kaybolan geceden ağlayan hüzünden sevmeyi unutan sevgiden haberin var mı?Bilmessin bilemesinin içinde kaybolan cümlelerden haberin var mı?
Yıllar olmuştu onlar için ama dün gibi aklındaydı, Davut'un her şey...Davut ve Zeliha aşkın karmaşık adıydı onlar kimin gönlü kimdeydi bilemediler.Bir gün Davut şehirden alıp gidince çantasını Zeliha Davut'un Onu sevdiğini...
-+- Davut garip mazlum bir çocuktu mahallenin en efendisi diye bilinir aklında kötülük olmayan saf ın biriydi.Davut çalıştığı yerde efendiliği ile el üstünde tutulur müşteriler oğlu kardeşi gibi severdi.Yakışıklı boylu poslu biri olmasına rağmen sakindi hayatın.Kimseyi istemezdi.Seveceğim zamanı bekliyorum derdi.Bir gün aklı başından alındı.Günlerden salı çarşamba karışımı bir gün sabahın gece ile vedalaşma vaktiydi.Ustalar çalışmayı bitirmek üzere iken Fırının kapısının üzerindeki çalan zilin sesi ile Davut kafasını kapıya çevirdiği anda durmuştu zaman,o an itibari ile yoktu Davut. Görsen inanmazdın.Bizim Davut hamur gibi yumuşadı.
+Buyrun nasıl yardımcı olabilirim.
-2 tane odun ekmeği bir tane de kepek ekmeği
dedi ama aklı gitmişti Davut'un poşeti dahi koyamadı ekmekleri kız kaba bir şekilde ''-verin ben koyarım'' dedi.Davut'un elleri titriyordu sanki poşeti verdi kıza ekmekleri aldığı gibi gitti kız..Günler geçti.Haftalar geçti yoktu. Davut fırından çıkmaz olmuştu.Usta bir gün ''-yeter evlat evine git hadi,yarın sabah gelirsin'' dedi.Zordu Davut' a eve gitmesi ama gitti.
Bir Salı sabahı Davut umudunu kesmişti artık kızı göreli bir ay olmuş ve hala gelmemişti Tekrar.Saat 7 bilmem kaçtı ki kapının zili çaldı yine kafasını kaldırmak bile istemiyordu Davut kız tezgahın üstünden eğildi ''-Heyy sen dalgın ekmek var mı?'' dedi.Davut'un kafayı kaldırması o kadar hızlı oldu ki kız korkup geri çekildi.Davut bu defa da özür dilemelere başlamışken kız ''-acelem var yarın sabah özür dilersin artık'' diyerek ekmekleri aldı gitti.Davut sabahı bekler iken gece ile geceyle paylaştı bütün içindekileri ve sustu sonra sanki gece cevap verecekmiş gibi kendince cevaplar almış olmalıydı ki gülümsemeye başladı ve fırının ön tarafına geçip tabureye oturup derin bir ohhh çekti..