#boieldieu

OPERA. SEN O MUZYCE DOSKONAŁEJ

„Ciemno wszędzie, głucho wszędzie, Co to będzie, co to będzie?” Taki refren powtarza się w „Dziadach” cz. II Adama Mickiewicza, części wspominającej pradawne, słowiańskie święto przodków. Pojawiały się tam duszyczki czyśćcowe, duchy rozmaite 👻 ze swymi pragnieniami i opowieściami. Co to ma wspólnego z operą? Otóż dziś opera śni sen o zjawach, a właściwie o jednej – o „La Dame Blanche” (o „Białej damie”;1825). Sen jest też, zaiste, międzynarodowy. Kompozytor, François Adrien Boieldieu wiele lat działał w Rosji, co nie pozostało bez wpływu na jego muzykę. Libretto tej opery komicznej, opiera się na dwóch opowieściach Waltera Scotta. Rzecz dzieje się w Szkocji, acz napisana została po francusku i taką wersję, z 1997 roku usłyszymy (https://open.spotify.com/album/1NJmwweGAqCdZBRS0X23BG…). Ciekawe jest też wykonanie z melodeklamacjami w języku niemieckim z roku 2010 (https://open.spotify.com/album/425UeJB5ctujpfez2Uug8C…). Dzieło to jest istotne dla sztuki operowej, gdyż stało się wzorcem dla wielu innych dzieł przede wszystkim ze względu na muzykę – „lekką i pełną gracji”. ❤️ Arie z „La Dame Blanche” stały się dziewiętnastowiecznymi przebojami! Statystyki potwierdzają jej powodzenie – po roku od premiery opera miała już 150 wykonań, a „w ciągu 40 lat wystawiono ją w Opéra Comique 1000 razy”. Dlaczego Paryż zachwycił się tą historią? Zamek, w którym w operze straszyło, okazał się nie tak znowu nawiedzony. A przebierająca się za zjawę dziewczyna zdobyła serce śmiałka, który nie bał się przebywać w tym zamku. Szczęśliwie też okazał się jego właścicielem i miłość oraz dobrobyt mogły zatriumfować. Pozostaje tylko zbudować odpowiedni nastrój – może znów przyda się Mickiewicz: „W oknach zawieście całuny. Niech księżyca jasność blada Szczelinami tu nie wpada” – i w ciemnościach poczekać, aż „Biała dama” objawi swoje muzyczne walory. 😉

Urszula Jarecka

Fundacja WSPAK, 31 października o 20:59