieper dan psychologie, maar het zit er toch dicht tegenaan. Waarom mensen doen wat ze doen en hoe dat komt. Of het nu op een feestje, op het werk, een eerste reactie of juist de belangrijke keuzes in het leven zijn: het heeft me altijd gefascineerd.