#bodembedekker

Pachyphragma een bijzondere drachtplant

Muurpeper : Sedum acre

categorie : kamerplanten en bloemen

          Goed te herkennen aan – de helder gele, stervormige, 5-tallige bloemen en – de platte, driehoekige, schubachtige blaadjes

          Algemeen

  Muurpeper is een overblijvend algemeen voorkomend plantje van 5 tot 10 cm hoog. Ze groeit op open, droge, matig voedselarme tot voedselrijke zandgrond in plantsoenen, langs wegen en op muren en daken en kan…

Muurpeper : Sedum acre

categorie : kamerplanten en bloemen

                Goed te herkennen aan – de helder gele, stervormige, 5-tallige bloemen en – de platte, driehoekige, schubachtige blaadjes

              Algemeen

  Muurpeper is een overblijvend algemeen voorkomend plantje van 5 tot 10 cm hoog. Ze groeit op open, droge, matig voedselarme tot voedselrijke zandgrond in plantsoenen, langs wegen en op muren en…

Ik hoor het vaak: iemand dacht bosaardbei in zijn tuin te hebben gezet, om te ontdekken dat de vruchten helemaal niet smaken. Of vraagt zich af of het wel klopt dat deze bosaardbei geel bloeit? Dan komt de teleurstelling als ze beseffen dat ze de verkeerde hebben: niet bosaardbei (Fragaria vesca) maar de schijnaardbei (Potentilla indica of Duchesnea indica). Ze lijken veel op elkaar – tenzij je ze samen in de tuin hebt groeien, zoals ik, dan leer je ze snel uit elkaar houden.

Ik kreeg mijn schijnaardbei als een stekje van mijn moeder, toen ik nog weinig planten had. Zo lang ik me kan herinneren groeide die bij haar in de tuin en van jongs af aan kreeg ik te horen: “Je weet dat je er niet van mag eten, hè?” Mijn moeder wist niet of ze giftig waren of niet, maar was als de dood dat dat het geval kon zijn. Het was toen nooit in me opgekomen om tuinplanten, of wat voor plant dan ook, in mijn mond te steken. Grappig genoeg is dat voor mij nu heel gewoon, maar als ik het niet zeker weet ga ik ervan uit dat ‘ie giftig is, net als mijn moeder deed (helaas zijn er nog steeds volwassen mensen die een willekeurige plant gewoon ‘proberen’ en moet ik sommige mensen ervan overtuigen dat we óók in Nederland zeer dodelijke planten hebben). Inmiddels is dat stekje van jaren geleden door een flink deel van mijn tuin gewoekerd en heb ik hem deels moeten uittrekken om plaats te maken voor een echte bosaardbei en wat andere bodembedekkende planten. Maar een deel mag blijven, ondanks zijn ietwat overenthousiaste groei. Want de schijnaardbei is óók eetbaar, op een manier die wat mij betreft erg welkom is in een voedselbos/permacultuursysteem.

Allereerst: hoe houd je ze uit elkaar? Ik hoopte dit jaar een foto te maken van een bosaardbei in bloei of met een vrucht, maar de bloei was steeds al over en de vruchten al op voor ik bedacht mijn camera erbij te halen. Qua bloei is het onderscheid in ieder geval het meest simpel om te maken: bosaardbei bloeit wit en schijnaardbei geel. Bosaardbei heeft als bloemknop een soort rond rozetje, terwijl die van schijnaardbei me altijd aan envelopjes doen denken. En de vrucht van de bosaardbei is ietwat ovaal of rond maar stomp, met een lichte spikkeltextuur in miniatuur van de gewone aardbei (Fragaria x ananassa). Schijnaardbei heeft daarintegen dikke, bolronde vruchten met uitpuilende ‘spikkels’ die een slag groter zijn dan van de bosaardbei. De vrucht van de bosaardbei hangt, die van de schijnaardbei is omhoog gericht. Maar je kunt het verschil al zien wanneer je de planten aanschaft en ze nog geen van dat alles laten zien. De bladeren van bosaardbei zijn namelijk gekartelt en die van schijnaardbei hebben alleen subtiele, afgeronde kartels, kijk maar:

Bosaardbei

Schijnaardbei

    Met een bosaardbei hoopte je natuurlijk op de lekkere zoete vruchten. Nou is het goede nieuws dat de vruchten van de schijnaardbei niet giftig zijn. Het slechte nieuws: ze zijn ook absoluut niet lekker. Er is een enkeling die ze graag eet, maar… bah. Waarom heb ik dan toch mijn schijnaardbei gehouden? Nou, de bladeren zijn perfect om te koken als spinazie. Schijnaardbei moet je niet zien als een vruchtplant, maar als een groente! De bladeren van bosaardbei zijn ook eetbaar, maar als je (veel van) de vruchten wilt, dan moet je niet te veel bladeren willen oogsten. Schijnaardbeien eten (de meeste van ons) toch niet, dus kun je ervan oogsten zo veel je wilt. De bladeren worden niet minder lekker naarmate het later wordt in het seizoen (wat wel voor veel andere bladgroenten geldt) en zelfs nu, begin november, heb ik de bladeren nog staan. Heb je dus per ongeluk de fout gemaakt bos- en schijnaardbei door elkaar te halen, dan heb je alsnog een eetbare plant gewonnen. Zo plant Martin Crawford, de Britse voedselbosonderzoeker, schijnaardbei speciaal aan voor zijn bladeren.  En ik ben blij met planten die mij van groente voorzien, want veel groente halen uit een voedselbos – of voedselstruweel, zoals ik mijn tuin liever noem – is een stuk moeilijker dan veel fruit.

Dus laat schijnaardbei lekker veel grond tussen je planten bedekken. Des te meer gratis groente!

Muurpeper : Sedum acre

categorie : kamerplanten en bloemen

                Goed te herkennen aan – de helder gele, stervormige, 5-tallige bloemen en – de platte, driehoekige, schubachtige blaadjes

              Algemeen

  Muurpeper is een overblijvend algemeen voorkomend plantje van 5 tot 10 cm hoog. Ze groeit op open, droge, matig voedselarme tot voedselrijke zandgrond in plantsoenen, langs wegen en op muren en…

Muurpeper : Sedum acre

categorie : kamerplanten en bloemen

    Goed te herkennen aan – de helder gele, stervormige, 5-tallige bloemen en – de platte, driehoekige, schubachtige blaadjes

    Algemeen

Muurpeper is een overblijvend algemeen voorkomend plantje van 5 tot 10 cm hoog. Ze groeit op open, droge, matig voedselarme tot voedselrijke zandgrond in plantsoenen, langs wegen en op muren en daken en kan daar in korte…